ΔΟΞΑΣΤΙΚΟΝ ΗΣΙΟΔΟΥ
 
Eπιθυμία προσφωνήσεως συνέχομαι και ευφημιών, εκπλήττομαι, σε θεοφόρε Λόγιε, τον βίον σου ορών, τον δραστήριον και ανοδικόν, Ησίοδε!
Συ, γαρ, φιλογνώστα, υπερανέβης εν τόπω, όπου οι δήμοι των Ελικωνιάδων Μουσών και των Χαρίτων, των Νυμφών τε χορεύουσιν. Ένθεν τω Απόλλωνι μεμαθήτευσαι το υπέρ της ενθυμήσεως, της αναμνήσεως των δήμων και την θεϊκήν γνώσιν αναμεταδώσαι, όπερ και θεοίς αρέσκει. Παρ' αυτών, μετά του εν Ποιήσει αδελφού σου Ομήρου, στέφη δύο ελάβατε εν γη Ευβοίας, των Μυσταγωγών και των Ποιητών.
Τέρπεις ενεγκαμένην σε Θίσβην την αργαλέην, την αγροτικήν, αποδούς αυτή, συ των Θηβών επταπύλων καύχημα αγλαόν, το χρέος της παιδεύσεως, και Αθηνάς το πτολίεθρον, το σε ξενίσαν. Κατεφραίνεις, γαρ, τον Ελληνισμόν διά μύρου στιχουργιών και εκφαντορικών λόγων Αληθείας τε και Μνημοσύνης.
Εγκολπωθείς το του Διονύσου σου τάλαντον γνώσεως, εν τη ψυχή σου ασφαλίσας, εν θυλάκω βεβαιότητος, τούτο πολλαπλάσιον ήνεγκας, διά τον αποκαλυπτικών σου έργων, φρονίμως τω σκοπώ σου. Σπουδάζων, διά βίου, το εξαίσιον ταμίευμα, εν τω Ναώ του Ελικώνος, της Ελληνικής Κοσμολογίας, το ευάρεστον ταις Μούσαις, δίδειν συνετώς εφίλεις -ή περιττολογείν- όπερ οι παντέφοροι Θεοί οίδασι, οι κύριοι των Δυνάμεων της Δημιουργίας.
Χαίροις Μύστωρ Ποιήσεως αγαθέ.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ ΓΟΥΣΙΟΣ

   
 
[ Πίσω ΘΡΗΣΚΕΙΑ] [ Πίσω ΤΕΥΧΟΣ 3ον]