Η επιβίωση και η έκφρασή της μέσω της επικοινωνίας..
 

Στην εποχή μας καθένας "βομβαρδίζεται" από διάφορες γνώσεις και γενικά πληροφορίες, που συχνά είναι αντιφατικές, αποσπασματικές και του είναι αδύνατο να τις καταλάβει. Είναι λοιπόν δύσκολο να αποκτήσει κανείς το υπόβαθρο, τις βασικές γνώσεις δηλαδή, πάνω στο οποίο θα στηριχθεί γιά να καταλάβει καλύτερα τον ίδιο του τον εαυτό αλλά και τους άλλους γύρω του. Κι' έτσι φθάνει η κοινωνία μας να βρίσκεται σε κρίση.
Χρειάζονται ορισμένες βασικές γνώσεις γιά να μπορέσει κανείς να συνειδητοποιήσει και να γίνει ικανός να λειτουργήσει πιό ορθολογικά ξεδιαλύνοντας τις απορίες του. Η συνειδητοποίηση δίνει νόημα και συνέχεια σ' αυτό που βιώνουμε καθημερινά. Αλλιώς "ζούμε" τη μία μέρα μετά την άλλη όλη μας την ύπαρξη χωρίς να ξέρουμε γιατί. Ζούμε σε μία αποχαύνωση, βασικά πνευματική αποχαύνωση.
Αν δούμε τις γνώσεις που αφορούν στη συμπεριφορά των ανθρώπων, σαν μία πυραμίδα, στην κορυφή της πυραμίδος βρίσκεται μία μόνο έννοια: επιβίωση. Το βασικό κίνητρο ή η κινητήρια δύναμη κάθε ζώντος οργανισμού αλλά και του ίδιου του ανθρώπου είναι η επιβίωση, είναι το "κλειδί" της ίδιας της ύπαρξής μας. Στο νοήμων όν, που λέγεται άνθρωπος, αυτή η ορμή, αυτή η κινητήρια δύναμη της επιβίωσης εκφράζεται με διάφορες δυναμικές ή αλλοιώς με διαφόρους τρόπους. Πρώτα πρώτα έχουμε την δυναμική του "εγώ", η οποία εκφράζεται και αφορά στον ίδιο μας τον εαυτό. Προσπαθεί ο άνθρωπος να επιβιώσει ο ίδιος σαν άτομο: λειτουργεί, σκέπτεται, αμύνεται, επιτίθεται γιά να επιβιώσει σαν άτομο. Αυτή η δυναμική εκφράζει και τον ατομικισμό, δηλαδή κάποιον, που λειτουργεί μόνο ή κυρίως στη δυναμική του "εγώ". Υπάρχει ακόμη και η δυναμική του σέξ. Προσπαθεί ο άνθρωπος να επιβιώσει και μέσω της δυναμικής του σεξ: δηλαδή με τις σχέσεις του, προσπαθεί να κάνει τις επιλογές του, έρχεται σε επαφή, προσπαθεί να διαιωνισθεί μέσω της τεκνοποίησης και προσπαθεί να διαφυλάξει τους απογόνους του μέσω της οικογένειας.
Ο άνθρωπος όμως είναι κοινωνικό όν. Διέπεται και από την, ας την πούμε, κοινωνική δύναμη. Προσπαθεί δηλαδή να επιβιώσει μέσω των σχέσεών του με τους συνανθρώπους του, σαν παρέα, σαν ομάδα, σαν κοινωνικό σύνολο. Ακόμη η ανθρώπινη συμπεριφορά διέπεται και από περαιτέρω δυναμικές, όπως του να επιβιώσει σαν ανθρώπινο είδος ανεξάρτητα από φυλή, χρώμα κ.λ.π. ή του να επιβιώσει μέσα στο ζωικό ή φυσικό περιβάλλον, που αναπτύσσεται. Και τέλος διέπεται και από την δυναμική του να επιβιώσει μέσα στο συμπαντικό περιβάλλον σε αγαστή αρμονία με ΟΛΑ τείνοντας να φθάσει το Υπέρτατο ΘΕΙΟ.
