Μ.Μ.Ε.
Ο ΘΡΟΝΟΣ ΤΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑΣΜΟΥ

 

Για να επιτύχη την κυριαρχία του στον τύπο, στις τηλεοράσεις, τα ραδιόφωνα και το Χόλλυγουντ, χρειάστηκε να ξοδέψη χρήματα αφειδώς, να χρησιμοποιήση τους κατάλληλους ανθρώπους στις κατάλληλες θέσεις, να υποστή θυσίες σκληρές και αιματηρές και να λειτουργήση με πείσμα και υπομονή. Τελικά, φαίνεται να έχη επιτύχη ολοκληρωτικά τον στόχο του. Στρατεύοντας βέβαια και ντόπιους "Εφιάλτες" ελαστικών συνειδήσεων, για να κυριαρχήση όπου "αι βιβλικαί προσταγαί" τον "διατάσουν". Ο λόγος για τον "εφιάλτη των Εθνών", τον Σιωνισμό και τα ορατά ή αόρατα παρακλάδια του.

Αναγκαζόμεθα εκ των πραγμάτων να ασχοληθούμε με τα τεκταινόμενα εις τας ΗΠΑ επειδή είναι η μόνη πλέον υπερδύναμις και δυστυχώς "ελέω σιωνισμού" έχει βάλη στο στόχαστρο την πατρίδα μας, το έθνος μας, την ιστορία μας και αυτή την ίδια την ύπαρξή μας. Οφείλουμε, ως Έλληνες, να αντιδράσουμε με συσπειρώσεις που θα έχουν ως στόχο το να ενημερώσουμε πρωτίστως τους με δόλιους τρόπους πλανηθέντες και αποπροσανατολισμένους συμπατριώτες μας περί της τραγικότητος της καταστάσεως.

Δεν υπάρχει στον σημερινό κόσμο και "πολιτισμό" μεγαλύτερη ισχύς από αυτήν που διαχειρίζονται οι διάφοροι "σμιλευταί" ή διαμορφωταί της Κοινής Γνώμης. Η ανούσια αυτή "επιστήμη" ανεπτύχθη επιτυχώς στον παντοκράτορα και πλανητάρχη πλέον καπιταλιστικό "παράδεισο", τις ΗΠΑ. Δυστυχώς γιά τους κατοίκους των ΗΠΑ αλλά και τα διάφορα κράτη και έθνη, αι ΗΠΑ δεν διοικούνται πλέον από Αμερικανούς. Η παραδοσιακή Αγγλοσαξωνική κοινωνία των ΗΠΑ, έχει ηττηθή κατά κράτος από τους ραδιούργους, πανούργους, ανεγκέφαλους, και αργυρόδουλους Σιωνιστές.
Ποτέ στην γνωστή ιστορία του πλανήτη, ένας βασιλέας ή ένας θρησκευτικός ηγέτης, ή ακόμη ο μεγαλύτερος κατακτητής είχε στα χέρια του έστω ένα τμήμα της ισχύος την οποίαν κατέχουν σήμερα οι ελάχιστοι, διορισμένοι από τον Σιωνισμό, διαμορφωταί της Κοινής Γνώμης, οι οποίοι ελέγχουν τον τύπο, τις ειδήσεις και την βιομηχανία μαζικής ψυχαγωγίας.
Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης μορφοποιούν για λογαριασμο μας ένα είδωλο του κόσμου και μας επιβάλλουν ψυχολογικά το πως πρέπει να αντιλαμβανόμεθα αυτό το κοσμο-είδωλο. Ουσιαστικά, οτιδήποτε γνωρίζουμε (ή νομίζουμε οτι γνωρίζουμε) σχετικά με το τι συμβαίνει στον ευρύτερο χώρο μας το μαθαίνουμε από τις εφημερίδες, τα περιοδικά, το ραδιόφωνο αλλά κυρίως από την τηλεόραση.
