ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΩΝ ΧΡΗΣΜΩΝ

 

 

ΜΕΡΟΣ Α.
Υπήρξαν πολλοί ήρωες κατά την αρχαιότητα. Πέρασαν στους Μύθους και στην Ιστορία. Όμως υπήρξαν και κακοποιά τέρατα, εγκληματικές μορφές, όπως επί παραδείγματι ο Προκρούστης.
Όμως, αν και οι ήρωες ανήκουν πλέον εις το παρελθόν, οι Προκρούστες επιβιώνουν και εις το παρόν. Διαθέτουν μεγάλη προσαρμοστικότητα, αντοχή και ευελιξία, επειδή τρέφονται από την χαιρεκακία. Τα εργαλεία δε βασανισμού που χρησιμοποιούν, προσαρμόζονται επίσης στην εκάστοτε εποχή.
Στην σημερινή εποχή της υποκρισίας και της απάτης, οι Προκρούστες έχουν επιλέξη ένα αποτελεματικό εργαλείο βασανισμού και εξευτελισμού: τα μέσα επικοινωνίας. Τα χρησιμοποιούν δε όπως ακριβώς εχρησιμοποιούντο άλλοτε οι τάφροι οι οποίες εσκάπτοντο γύρω από τα οχυρωματικά τείχη και επληρώνοντο με νερό, ώστε να πνίγονται εκεί οι επίδοξοι πολιορκητές. Οι τάφροι αυτές ομοιάζουν με αρδευτικά "κανάλια", με διαύλους δηλαδή.
Σήμερα τα τείχη της μισανθρωπίας οχυρώνονται με μία παραλλαγή τέτοιων διαύλων, όχι ύδατος, αλλά της δήθεν επικοινωνίας. Τίποτε περισσότερο δηλαδή από παγίδες για αφελείς, ματαιόδοξους, ευαίσθητους που εκτιθέμενοι προσφέρουν με τον εξευτελισμό των την διαστροφική ηδονή που επιζητούν οι κακεντρεχείς κατασκευαστές των διαύλων.
Τότε η μοναδική και συγχρόνως επισφαλής άμυνα που επινοούν τα εξαπατηθέντα θύματα είναι η απόθεσις των ελπίδων των στην Πανδερκή και Πτερόεσσα Νέμεσιν. Επιθυμούν να ελπίζουν ότι οι κατασκευαστές αυτών των τάφρων κάποια στιγμή από κάποιο λάθος θα καταλήξουν να βασανίζονται όπως τα θύματά των.
Όμως για τους απεχθείς θύτες ο μόνος λόγος υπάρξεως είναι να αποδεικνύουν διαρκώς πως δεν κάνουν λάθη, και ότι τα λάθη είναι μόνο για τους αφελείς, οι οποίοι ΩΣ ΑΜΦΙΒΙΑ, παραδέρνουν μεταξύ του στερεού εδάφους και των ρευστών περιεχομένων των διαύλων, ρευστών όπως επί παραδείγματι τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα και ο ρέων γραπτός ή προφορικός λόγος, εφ' όσον οι τάφροι με το νερό ανήκουν εις το παρελθόν. Αποτελεί αυτή η παλινδρόμησις μια εκσυγχρονισμένη μορφή του μαρτυρίου του Ταντάλου, αυτό είναι το τίμημα της αφελείας των.
Ως επίλογος αυτής της περιγραφής ας είναι μία επίκλησις του κυριάρχου των Υδάτων,του Ποσειδώνος: να μεριμνήση ώστε τα τοξικά ρευστά της κακεντρεχείας που κάποια στιγμή θα υπερχειλίσουν, να καταπνίξουν αυτούς που τα δημιουργούν, τους θύτες δηλαδή και τα παράσιτα.
Να φροντίση δηλαδή να τους παραδειγματίσει ώστε, αν επιδέχονται βελτίωσι, να συνέλθουν μετά την ψυχρολουσία πού θα υποστούν. Πολλές πλημμύρες πλήττουν την Ελλάδα κατά τα τελευταία χρόνια, και η ερμηνεία είναι πως τα θύματα των πλημμυρών αυτών "πληρώνουν αμαρτίες αλλωνών" όπως αναφέρει και το λαϊκό άσμα. Καί όμως η Νέμεσις αγρυπνεί, "ΜΥΣΤΑΙΣ ΕΠΙΤΑΡΡΟΘΟΣ ΑΙΕΙ".

