ΤΕΥΧΟΣ 8ον
..γράμμα του εκδότου ..

 

ΛΑΟΜΙΣΗΤΟΙ ΛΑΟΜΕΔΟΝΤΕΣ
ή η μισοδημία των Δημοκρατών

1. Η "τρέχουσα" δημοκρατία σχετίζεται στενώς με την ακατάσχετο ολιγαρτία, πολύ περισσότερο απ' ότι σχεδόν κάθε ολιγαρχία έχει συσχετισθεί.
Οι λιμοκόλακες και οι χαυνοπολίται όμως ανακαλύπτουν "ιδεώδη" εις το δίπολον της δημοκρατικής ολιγαρτίας και την προτιμούν πολύ περισσότερον από την ακατάστροφον ολιγαρχίαν καθότι "επιλέγουν" τουλάχιστον να έχουν τον θεωρητικό ρόλο των ερημοδιφών. Δεν θέλουν να πιστέψουν ότι το μόνο το οποίο ανακάλυψαν είναι ότι αυτή η (οψίγονος και) αρτιγενής δημοκρατία δεν είναι παρά κατά τα πάντα δούλη της ακαθαιρέτου παγκοσμίου ολιγαρχίας.
Οι λαγέται λοιπόν, χρυσερασταί και χρειοκόλακες, λεωργοί και ματαιόφρονες, δαιδαλόγλωσσοι ή και βραδύβουλοι, έχουν αναλάβει να οδηγήσουν την ανθρωπότητα εις την γη της Δειλακριωνίας (ώστε να ...επιβεβαιωθή η "προφητεία". Ούτως αισθάνονται να έχουν συμπεριληφθή και εις κάποιον "θείο" λόγο).
Βαθυχρήμονες και αχρήμονες εις τον ζυγό της ολεθρίας δυσαρμονίας.
2. Εις μιάν αδικαιοδότητον χώραν είναι φυσικόν το αδικοπράγημα να έχη αναχθή εις κρατική ιερουργία και οι αδικοφύλακες, αδικόδοξοι, αδικομήχανοι, αδικότροποι και αδικοχρήματοι να λειτουργούν εις κάθε σημείον της "αγοράς" εφαρμόζοντας κατά γράμμα τους θεσμούς του κεντρικού αγοραμελάθρου των τριακοσίων θερμουργών οι οποίοι ερμηνεύουν τα θέσφατα...Ένα τόσο βαρύ έργο, απαιτεί την ...εμπιστοσύνην μας προς αυτούς που το αναλαμβάνουν και τον ...σεβασμόν μας. Άλλωστε εις αυτούς ανήκει το θοίναμα ενώ εις ημάς η θήσσα τράπεζα. Ο ρόλος που μας αποδίδουν (και η τιμή) είναι αυτός των ψωμοκολάκων και ψιχαρπάγων. Αρκεί να συνειδητοποιήσουμε ότι το φορτίο του ρόλου μας και της τιμής μας είναι δυσβάστακτο.
3. Εις μιάν αδικαιοδότητον χώραν, "δημιούργημα" πολυετών και αλλεπαλλήλων αδικοπραγιών, είναι φυσικό οι "λειτουργούντες" τριακόσιοι θερμουργοί της να αισθάνονται τόσο "αθώοι", ώστε να μην συνειδητοποιούν την γενικευμένη αδικοπραγία, να αδιαφορούν δια την κραυγαλέα αδρομισθία των, να εξωραΐζουν την λαϊκή αειδουλεία, να συγχέουν την ακριτομύθιαν με την ...ακροσοφίαν, την αλυσιτέλειαν με την κομματική ..."νομοτέλειαν", την τλημοσύνη με την γενναιοφροσύνη, την παιδεία με την εχθρία, την ψευδεργία με την μεγαλουργία κ.ο.κ. Άλλωστε απαιτείται υπερβολική αγαθότης διά να δύνασαι να παραβλέπης την εθνική αλγηδόνα και τηκεδόνα και επί πλέον να τας παρουσιάζης ως αγχιφανή ιηδόνα...
Δεν θα πρέπη λοιπόν να σεβόμεθα αυτούς τους "πολιτικούς"; Διατί να θεωρούμε λαομίσητους αυτούς τους Λαομέδοντας;

Μανώλης Καπουσίδης

   
 
[ Πίσω ΤΕΥΧΟΣ 8ον ]