Είναι υπεραπλούστευση να πιστεύουμε οτι η διαμόρφωση της κοινής γνώμης βασίζεται στην απόκρυψη και μερική παραλλαγή των ειδήσεων (π.χ. τα αληθή αίτια του πολέμου του Κόλπου). Είναι επίσης αφελές να πιστεύουμε ότι η διαμόρφωση και "πλύση εγκεφάλου" των πολιτών εξαντλείται με τις τηλε-σειρές αι οποίες διαστρέφουν βάναυσα την αλήθεια (π.χ. τηλε-σειρά ΗΡΑΚΛΗΣ) και προπαγανδίζουν χυδαία τα καλά και συμφέροντα του σιωνισμού (π.χ. τηλε-σειρά ΒΙΒΛΟΣ). Η πραγματικότητα είναι οτι οι άριστοι αυτοί διαμορφωταί της κοινής γνώμης εφαρμόζουν επιστημονικές και εξειδικευμένες, πανούργες και επιμελώς εφαρμοσμένες τεχνικές τόσο στα θέματα ψυχαγωγίας όσο και στις ειδήσεις που μας παρουσιάζουν.
Για παράδειγμα ο τρόπος με τον οποίον καλύπτονται αι ειδήσεις: Τα θέματα στα οποία επιλέγουν να δώσουν έμφαση (π.χ. διεθνισμός, ομοφυλοφιλία κλπ), σε εκείνα που επιλέγουν να περάσουν στα ψιλά (π.χ. οικονομικά κυβερνητικά σκάνδαλα, αρχαιολογικές καταστροφές), η επιλογή λέξεων από τον εκφωνητή, ο τόνος της φωνής του, η έκφρασις του προσώπου του, αι λέξεις των επικεφαλίδων, η επιλογή ζωντανών δραματικών σκηνών κλπ. Όλα τα παραπάνω αποβλέπουν στο να κατευθύνουν τον πολίτη να ερμηνεύση τα γεγονότα υποσυνείδητα αλλά εντονότατα, σύμφωνα με τον τρόπο που οι διαμορφωταί επιθυμούν.
Επί πλέον, οι συντάκται και αρθρογράφοι του κατευθυνόμενου τύπου, φροντίζουν επιμελώς να αφαιρέσουν από την σκέψη μας κάθε αμφιβολία σε ότι αφορά το τι πρέπει να πιστεύουμε απόλυτα. Εφαρμόζουν προηγμένες ψυχολογικές τεχνικές για να οδηγήσουν την σκέψη μας και την γνώμη μας εκεί που αυτοί επιθυμούν, επιβάλλοντας υποσυνείδητα στις μάζες να αποδεχθούν συγκεκριμένα πρότυπα "σωστών σύγχρονων ανθρώπων", "ωραίων μοντέρνων ανθρώπων", "ιν ανθρώπων". Ο "σύγχρονος μοντέρνος και σωστός άνθρωπος" πήρε το προφίλ του σε κάποιο σιωνιστικό κέντρο και οι ταγμένες στον σιωνισμό χολλυγουντιανές υπηρεσίες ανέλαβαν το παγκόσμιο έργο διαδόσεως αυτού του προφίλ σε όλον τον κόσμο. Έτσι, μας υποβάλλουν δια τηλε-σειρών, το πως πρέπει να σκεπτόμεθα για συγκεκριμένους χαρακτήρες ανθρώπων οι οποίοι πρωταγωνιστούν σε μία κωμωδία ή ένα δράμα και βάζοντας άλλους πρωταγωνιστές να αντιδρούν με τον "σωστό" τρόπο. Μαθαίνουμε υποσυνείδητα δηλαδή, βάσει αντιδράσεων των πρωταγωνιστών, να αντιδρούμε αυτόματα παρομοίως και να σκεπτόμεθα προγραμματισμένα πλέον σύμφωνα με αυτά τα έντεχνα εφαρμοσμένα και αριστοτεχνικά δημιουργηθέντα πρότυπα. Σύνηθες παράδειγμα στα χολλυγουντιανά έργα ο κακός λευκός ο οποίος βρίζει και κακοποιεί τον πάντα ήσυχο, εργατικό και καλό εβραίο ή τον αδύνατο μετανάστη κλπ. Πιο απτό παράδειγμα το χολυγουντιανό έργο "πούπουλα και φτερά" με πρωταγωνιστή γνωστό και ταλαντούχο ηθοποιό, όπου οι αρχαίοι Έλληνες αναφέρονται ως ομοφυλόφιλοι και ό Μέγας Αλέξανδρος ως "αδερφάρα". Μουδιασμένη, κακοπληροφορημένη και αρκετά διεφθαρμένη η ελλαδική κοινωνία ΔΕΝ αντέδρασε. Πιθηκίζοντας και δρώντες καθ' υποδειξιν οι ρωμηοί (υπο-έλληνες) ψυχαγωγάνθρωποι, υπάλληλοι "σχεδόν" ελληνικών καναλιών, ανέλαβαν την από τηλεοράσεως διάβρωση της ελληνικής κοινωνίας με τέτοια αμερικανο-σιωνιστικά πρότυπα. Εφαρμόζοντες τα παραπάνω λοιπόν, ο Έλλην πατριώτης και ανησυχών για την τύχη του έθνους πολίτης εμφανίζεται περίπου ως επικίνδυνος σχιζοφρενής, πολεμοχαρής, πολεμοκάπηλος και παράνομος "ρατσιστής".
