ΤΟ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1897
του ιατρού Λάζαρου Βλαδίμηρου
εκδόσεις Λογοθέτη, 1997

 


Πέρασαν ακριβώς 100 χρόνια από τον λεγόμενο "άτυχο" πόλεμο του 1897. Η θλιβερή για το έθνος και τα ελληνικά όπλα επέτειος, σηματοδοτήθηκε από ελάχιστες εκδηλώσεις ή εκδόσεις, με άρθρα σε ημερήσιες εφημερίδες και ειδικά ένθετα. Μεγάλη ευκαιρία για τους ανθελληνικούς δημοσιογραφικούς κολοσσούς να σπιλώσουν, να ειρωνευτούν, να κατηγορήσουν και, καταχαρούμενοι που η "εθνικιστική" Ελλάς έχασε έναν "επεκτατικό" πόλεμο, να διαλαλήσουν προς κάθε κατεύθυνση το αντεθνικό και ανθελληνικό μένος τους. Για σεβασμό στην ιστορία, στο έθνος και στην αλήθεια ουδείς ελάλησε. Τα παραπάνω, εμετικά πολλές φορές δημοσιεύματα, μιλούν για "συντριβή", και πολεμική "ατυχία". Ποτέ όμως για οργανωμένη προδοσία. Όλα τα μεγάλα και άριστα οργανωμένα συμφέροντα έχουν διαγράψει την λέξη "προδοσία" από το λεξιλόγιό τους μετονομάζοντάς την σε "συμφέρον", "επιχείρηση" ή "επένδυση". Επίσης διαθέτουν μια μεγάλη αποθήκη με λιβελογραφήματα τα οποία επιστρατεύονται εναντίον όποιου νοήμονος τολμήση να ομιλήσει για προδοσίες ή συνωμοσίες. Έτσι, τα όπλα του άρρωστου κατεστημένου είναι αποτελεσματικά ακόμη και για γεγονότα 100 χρονών, μη επιτρέποντας την αμφισβήτηση του κάθε καθιερωθέντος ψεύδους.
Με αυτά υπ' όψιν, χαιρετίζουμε με συγκίνηση την έκδοση του παραπάνω βιβλίου του κ. Βλαδίμηρου. Δεν θα μπορούσε να υπάρξη καλύτερος πανηγυρικός για τις υπέροχες πράξεις των άξιων παιδιών της Ελλάδος του 1897 σε αυτή την επέτειο της εκατονταετηρίδος. Αυτό το γεμάτο σθένος βιβλίο, τιμά τους προγόνους αποκαθιστώντας την αλήθεια για το προδοτικό αίσχος του 1897 αλλά και προβάλλει έντονα και ανάγλυφα την δυναμική του τότε στο σήμερα. Πάλι προδομένος ο λαός όπως και τότε, πάλι ανεπαρκώς εκπαιδευμένος ο στρατός όπως και τότε, πάλι οι ίδιοι ανθελληνικοί κύκλοι του εξωτερικού που μας ανοίγουν τον λάκκο όπως και τότε, πάλι οι χειρότεροι αξιωματικοί στα ανώτερα κλιμάκια της ιεραρχίας όπως και τότε, πάλι τα κόμματα σε φθοροποιό δράσι όπως και τότε.....
Βέβαια, η προσπάθεια του συγγραφέως δεν είναι να καταδείξη την προδοσία του 1897 μόνον αλλά να αποδείξη ότι το μόνο σώμα που λειτούργησε τότε άψογα ήταν το υγειονομικό. Θα έλεγε κανείς ότι πρέπει να είναι ειδικός κάποιος για να κατανοήση ένα τόσο εξειδικευμένο κείμενο. Όμως όχι. Τα ιστορικά και στρατιωτικά στοιχεία, πολύ προσεκτικά επιλεγμένα, εκτίθενται αρμονικότατα και ολοκληρώνονται άψογα με τα ειδικά περί υγειονομικού στοιχεία. Έτσι, η ανάγνωση και μελέτη του έργου καθίσταται απολαυστικότατη ενώ ο γλαφυρότατος τρόπος διηγήσεως των συμβάντων διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του μελετητή από την αρχή ως το τέλος. Από το δεύτερο κεφάλαιο και μετά, όπου ο συγγραφεύς δείχνει την προδοσία, ο αναγνώστης φορτίζεται συναισθηματικά και παρακάτω μελαγχολεί για την έκβαση της καταστάσεως. Με μεγάλη επιδεξιότητα όμως, ο συγγραφεύς, τονίζει αρετές και αξίες που επεκράτησαν τότε, κυρίως ανάμεσα σε γιατρούς, ώστε και ο πλέον απαισιόδοξος αναγνώστης να κατανοήση ότι η διαχρονικότης των αξιών του έθνους μας είναι η "σωσίβιος λέμβος" μας.
Με το τέλος της μελέτης του υπέροχου αυτού βιβλίου μελαγχολεί κανείς συγκρίνοντας το επιστημονικό επίπεδο, την φιλοπατρία, την ηθική και την αυτοθυσία των ιατρών του 1897 με των σημερινών. Γι' αυτόν τον λόγο πρέπει το βιβλίο αυτό να διακινηθή στους ιατρικούς κύκλους μήπως και οι σημερινοί κατανοήσουν τα πνευματικά, επαγγελματικά και εθνικά τους αδιέξοδα.
Ακροθιγώς αλλά επαρκώς, αναλύεται ο προδοτικός ρόλος του μοιραίου για το έθνος διαδόχου Κωνσταντίνου, του πρίγκιπος Νικολάου, του Θ. Δεληγιάννη κ.ά. Φυσικά, σε δύο αποφασιστικές μάχες, αυτές του Δομοκού και του Βελεστίνου, οι παραπάνω εθνοπροδότες στέρησαν την τελική νίκη από τους ηρωικώς μαχόμενους Έλληνες. "Οι εύζωνοι κρατούν την τελευταία τους σφαίρα για τον διάδοχο", μεταδίδουν οι ξένοι ανταποκριτές από τον Δομοκό. Και από το Βελεστίνο, οι ξένοι ανταποκριτές μεταδίδουν στις εφημερίδες τους ότι "πιό πολλές σφαίρες θα έριχναν οι Έλληνες στον διάδοχο απ' ότι στους Τούρκους". Τα σχέδια στα οποία υπήκουσε ο διάδοχος ήταν σαφή. Η Ελλάς έπρεπε να συρθή δέσμια στα βουλευτήρια της Επιτροπής Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου. Εξ' άλλου γι' αυτό μας "φόρτωσαν" την βασιλεία. Ο ίδιος διάδοχος, βασιλεύς το 1922, χρεώνεται την μικρασιατική καταστροφή, υπακούοντας στα ίδια κέντρα......

Το μήνυμα του κ. Βλαδίμηρου μέσα από το καταπληκτικό βιβλίο του είναι ξεκάθαρο. Μάθετε ιστορία. Είμεθα περικυκλωμένοι από θηρία που καραδοκούν να κατασπαράξουν ότι καλύτερο έχει το έθνος. Είμεθα προδομένοι.... Ας αντισταθούμε ως Έλληνες, γνωρίζοντας ότι οι ηγέτες μας πάντα μας πρόδιδαν και σήμερα δεν άλλαξε τίποτε.....
Γρηγόρης Μπέλλος

   
 
[ Πίσω ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ] [ Πίσω ΤΕΥΧΟΣ 12ον]