Αν το καλοσκεφτούμε, θα δούμε οτι ο κοινός παρονομαστής όλων αυτών των δυναμικών είναι η επικοινωνία. Μπορεί κανείς να επιβιώσει καλύτερα σε όλες τις δυναμικές που αναφέραμε, εφ' όσον έχει καλύτερη επικοινωνία. Με καλύτερη επικοινωνία και όσο καλύτερα "τα πάει" κανείς σε όλες τις δυναμικές, τόσο πιό ευτυχισμένος και ισορροπημένος μπορεί να είναι. Εφόσον έχει κανείς ισορροπία μέσα του και "τα βρίσκει με τον εαυτό του", επικοινωνεί με τον εαυτό του, πάει καλά στην πρώτη δυναμική. Εφόσον επικοινωνεί κανείς καλά στην δεύτερη δυναμική, του σεξ, σημαίνει οτι έχει καλές σχέσεις με το άλλο άτομο, έχει καλή επικοινωνία στη σεξουαλική επαφή, επικοινωνεί σωστά στα πλαίσια της οικογένειας, έχει καλές σχέσεις με τα παιδιά του. Και βέβαια με την ίδια λογική συνεχίζοντας μπορούμε να βρούμε πόσο βασική είναι η επικοινωνία και στις άλλες δυναμικές, δηλαδή στις σχέσεις με τους συνανθρώπους μας, με το περιβάλλον κ.λ.π.
Ας αναλύσουμε όμως λίγο περισσότερο υπό αυτό το πρίσμα την δυναμική, που είναι και το μεγαλύτερο ταμπού από όλες τις άλλες: τη δυναμική του σεξ. Γιατί και το σεξ είναι επικοινωνία. Ο έρωτας, η αγάπη, η σχέση με τον άλλον, η σεξουαλική πράξη είναι όλα τους επικοινωνία. Και υπάρχουν συσωρευμένα τόσα πάνω στο θέμα του σεξ, τόσοι μύθοι, προκαταλήψεις, προβλήματα, γιατί ενώ το σεξ είναι καταλυτική, ξεκάθαρη, αποκαλυπτική επικοινωνία, την έχουμε "κουτσουρέψει" αυτή την επικοινωνία. Έχουμε ένα σωρό "κομμένες γραμμές επικοινωνίας" σ' αυτή την δυναμική, ένα σωρό αναστολές ή απαγορεύσεις. Κι' όσο περισσότερο κόβεις τις γραμμές επικοινωνίας προς κάτι, τόσο περισσότερο είσαι στραμμένος προς αυτό. Μόνο προσοχή: περισσότερη επικοινωνία δεν σημαίνει "απελευθέρωση ηθών". Σημαίνει όμως π.χ. να έχεις την ειλικρίνεια και το θάρρος να εκφράσεις κάτι "που δεν το λένε" ή να πάρεις θέση σε κάτι "που δεν κάνει".
Εφόσον ζει κανείς και λειτουργεί σε ένα περιβάλλον που διέπεται από ανταγωνισμό, διέπεται και σε όλες του τις δυναμικές από ανταγωνισμό. Αυτό σημαίνει οτι κάποιος θέλει να είναι ο "κυρίαρχος του παιγνιδιού" νάχει το πάνω χέρι, να επιβάλλεται στον άλλον. Κι' έτσι μία οποιαδήποτε σχέση καταλήγει σε "πεδίο μάχης", όπου καθένας προσπαθεί να δείξει, οτι εκείνος έχει δίκιο, έχει τη δύναμη.
Ο ανταγωνισμός όμως πέρα από καυγάδες, δημιουργεί και το άγχος να είμαστε καλύτεροι, να μην αποτύχουμε. Στον ανταγωνισμό θέλεις να έχεις έλεγχο κι' εφόσον δεν τον έχεις, νοιώθεις ανασφάλεια γιά τον άλλο. Λοιπόν όλα αυτά, έλεγχος, ανασφάλεια, άγχος, ανταγωνισμός είναι κάκιστες προϋποθέσεις γιά μία καλή σχέση, γιά καλή επικοινωνία, γιά καλή επιβίωση. Ακόμη και μία αποτυχία μεγενθύνεται γιατί "δεν είμαστε καλοί". Σε ένα πλαίσιο ανταγωνισμού όπου οι σχέσεις επηρρεάζονται, υπάρχει πρόσφορο έδαφος γιά κάθε είδους νευρώσεις και ψυχοσωματικές παθήσεις. Γιατί η "αρρώστεια" είναι έκφραση της διαταραχής της ισορροπίας στο σώμα αλλά και στο νού.
Η απάντηση σε αυτή την κρίση είναι καλή, αμοιβαία επικοινωνία, ισορροπία στην επικοινωνία στη βάση του προσφέρω και δέχομαι, στέλνω και δέχομαι.
Επικοινωνία είναι η απάντηση, περισσότερη κι όχι λιγότερη, γιατί με επικοινωνία μπορείς να άρεις παράγοντες, που δρουν ανασταλτικά στην συμπεριφορά σου στις διάφορες δυναμικές, με επικοινωνία μπορείς να επιβιώσεις καλύτερα, διευρύνεις τον ορίζοντά σου, τις δυνατότητές σου, το ΕΙΝΑΙ σου.

Δρ. Θεοχάρης Ταντανάσης

   
 
[ Πίσω ]