ΠΕΡΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΥΠΕΡΟΧΗΣ

Α Λ Ε Ξ Α Ν Δ Ρ Ο Σ

ΤΟΥ ΝΙΚΑΝ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΙΟΥΣ ΤΟ ΚΡΑΤΕΙΝ ΕΑΥΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΩΤΕΡΟΝ

 

Ο υπέρμετρος σεβασμός του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ προς τους ομοεθνείς του Έλληνας και προς όλους ανεξαιρέτως τους αλλοεθνείς τους οποίους έθεσε υπό την αιγίδα του, προήρχετο από ένα μεγαλείο της ψυχής του το οποίο δυσκόλως αναλύεται ή διερευνάται.
Υπερασπίζεται την ανξιθρησκεία των Λαών, τα ήθη και έθιμά τους, την ισοτιμία και ισελευθερία, την αδελφότητα και την αξιοπρέπεια του ατόμου. Ακόμη, με περίσκεψη, τους τίτλους και τα αξιώματα των ηττημένων. Δεν υπάρχει ούτε ένα αντίστοιχο παράδειγμα, ούτε ακόμη και από θεοποιημένους ιδρυτές θρησκειών, τους οποίους προσεκύνησαν και προσκυνούν από την βρεφική τους ηλικία οι ...."πιστοί". Οι αντιπρόσωποι των θρησκειών έχουν σφαγιάσει περισσότερους από ότι πολλοί αντιπρόσωποι δυναστειών, αλλά καθώς είναι "φυσικόν" η αφροσύνη της κριτικής και η σκοπιμότης των "καιρών", οδηγεί εις το να χαρακτηρισθή ο Αλέξανδρος από ορισμένους ως σφαγεύς των Λαών. Ίσως βέβαια τους εξώθησε εις τούτο και η παγκόσμιος ευτυχία και η διεθνής ειρηνοφιλία, η παντελής έλλειψις επεκτατικών βλέψεων από όλα ανεξαιρέτως τα κράτη της ανθρωπότητος, οι μεγαλειώδεις αρχηγοί των και γενικά η έξοχος κατάστασις δικαίου και σεβασμού του ατόμου που χαρακτηρίζει την σημερινή ανθρωπότητα!!! (ίσως και το μεγαλείο των νεοελλήνων). Άλλωστε ποιός κατακτητής και στρατηλάτης ή και "εκπολιτιστής" μετά ή πριν από τον Αλέξανδρο επετέλεσε το έργο του με απώλεια ανθρωπίνης ζωής και δίχως σεβασμό καί της ζωής καί των δικαιωμάτων του ατόμου!
Ο Αλέξανδρος, δυστυχώς, δεν "εσφαγίασε" εντελώς την βαρβαρότητα και την αφροσύνη και έτσι οι μεν βάρβαροι, εξελληνισθέντες και μή (πλην των φανατικών αγριοβαρβάρων) τον Θεοποίησαν και τον ύμνησαν, οι δε "ρωμιοί" τον κατασπιλώνουν ερήμην του όπως συνηθίζεται από την εποχή του Δημοσθένους έως την σημερινή του Δημα-σθένους του Μιχα-σθένους του Σιμο-πουλο-σθένους (τί σύμπτωση, όλοι άνδρες ....σχεδόν Αθηναίοι !!!).
Οι πηγές των αποριών όμως έχουν αποξηρανθή εντελώς εις την ερημική εποχή μας και μόνον οι ανοήμονες απορούν ακόμη καθότι είναι τυφλοί στον εσκεμμένο, στον αμείλικτο προγραμματισμό και στην κακοήθη πρόθεση των οχλοκρατόρων και επιδόξων ερημοκρατόρων.

Μανώλης Καπουσίδης

   
 
[ Πίσω Πολιτική] [ Πίσω ΤΕΥΧΟΣ 7ον]