Η ΙΣΤΟΡΙΑ
 

Έν αρχή ήν το Εν, το Παν, το Θείον.
Κι' ήταν η απόλυτη Αρμονία κι' Αγάπη
τότε μες το Σύμπαν.
Μόλις αποχωρισθήκαμε
αρχίσαμε να πιστεύουμε
οτι υπάρχει χρόνος και μάζα.
Και τιμωρηθήκαμε να τα "ζούμε" και τα δυό:.
Τον χρόνο σαν μία ταινία, που ξετυλίγεται,
γεμάτη "εμπειρίες",
την μάζα σαν προσωποποίηση των πάντων,
ακόμη και του εαυτού μας.
Κι' από τότε άρχισε ο αγώνας.
Ξεχάσαμε οτι είμαστε άφθαρτοι.

Πολλά κακά συνέβησαν.
Και η ταινία του χρόνου
γινόταν όλο και πιό μακρυά,
όλο και κάτι νέο ερχόταν να προστεθεί.
Τα σύμπαντα διαδέχονταν το ένα το άλλο
γιατί τα καταστρέφαμε.

Ήταν οι επιβουλές μας και οι προσπάθειες,
με κάθε μέσο, κυριαρχίας.
Φυτέψαμε στην κυριολεξία το κακό
μέσα στο όν γιά να το έχουμε υποχείριό μας.
Έτσι δρέψαμε κάθε φορά την καταστροφή.
Και συνεχίσαμε ξανά απ΄την αρχή
γιατί στην ουσία είμαστε άφθαρτοι.
Μόνο που αυτό το ξεχάσαμε.
Κι΄έτσι φθάσαμε ως εδώ.
Έτοιμοι, πανέτοιμοι,
γιά μιά νέα καταστροφή
και γιά μία νέα αρχή.

Γιατί εμείς, εδώ και τώρα,
είμαστε μία μικρογραφία
του συμπαντικού μακρόκοσμου.
Και οι κακίες μας δεν είναι παρά
μία αντανάκλαση του μακρυνού γίγνεσθαι,
που μας περιβάλλει "χωρίς να το ξέρουμε".

Ξέρω έχω καταγράψει άπειρες φορές
αυτή την μαρτυρία και λυπούμαι, που έφυγα από κοντά Σου.
Έχω συνειδητοποιήσει, γνωρίζω,
κι είμαι έτοιμος να λειτουργήσω
εν πλήρη Αρμονία και Ηρεμία.
Όπως τότε.

Δρ. Θεοχάρης Ταντανάσης

   
 
[ Πίσω ]