ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
ΕΝΤΜΟΥΝΤ ΚΗΛΥ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ 1996

 

ΑΛΒΑΝΙΑ ΣΗΜΕΡΑ = ΕΛΛΑΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ 1950
Ίσως αυτός έπρεπε να είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου του Έντμουντ Κήλυ. Ένα βιβλίο που οπωσδήποτε δεν διεκδικεί δάφνες, αλλά εγράφη διά να καλύψη προφανώς οικονομικά, τις καλοκαιρινές διακοπές του ζεύγους Κήλυ. Μυημένος από μικρός στα παιγνίδια της πολιτικής, και δη της Ελλάδος (ο πατέρας του ήταν αμερικανός διπλωμάτης και μάλιστα πρόξενος στην Θεσσαλονίκη το 1936-1939), μας ξεναγεί στην σημερινή Αλβανία με πολύ ενδιαφέροντα και πονηρό τρόπο, τυπώνοντας ένα ταξιδιωτικό ημερολόγιο του περισυνού εβδομαδιαίου ταξιδιού του εκεί. Διαπιστώνει αυτό που θα διεπίστωνε κάποιος και στην Ελλάδα της δεκαετίας του 1950. Ερήμωση, αλητεία, κακομοιριά, δυστυχία και μετανάστευση τα κύρια χαρακτηριστικά της σημερινής Αλβανίας, όπως και της Ελλάδος τότε. Ευκαιρία λοιπόν γιά δυτικότροπες επενδύσεις-απεκδύσεις. Ο υπερήφανος και δυναμικός άλλοτε Ιλλυρικός λαός έχει από τους δυτικούς ημερομηνία λήξεως. Ο Δυτικός τρόπος ζωής, θα ισοπεδώση τις παραδοσιακές αξίες και θα υποδουλώση πνευματικά, πολιτιστικά και οικονομικά την Αλβανία, ακριβώς όπως έγινε και με την Ελλάδα ως σήμερα. Βίοι παράλληλοι λοιπόν προκύπτουν από το βιβλίο του Κήλυ άν το διαβάσουμε προσεκτικά και "ανάμεσα στις γραμμές". Φυσικά γιά να επιτύχη ο στόχος "υποδούλωση" της
Αλβανίας, του αμερικανικού υπουργείου εξωτερικών, χρειάζεται να στρατολογηθούν αρκετοί εντόπιοι "λιλλιπούτειοι" ή "μικρούτσικοι". Πρωθυπουργός αγορασμένος είναι η πιό επιτυχημένη συνταγή. Όταν επελέγη ο Μπερίσα και η ΣΙΑ τον πλήρωσε με περίπου 200 εκατ. δολ. για να εδραιωθή στην πολιτική σκηνή της Αλβανίας, αυτός φίλησε δουλικά το χέρι του αμερικανού πράκτορα που του ενεχείρισε τα χρήματα. Σε έναν υπερήφανο λαό δεν αξίζει τέτοιος ηγέτης. Όπως δεν άξιζε και σε μας κάποιος εθνάρχης, που, υπουργός τότε, φιλοξενήθηκε μιά εβδομάδα από τον στρατηγό Μάρσαλ στην Ν. Υόρκη. Έτσι, ο εθνάρχης καθάρισε τα χρήματα του σχεδίου, σύροντας την χώρα στον σημερινό κατήφορο. Βίοι παράλληλοι. Η "Αμερικανική βοήθεια" στην Αλβανία, σήμερα ονομάζεται George Soros. Ο Σόρος είναι ο εκλεκτός του State Department (άρα και του σιωνισμού) στην ανατολική Ευρώπη. Φυσικά είναι εβραίος, εξ Ουγγαρίας, και το αληθινό του επώνυμο (Σβάρτς) είναι το ίδιο με του αμερικανού πρέσβυ στα Τίρανα. Ο Σόρος έχει ιδρύση ιδρύματα με το όνομα "ανοικτές κοινωνίες" και βρίσκει ντόπιους ελαστικών εθνικών συνειδήσεων σε κάθε χώρα για διευθυντές των ιδρυμάτων του. Όπως καταλαβαίνει κανείς, δεν θα έχη πρόβλημα στις χώρες της πρώην ανατολικής Ευρώπης, λόγω οικονομικής δυσπραγίας των λαών.
