"Η ΙΣΧΥΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ"
του Moshe Flato.
εκδόσεις "ΚΑΤΟΠΤΡΟ", σειρά "ορίζοντες και επιστήμες"

 

Είναι δυσάρεστο να πρέπει να κρίνεις ένα συγγραφέα-επιστήμονα, αλλά είναι οδυνηρό να μην τον κρίνεις όταν τούτος λακτίζη το πνεύμα και μασκαροποιεί την επιστήμη. Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιό τραγική όταν οι βιβλιοπαραγωγοί και οι απ' αυτούς εργοδοτούμενοι βιβλιοκριτικοί, εκθειάζουν δίχως την παραμικρά τύψη, (η κερδοσκοπία δεν έχει σχέση με τύψεις όπως και η αμάθεια και η ημιμάθεια), συγγράμματα κακής ποιότητος (με όλες τις προεκτάσεις).
Αυτό το φαινόμενο βέβαια είναι συνηθέστατο στην εποχή μας, με αποτέλεσμα να έχουμε μία βιβλιοπαραγωγή που θα έπρεπε να γεμίζη χωματερές, αλλά απεναντίας χωματώνει την σκέψη, αφού γεμίσει τα θυλάκια των βιβλιοπαραγωγών και βιβλιοπωλών. Ζούμε την εποχή της Μεγάλης Παρακμής και όλα τα της παρακμής θα πρέπη να εκθειάζονται.
Συμφωνώ απόλυτα με την παραγωγικότητα αυτού του συλλογισμού, αλλά επειδή πιστεύω οτι ακόμη και η παρακμή θα πρέπη να διδάσκεται από την ακμή, όπως ακριβώς η ακμή φροντίζει να διδάσκεται από την παρακμή, θα αναφερθώ σε αυτό το "βιβλίο" όπου φαίνεται έντονα οτι η παρακμή όχι μόνο δεν διδάσκεται και δεν σέβεται την ακμή, αλλά την θεωρεί και σαν εντελώς εκτός οποιασδήποτε πραγματικότητος φαντασίωση. Επειδή όμως μία τέτοια θέση τονίζει τις απολυταρχικές-θεοκρατικές σχεδόν τάσεις της παρακμής, δεν θα πρέπει να την εκθειάζουμε αλλά να την κρίνουμε.
Γιά να έκανα κατάλογο συγγραμάτων γιά μία τέτοια κριτική δεν θα αρκούσε ένας ογκώδης τόμος, γι' αυτό και θα αναφερθώ σε αυτό το "βιβλίο" που προ ημερών "μελέτησα".
Πρόκειται γιά ένα εξαιρετικά στείρο σύγγραμμα, όπου εκείνο που πρωταρχικά διαφαίνεται είναι η άγνοια της ιστορίας και εξελίξεως των μαθηματικών, η παντελής ανικανότης κατανοήσεως από τον συγγραφέα του νοήματος των Πυθαγορείων "αριθμών", η άγνοιά του όσον αφορά την μηχανική των Ελλήνων και της στάσεώς του ως προς την μηχανική γενικά, η αποσιώπηση (ίσως από άγνοια) του έργου του Αρίσταρχου και άλλων Ελλήνων φιλοσόφων, και η κωμικοτραγική του αναφορά στην μαθηματική όξυνση της σκέψεως μέσω της βίβλου.
Αν εξαιρέσουμε αυτά και άλλα παρόμοια, και αναφερθούμε στο υπόλοιπο, η αίσθηση που μας αφήνει είναι περίπου αυτή των χονδρικής παραγωγής "best sellers" που ανακατεύουν χιλιάδες λέξεις ανάμεσα στις οποίες αγωνίζεται κάποιος να βρη μία φράση με νόημα και στο τέλος λησμονεί τι αναζητούσε.
Από επιστημονικής απόψεως το σύγγραμμα είναι μάλλον κατωτέρου επιπέδου μετριότητα με σωβινιστικές και ανθελληνικές αιχμές, συνηθέστατο φαινόμενο της παρακμιακής εποχής που διανύει η ανθρωπότης.
Πιστεύω οτι αυτή είναι μία αιτία που πρέπει να μας οδηγήσει στην "μελέτη" του, γιά να αποκομίση ο καθένας τα συμπεράσματά του.

Μαν. Καπουσίδης

   
 
[ Πίσω ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ] [ Πίσω ΤΕΥΧΟΣ 1ον]