Ο σιωνισμός, στην διαρκή προσπάθειά του για έλεγχο και εξουσιασμό του πλανήτη αντιμετωπίζει δυσκολίες στα αμιγώς εθνικά κράτη. Έχει εξαπολύση λοιπόν πολυμέτωπο αγώνα κατά των εθνών και των πατριωτών. Αι έννοιαι "πολυ-πολιτισμός", "πολυ-κουλτούρα", "πολυ-εθνικά κράτη" "πολυ-φυλετισμός", "μετανάστευση", "αντι-ρατσισμός" και υπεράνω όλων "αντι-σημιτισμός" αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο αυτής της προσπάθειας. Τα ΜΜΕ και τα (ελεγχόμενα πλέον από τον σιωνισμό) πανεπιστήμια ανέλαβαν εργολαβικά την εφαρμογή των.
Ο μέσος άνθρωπος απέκτησε ήδη την ανθυγιεινή για το σώμα και το πνεύμα συνήθεια να παρακολουθή πολλές ώρες την ημέρα τηλεόραση. Αδυνατεί έστω και να υποψιαστή το μέγεθος της πλεκτάνης που τυλίγεται γύρω του από αυτά που παρακολουθεί. Αρχίζει να αντιδρά στα τηλεοπτικά δρώμενα και στην συμπεριφορά των πρωταγωνιστών σαν ο ίδιος να συμμετέχει στην τηλε-σειρά. Η ώρα της τηλεόρασης αρχίζει να γίνεται για πολλούς μια "εικονική" πραγματικότης. Λειτουργώντας μέσα από αυτή την πραγματικότητα, ο ανυποψίαστος πολίτης, είναι εύκολο να ασπασθή τις όποιες υποβολιμαίες και εκ του πονηρού ιδέες των πρωταγωνιστών και κατ' επέκτασιν των παραγωγών των τηλε-σειρών. Σε ότι αφορά τις πολυπληθείς αμερικανικές σειρές, μια ανάλυση των ονομάτων των παραγωγών θα μας βεβαιώση για την εβραϊκή καταγωγή τους. Οι παραγωγοί και σεναριογράφοι, σιωνισταί ή υπηρέται του σιωνισμού, εκφράζουν εύκολα την προτίμησή τους σε προσεκτικά επιλεγμένες ιδέες και πράξεις μέσω των τηλεοπτικών χαρακτήρων που δημιουργούν και ταυτόχρονα την αποστροφή τους γιά άλλες ιδέες και πράξεις μέσω πάλι άλλων χαρακτήρων. Με αυτόν τον τρόπο, μπαίνουν σε κάθε σπίτι για να υποβάλλουν τις ιδέες τους στα δεκάδες εκατομμύρια των ανύποπτων τηλεθεατών.
Ότι συμβαίνει στην ψυχαγωγική τηλεόραση όμως, συμβαίνει και στην παραγωγή των τηλεοπτικών ή γραπτών ειδήσεων. Ο ύπουλος και απατηλός τρόπος "ελέγχου" της σκέψεως κατά την παρουσίαση των ειδήσεων με αυτόν τον τρόπο είναι ότι αν και οι περισσότεροι γνωρίζουν ότι αυτές δεν είναι αμερόληπτες, ωστόσο οι "διαμορφωταί" των ΜΜΕ καταφέρνουν να περάσουν τα μηνύματά τους αφ' ενός διαστρεβλώνοντας έξυπνα αυτά που παρουσιάζονται και αφ' ετέρου θέτοντας με υπονοούμενα τα όρια των "αποδεκτών" από αυτούς απόψεων που ΠΡΕΠΕΙ να έχη ο πολίτης.