Ο Κήλυ και η παρέα του όμως δεν βρέθηκαν τυχαία εκεί. Επειδή η περίοδος ασκήσεως επεκτατικής πολιτικής μέσω κανονιοφόρων παρήλθε, οι μυστικές υπηρεσίες εφαρμόζουν πιό σύνθετες μεθόδους υποδούλωσης. Ένας τρόπος είναι ο επηρεασμός των ακαδημαϊκών μιας χώρας μέσω διαφόρων μεθόδων. Η Αμερικανική Μορφωτική Υπηρεσία λοιπόν, επιλέγει και τον Κήλυ γιά μια τέτοια αποστολή. Το παιγνίδι αυτό πρέπει να είναι πολύ γνωστό στον Κήλυ από τον πατέρα του ο οποίος τον προόριζε γιά διπλωμάτη επίσης. Με πληρωμένα έξοδα ο αμερικανός συγγραφέας αναχωρεί από Αθήνα "προκειμένου να συναντηθούμε με Αλβανούς συγγραφείς, εκδότες και δημοσιογράφους" όπωςλέει. Και πιό κάτω "Υποθέτω οτι προσκλήθηκα να συμμετάσχω σε αυτήν την περιπέτεια εξαιτίας, ως ένα βαθμό, της πείρας μου στα διεθνή θέματα προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων....". Το "πνεύμα των συναντήσεων θα είναι άτυπο...", λέει ο συγγραφεύς, "....με απώτερο στόχο την εξασφάλιση μιας σχετικά άνετης και αποτελεσματικής ευκαιρίας για αμερικανούς να συμβάλουν στην προσπάθεια της αλβανικής εισόδου στην κοινότητα της παγκόσμιας διανόησης". Με άλλα λόγια, που δεν λέει ο Κηλυ, στόχος η τιθάσευση της κουλτούρας και διανόησης αν θέλουν να φάνε μπριζόλα. Γιατί αν οι Αλβανοί θέλαν πράγματι μαθήματα διανόησης μόνο Αμερικανούς δεν θα ζητούσαν.
Το οδοιπορικό όμως θέλει την Ολυμπιακή αεροπορία να μην έχη απεργία και να ξεκινά για Τίρανα με τον συγγραφέα. Φθάνοντας εκει, ο οδηγός που τον παρέλαβε, του ζητά να βιαστή διότι θα αργήσουν στο γεύμα κάποιου πρεσβευτή. Στον δρόμο παρατηρεί ένα πρώην μνημείο προς τιμήν του Χότζα, που στεγάζει τώρα το ίδρυμα Σόρος καθώς και την Αμερικανική Μορφωτική Υπηρεσία. (για να ξέρουν οι Αλβανοί ποιοί είναι τα αφεντικά). Τελικά φθάνουν στον τόπο του γεύματος το οποίο δίδει ο Ελλην πρέσβυς. Εκει είναι
προσχεδιασμένο να συναντηθούν με τον πρόεδρο αλβανών συγγραφέων και ταυτόχρονα διευθυντή του ιδρύματος Σόρος, Πύρρο Μίσα. Έτσι ανώδυνα, χωρίς να δώσουν υποψίες αφού η συνάντηση οργανώθηκε από μη αμερικανούς (στα φανερά τουλάχιστον), και αφού ο "Ελλην πρέσβυς" ως γνήσιος "οθωμανίζων" έκανε το καθήκον του, γνωρίζονται με τον Μίσα, ο οποίος δηλώνει ότι η ένωση αλβανών συγγραφέων της οποίας προεδρεύει δεν είναι δραστήρια (μα ακριβώς αυτός είναι ο λόγος που είναι αυτός πρόεδρος και οι αμερικάνοι για βοήθεια) διότι ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΕΙ ΝΑ ΥΠΗΡΕΤΗΣΗ ΔΥΟ ΚΥΡΙΟΥΣ!!!!!. Πόντως, σε κάποια άλλη φάση του βιβλίου, δηλώνει έτοιμος να συναντήση στην Ελλάδα τους οργανωμενους συναδέλφους του, οι οποίοι όμως "εξακολουθούν να αποτελούν μια αμφίβολης εγκυρότητας οργάνωση, παρά τις προσπάθειες σοβαρών συγγραφέων στην Αθήνα να διευρύνουν τον αριθμό των μελών και να το κάνουν να λειτουργήση υπεύθυνα (!!!!).", όπως λέει ο Κήλυ. Εννοεί βέβαια να μαντρωθούν όλοι οι Έλληνες συγγραφείς και να υποταχθούν τους εκάστοτε αμερικανούς Κήλυδες. Το βιβλίο όμως τελειώνει με την τελετή απονομής πτυχίων στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή Τιράνων. Για την ιστορία, να πούμε οτι οι γεωργικές σχολές είναι ιδρύματα που πήραν την θέση των κανονιοφόρων. Η αμερικανική γεωργική σχολή Θεσσαλονίκης, είχε σαν κάλυψη την παροχή αγροτικής γνώσης αλλά στην πραγματικότητα ήταν άνδρο των μυστικών υπηρεσιών και πρακτόρων και όργανο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Μόλις άνοιξαν όμως τα αλβανικά σύνορα άνοιξε και η σχολή στα Τίρανα.