ΜΕΡΟΣ Β.
Μια γραφική παράστασις απεικονίζουσα την σχέσι μεταξύ αναγνώσεως βιβλίων και ηλικίας των βιβλιοφίλων, θα απετελείτο ασφαλώς από μιά καμπύλη με φθίνουσα πορεία, ενδεικτική εκλεκτικότητος και αυστηρών επιλογών, που ίσως έχει σχέσι με την κόπωσι αμφιβληστροειδών χιτώνων και εγκεφαλικών κυττάρων, ίσως με την αποκτηθείσα εμπειρία. Διακρίνουν πλέον οι αναγνώστες μετά από χρόνους μανιώδους βιβλιοφιλίας -προερχομένης από απληστία και πάθος για τον γραπτό λόγο-, ποιά βιβλία γράφονται με διάθεση προσφοράς και ποιά από αυταρέσκεια μόνον. Και είναι αυτή η αυταρέσκεια η αιτία παραβλέψεως κάποιων στοιχειωδών πραγμάτων, που δεν πρέπει όμως να λησμονούνται όταν ένα βιβλίο τυπώνεται και ευρίσκεται πλέον στον χώρο της επικοινωνίας. Ας θυμούνται τότε οι συγγραφείς: 1ον. Την προσφορά του Φοίβου και Σπερμείου Απόλλωνος, του Θεού του Φωτός και της βλαστήσεως, και ως εκ τούτου της φωτοσυνθετικής δραστηριότητος των φυτών που καταλήγει στην δημιουργία της γραφικής ύλης. 2ον. Τον Ξένιο Δία, που φροντίζει ώστε τα κείμενα και τα βιβλία να φθάνουν σε επιμελείς αναγνώστες εις των οποίων τα εγκεφαλικά κύτταρα θα φιλοξενηθούν οι στοχασμοί και οι ιδέες των συγγραφέων. 3ον. Τις στατιστικές που δείχνουν ότι πολλές γυναίκες διαβάζουν πολύ, και κατά μέσο όρο περισσότερο από τους άνδρες, ίσως και επειδή συνήθως βοηθούν τα παιδιά τους στην μελέτη και ως εκ τούτου οφείλουν να μελετούν και να ενδιαφέρονται για την πνευματική δημιουργία.
Πολλές φορές η πρόκλησι αξιολογήσεως μιας πνευματικής δημιουργίας οδηγεί και στο εύλογο ενδιαφέρον για το ποιόν του δημιουργού, κάτι που εν μέρει διαφαίνεται από τα βιογραφικά στοιχεία ή από την "σημειολογία" της γραφής του. Συμβαίνει δε σε πολλές βιβλιόφιλες να καταθλίβονται για τον χρόνο -και για τα χρήματα- που διέθεσαν για βιβλία, όταν ανακαλύπτουν πως προέρχονται από ανασφαλείς μισογύνηδες. Αισθάνονται υβριζόμενες όταν κρατούν βιβλία σκοταδιστών που επιθυμούν να πιστεύουν πως τα γυναικεία χέρια είναι προορισμένα αποκλειστικώς για το ξεσκονόπανο και το σφουγγαρόπανο και όχι για την γραφίδα και το βιβλίο. Πρόκειται για συγγραφείς που απαξιούν να χρησιμοποιήσουν το σφουγγαρόπανο για να απομακρύνουν από τα κρανία των την αιθάλη και τον κονιορτό του ερέβους της ημιμαθείας. Τότε η προβολή της αυταρεσκείας των αποτελεί το προσωπείο της βαθυτάτης εαυτοπεριφρονήσεως που τους διακατέχει, ώστε να εκδηλώνεται με την περιφρονητική συμπεριφορά προς όσους ατυχείς συναντήσουν. Είναι πολύ φυσικό λοιπόν τα βιβλία των να πετώνται στην πυρά ή στον κάλαθο των αχρήστων ή να κατατίθενται σε ερευνητικά ιδρύματα για πάσχοντες από συμπλέγματα μειονεξίας.
Αρκετοί ερευνητές υποστηρίζουν την θεωρία της υπάρξεως στους ανθρώπους "εκτοπλάσματος". Ίσως παρόμοιο "εκτόπλασμα" να διαθέτουν και τα βιβλία, ώστε αν είναι ρυπαρό και απεχθές, να μολύνουν τις βιβλιοθήκες και τους χώρους που τα φιλοξενούν. Ίσως δε οι συγγραφείς των να αποτελούν μετενσαρκώσεις εκείνων που κατεσπάραξαν την φιλόσοφο ΥΠΑΤΙΑ και περιέφεραν θριαμβευτικά τις σπαραγμένες σάρκες της στους δρόμους της Αλεξανδρείας.
Όπως και αν είναι, αποτελεί απώλεια χρόνου η ενασχόλησι με τους κακοποιούντες την επικοινωνία, που η συμπεριφορά των επαληθεύει πως: "ετέρα γαρ ίππου ηδονή και κυνός και ανθρώπου, καθάπερ Ηράκλειτός φησιν όνους σύρματ' αν ελέσθαι μάλλον ή χρυσόν". -είναι διαφορετική η ηδονή του ίππου, του κυνός ή του ανθρώπου και κατά πως λέει ο Ηράκλειτος οι όνοι θα προτιμούσαν κατά πολύ τα άχυρα παρά το χρυσάφι-.

Εριφύλη Μ-Κ.
Καβάλα

   
 

[Πίσω ΠΟΛΙΤΙΚΗ] [Πίσω ΤΕΥΧΟΣ 11ον]