Επι παραδείγματι, σχετικά με τον Πόλεμου του Κόλπου, οι περισσότεροι συντάκται στις ΗΠΑ ήταν φανερά υπέρ των σιωνιστικών θέσεων περί στρατιωτικής και οικονομικής καταστροφής του (κύριου αντιπάλου του Ισραήλ) Ιράκ ενώ ορισμένοι μιλούσαν για ουδετερότητα. Δημιουργήθηκε από τους "διαμορφωτές" της κοινής γνώμης ένα αποδεκτό όριο απόψεων που έπρεπε να είχε ο "σωστός" δυτικός πολίτης. Το όριο ήταν: από τις πιό ακραίες σιωνιστικές πολεμόχαρες απόψεις έως την ουδετερότητα. Κανείς δυτικός όμως δεν τόλμησε να αναφέρη τον δόλιο ρόλο των ΗΠΑ σ' αυτή την εξέλιξη και ότι ο πόλεμος έγινε αποκλειστικά για τα συμφέροντα του Ισραήλ. Επειδή όμως οι αποδεκτές απόψεις είχαν διαβαθμίσεις, οι περισσότεροι άνθρωποι έπεσαν στην παγίδα των διαμορφωτών και δεν αντελήφθησαν οτι παρεσύρθησαν. Σ' αυτή την περίπτωση, όποιον συντάκτη και να παρακολουθούσε κάποιος, το αποτέλεσμα ήταν δεδομένο. Κλασσική περίπτωση "κεφάλι κερδίζω γράμματα χάνεις". Όποτε οι "διαμορφωταί" μπορούν να αποκρύψουν ειδήσεις το πράτουν.
Ο έλεγχος στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης μέσω των ΜΜΕ είναι μονολιθικός. Όλα τα ελεγχόμενα ΜΜΕ μιλούν με μια φωνή, το ένα ενισχύοντας το άλλο. Αν και φαινομενικά υπάρχει ποικιλία ουσιαστικά δεν υπάρχει απόκλιση. Φωνές όπως της "ΤΕΤΡΑΚΤΥΟΣ" δεν πλησιάζουν την μάζα ή την φθάνουν τόσο αδύναμες που περνούν απαρατήρητες. Η μάζα διευθύνεται από τα εκδοτικά και τηλεοπτικά τράστ τα οποία ελέγχονται από τον διεθνή σιωνισμό.
Η μάζα βομβαρδίζεται από φωνές που προπαγανδίζουν την "ισότητα" των λαών (εκτός βέβαια Ισραηλινών και Παλαιστινίων) και διακηρύττουν με στεντόρια φωνή, μη επιδεχόμενη αμφισβήτηση, τους μύθους περί "λίστας του Σίντλερ" και εβραϊκού "ολοκαυτώματος" δημιουργώντας ταυτόχρονα ενοχές στους αφελείς πολίτες των λαών οι οποίοι έδωσαν εκατόμβες θυμάτων στον κατά ναζιστών αγώνα, διότι τάχα πρώτα έπρεπε να έσωζαν τους εβραίους από τα νύχια των Γερμανών και μετά να φρόντιζαν για αντίσταση. (Προκύπτει αβίαστα το ερώτημα: Ήθελαν να σωθούν οι εβραίοι ή εκτελούσαν άνωθεν εντολές). Έτσι, αντί οι Έλληνες να τιμούν κάπου τους ήρωες και τα θύματα των υπέρ πατρίδος πεσόντων (συμπεριλαμβανομένων και εβραίων και γύφτων κλπ) θα τιμούν μόνο κάποιους σε μνημεία ολοκαυτώματος..