Το γεμάτο υπεροψία και "συμπάθεια" για τους Αλβανούς βιβλίο, εγράφη από έναν μη υπερήφανο άνθρωπο, δασκαλεμένο και καλό υπηρέτη του κατεστημένου ο οποίος όμως, έχει το προτέρημα να δέχεται σιωπηρά ταπεινώσεις για να αμοιφθή επαγγελματικά και να προσαρμόζεται σε νέα αφεντικά. Επί παραδείγματι, διετέλεσε επί σειρά ετών, υπεύθυνος του τμήματος (ανθ)ελληνικών σπουδών του Πρίνστον. Όταν το τμήμα κατελήφθη από Σιωνιστές, και την προεδρία ανέλαβε ο Αλέξανδρος Νεχαμάς, επίσης μέλος επιτροπής των εβραϊκών σπουδών στο ίδιο πανεπιστήμιο, ο Κήλυ εξεδιώχθη. Θα μπορούσε να είχε ξεσηκώση τον κόσμο δικαίως και να προσφέρη υπηρεσία στην Ελλάδα αποκαλύπτοντας το τι πράγματι συμβαίνει στο Πρίνστον. Αντίθετα έκανε υπομονή, ώστε τώρα, λόγω του σάλου που ξέσπασε με τον διωγμό του, να τον ξανακαλέσουν σαν σύμβουλο του τμήματος. Λόγω κυρίως "καλής διαγωγής".
Ένας λογοτέχνης σαν αυτόν, με την φήμη που τον ακολουθή σαν ελληνιστής, θα πίστευε κανείς οτι θα είχε ξεφύγη λίγο από την αμερικάνικη αγγλο-σαξονική ψευτοδιανόηση και θα είχε εμβαθύνη σε κάποιες έννοιες του αληθινού ελληνισμού. Έκπλήσεται ο Έλλην αναγνώστης όταν στην σελίδα 109 διαβάζει οτι δίπλα σε μιά εκκλησίτσα υπάρχουν "ειδωλολατρικά" μνημεία. Προφανώς κάποιος αρχαίος Ναός στα ερείπια της αρχαίας Απολλωνίας. Έτσι λοιπόν απλά οι ιδεολάτρες-φυσιολάτρες αδογμάτιστοι πρόγονοί μας, οι διανοηθέντες το ΠΑΝ χωρίς ίχνος θεολογικών φανατισμών και μισαλλοδοξίας έγιναν ειδωλολάτρες. Το να αποκαλούσε "ειδωλολάτρες" τους προγόνους μας ένας ορθόδοξος ιερέας θα το κατανοούσαμε διότι γνωρίζουμε τον άκρατο δογματισμό και μίσος προς τους αρχαίους των ορθοδόξων ιερέων και "πιστών" τα οποία βασίζονται στην άγνοια και στην σκόπιμη διαστρέβλωση της ιστορίας. Ο Κήλυ όμως θα σκέφτηκε
οτι γράφοντας έτσι έχει εξασφαλίση μόνιμη θέση στα γεύματα του Ιακώβου. Τέτοιοι άνθρωποι ηγούνται της παγκόσμιας ανόητης ψευτοδιανόησης.
Το μόνο θετικό από αυτό το βιβλίο είναι η πληροφορία οτι οι Έλληνες λογοτέχνες δεν πουλήθηκαν ακόμη όπως οι πολιτικοί και οι ακαδημαϊκοί μας. Κατά τα άλλα δεν δικαιολογεί την θέση του σε καμμία βιβλιοθήκη συνειδητού Έλληνα.
Γρηγόρης Μπέλλος

   
 
[ Πίσω ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ] [ Πίσω ΤΕΥΧΟΣ 8ον]