ΑΦΗΓΗΜΑ

 


Όταν η ...."ανίκατος μάχαν" παρόρμηση απαιτεί την θεραπεία των Μουσών, τότε παρατηρούνται ορισμένα αξιοπερίεργα στον βίο του θεράποντος.
Κατά την ώρα που επιθυμεί απερίσπαστος ν' αφοσιωθεί στις θωπείες των λέξεων, να εκστασιασθεί με τις φιλοσοφίες και τις μνήμες του αρχαίου κλέους, τότε:

α) κατεστημένες προτεραιότητες διαταράσσονται μέχρις ανατροπής
β) ψευδαισθήσεις ισορροπιών καταργούνται
γ) δυσαρμονίες και χωλότητες εμφανίζονται
δ) ο χρόνος συμπιέζεται και δεν αρκεί
ε) οι απαιτήσεις της "πραγματικότητος" αγριεύουν
στ) η οικιακή σκόνη αυξάνει, οι τροφές προχειρο-κατασκευάζονται, η ενδυμασία παραμελείται, η επιτήρηση όσων έχουν αυτής χρεία χαλαρώνει, αλλεργιογόνα ακάρεα παρουσιάζονται απρόσκλητα και ακάθεκτα εκδηλώνουν το φθόνο τους για τα βιβλία και τη μοχθηρία τους κατά της ποιήσεως.

Ο θεράπων κλονίζεται και υποπτεύεται ότι καταδιώκεται από το πνεύμα του Προκρούστη.
Οι Μούσες ασφαλώς αποφεύγουν ανάμειξι και χρονοτριβή σε τοιούτους περισπασμούς, δραπετεύουν από βεβηλωμένους τόπους και αιώνες τώρα το μήνυμά τους στέλνουν:

Αγκάθια κατέκλισαν τις ατραπούς
που στους Ναούς μας οδηγούσαν
κι όσοι να τις ακολουθήσουν προσπαθούν
θα 'ματώσουν και θα πληγωθούν.

Ο θεράπων γνωρίζει τη δυσαρμονία που υπάρχει στις σχέσεις Απόλλωνος και Εστίας. Στην πάνσεπτη αυτή Θεά δέεται να παραβλέψει την πλημμελώς επιτελουμένη λατρεία της, και αρωγός να σταθεί στα του οίκου. Τον διαμεσολαβητή Ερμή επικαλείται προς εξομάλυνσι της καταστάσεως.
Και παρ' όλη την βάσανο επιμένει στις επιλογές του. Πιστεύει πως ανταμοιβή του θα είναι η ψυχική γαλήνη, δώρο του Μειλίχιου Διός, επειδή στις Μούσες το νού και την καρδιά του έταξε.
Ίσως οι Μούσες επιθυμούν σε τέτοιους Ναούς να λατρεύονται όπως και στις απάτητες κορυφές των Ελληνικών βουνών.

Εριφύλη Μ.Κ.
Καβάλα

   
 
[Πίσω ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ] [Πίσω Εριφύλη Μιχαηλίδου-Κάτανα] [Πίσω ΤΕΥΧΟΣ 9ον]