Η μάζα χειραφετείται και καθοδηγείται να πιστεύει την σιωνιστική "ορθοδοξία". Οτι δηλαδή είναι πρόστυχο, διεφθαρμένο και κακόηθες το να προσπαθήσουμε να διατηρήσουμε το έθνος μας μη αποδεχόμενοι μαζικές μεταναστεύσεις πολύχρωμων αλλόφυλων στην πατρίδα μας, οτι είναι πανάθλιο το να έχουμε όπλα και να κυνηγούμε, οτι είναι ψυχανωμαλία αισχίστου είδους να μην δεχόμεθα ισότιμα και φανερά την ομοφυλοφιλία και κάθε είδους γενετική διαστροφή, οτι είναι απαράδεκτο να είμεθα εθνικό κράτος αντί πολυεθνικό, πολυ-πολιτισμικό και "κοσμοπολίτικο" και φυσικά όποια ουδέτερη ή αρνητική αναφορά σε οποιαδήποτε φάση της εβραϊκής ιστορίας να είναι καταδικαστέα και να αποσιωπάται. Οι διαμορφωταί της κοινής γνώμης πιέζουν μέσω ΜΜΕ τις μάζες να συμμορφωθούν και να ζουν σύμφωνα με τα παραπάνω, να ψηφίζουν σύμφωνα με τα παραπάνω, να διαμορφώνουν τον χαρακτήρα τους και τον τρόπο ζωής τους σύμφωνα με τα παραπάνω.

Πρέπει όμως να γίνουμε πιό συγκεκριμένοι σε ότι αφορά τους νοσηρούς εγκεφάλους οι οποίοι διαμορφώνουν την Κοινή Γνώμη, αρχής γενομένης από την Αμερικανική τηλεόραση, η οποία δυστυχώς μπαίνει αναίσχυντα στα ελληνικά σπίτια.
Εκτός ελαχίστων μικρο-εξαιρέσεων, όλες οι τηλεοπτικές ειδησεογραφικές παραγωγές στις ΗΠΑ οργανώνονται, κινηματογραφούνται, υφίστανται τελική επεξεργασία και παρουσιάζονται στο κοινό από τρείς εταιρείες-κολοσσούς: την ABC (American Broadcasting Company), την CBS (Columbia Broadcasting System) και την NBC (National Broadcasting Company). Τα περισσότερα και ακροαματικότερα ψυχαγωγικά προγράμματα επίσης παράγονται από τις τρείς παραπάνω εταιρείες. Καί οι τρείς αυτές εταιρείες ελέγχονταν η κάθε μία και από έναν ισχυρό άνδρα για πολλές δεκαετίες. Αυτός ο άνδρας ήταν απόλυτα υπεύθυνος για την στελέχωση της εταιρείας του με άτομα της εμπιστοσύνης του και την παραγωγή προγραμμάτων τα οποία σφραγιζόταν ολοκληρωτικά από τις δικές του επιλογές.
Για την κάθε μια από τις τρείς εταιρείες ο αντίστοιχος αυτός άνθρωπος "όλως συμπτωματικώς" ήταν Εβραίος.
Μέχρι το 1985, όταν η ABC ενώθηκε με την Νεοϋορκέζικη CCC (Capital Cities Communications), πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος ήταν ο Εβραίος Λέοναρντ Χάρρυ Γκόλντενσον. Ο Γκόλντενσον έγινε πρώτα πρόεδρος της American Broadcasting - Paramount Theaters το 1953. Η εταιρεία μετομάσθηκε σε ABC το 1965. Μετά την ένωση των εταιρειών, το 1985, ο Γκόλντενσον παρέμεινε πρόεδρος της νέας εταιρείας Capital Cities/ABC. Από τότε, ότι διοικητικές μεταβολές κι αν έγιναν δεν επηρρέασαν την σιωνιστική γραμμή του ABC και δεν αντικατεστάθη ούτε ένας άνθρωπος από αυτούς που είχε επιλέξη ο Γκόλντενσον ακολουθώντας πιστά την προηγούμενη σιωνιστική γραμμή.
Το CBS ήταν υπό την προεδρία και διοίκηση του Γουίλιαμ Πάλεϋ για περισσότερα από πενήντα χρόνια. Ο Πάλεϋ ήταν γιός εβραίων μεταναστών από Ρωσσία και σε ηλικία 27 ετών, το 1928, εγκατέλειψε την καπνοβιομηχανία του πατέρα του και έδωσε μισό εκατομμύριο δολλάρια (!!!) εκείνη την εποχή του μεγάλου κραχ για να αγοράση την United Independent Broadcasters την οποία μετονόμασε σε CBS και έκανε τον εαυτό του πρόεδρο. Από το 1983 ασχολείται μερικώς με την εταιρεία από την προεδρική θέση. Το 1985, ο μη εβραίος Τεντ Τέρνερ, έκανε πρόταση εξαγοράς του CBS δημιουργώντας κυριολεκτικά πανικό στα σιωνιστικά κυκλώματα. Ο Τέρνερ έγινε πάμπλουτος σαν ο πιό μεγάλος διαφημιστής των ΗΠΑ και δημιούργησε το πολύ επιτυχημένο κανάλι ειδήσεων, το γνωστό CNN. Αν και ο Τέρνερ χρησιμοποιούσε ανέκαθεν εβραίους σε όλες τις νευραλγικές θέσεις του CNN και ο ίδιος ποτέ δεν πήρε καμμία θέση εναντίον των εβραϊκών συμφερόντων, θεωρήθηκε επικίνδυνος από τον σιωνισμό. O εβραίος πρώην "δημιουργός" ειδήσεων στο CNN, ο Δανιήλ Σόρ, ειδοποίησε τον σιωνισμό ότι ο Τέρνερ, σε προσωπική βάση δεν συμπαθούσε τους εβραίους. Αυτή η προειδοποίηση ήταν αρκετή για να κινητοποιθή ο πανίσχυρος σιωνιστικός μηχανισμός αποτροπής. Επιστράτευσαν γνωστό εβραίο δισεκατομμυριούχο επιχειρηματία θεάτρων, ξενοδοχείων, ασφαλειών και τσιγάρων, τον Λώρενς Τίςς, ο οποίος αγόρασε την εταιρεία και απεμάκρυνε το "κίνδυνο" να πέση η εταιρεία σε μη σιωνιστικά χέρια.
Το ΝBC ήταν θυγατρική της RCA (Radio Corporation of America) η οποία ανήκε για 40 χρόνια στον εβραίο μετανάστη από Ρωσσία, Δαυίδ Σαρνώφ. Αυτός πέθανε το 1970 και την εταιρεία ανέλαβε ο γιός του Ρόμπερτ. Το 1986 η General Electric ενώθηκε με την RCA και τώρα το NBC ανήκει στην General Electric. Δεν έγινε καμμία προσπάθεια από την General Electric να αλλάξη το σιωνιστικό προφίλ του NBC. Αντίθετα, προσελήφθησαν κι άλλοι εβραίοι διευθυνταί όπως το 1990 ο εβραίος διευθυντής Στήβ Φρήντμαν σαν διευθυντής ειδησεογραφικών παραγωγών (!) τον οποίο αντικατέστησε ο επίσης εβραίος Τζεφ Ζούκερ τον Ιανουάριο του 1993.
Τα πράγματα όμως δεν είναι διαφορετικά στην πρώην υπερδύναμη Ρωσία. Μετά την μεταπολίτευση, "όλως συμπτωματικώς", οι σιωνιστές κατέχουν το μεγαλύτερο τμήμα των ρωσσικών ΜΜΕ.
Παρόμοια πράγματα συμβαίνουν και στην ελλαδική τηλεόραση. Αξίζει να ψάξη κάποιος την εθνική προέλευση και οικονομική εξάρτηση των ιδιοκτητών των μεγάλων καναλιών.... Μέσα από εκπομπές απίστευτης μετριότητος και απαράδεκτης ποιότητος δημιουργείται έντεχνα ο νεοέλληνας. Ένα χαύνο όν με μεγάλη δόση αποβλάκωσης αλλά με στέρεες και παγιωμένες απόψεις σε θέματα πολυ-πολιτισμού, αντι-ρατσισμού και αντι-εθνικισμού έτσι ακριβώς όπως μεταφέρουν οι αμερικανοσπούδαστοι τηλεάρχοντες την άποψη των σιωνιστών, η οποία φυσικά ούτε ορθή ούτε αντικειμενική είναι. Διότι το πρότυπο ζευγάρι του Χόλλυγουν τα τελευταία λίγα έτη είναι οι λευκοί, οι μαύροι και οι κίτρινοι σε κάθε είδους μπέρδεμα. Στην Ελλάδα όμως ή εφαρμογή αυτού του προτύπου είναι λίγο δύσκολη βιολογικά.....άρα γιατί μας τα σερβίρουν;

Γρηγόρης Μπέλλος

 

 

 

[ Πίσω ΠΟΛΙΤΙΚΗ] [ Πίσω ΤΕΥΧΟΣ 11ον]