ΕΞ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟ ΦΩΣ
....ΕΙΣ ΤΟΝ ΒΥΘΟ ΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ

 

Η εκφραστική υψιπύλη της διανοήσεως είναι η γλώσσα. Δι' αυτής, η Νόησις διαχέεται εκ των "ιεροφώτων" διαστάσεών της εις το βασίλειον των "ηλιοφώτων" διαστάσεων, αναπτύσει διαρκή επικοινωνίαν μεταξύ των δύο και προκαλεί έξαρσιν της συνειδήσεως και την αυτογνωσίαν της. Τηλέπυλον το απροσαγόρευτον φράγμα και δεσπόζουσα μοναδική υψιπύλη, η γλώσσα η Ελληνική, καθότι (και ως εκ τούτου) Υψίνοες οι Έλληνες και Έλληνες οι Υψίνοες.
Εξελίσσεται και μεταβάλλεται επί χιλιάδας έτη ως είδος αστρογενέθλου νεφελώματος, ιερουργεί και δημιουργεί εις όλην την έκτασιν της γηίνης σφαίρας την οποίαν επιφωτίζει. Η βρεφική ιστορία ομιλεί διά πρώτην φοράν και εκφράζεται ήδη με τας αυταδέλφους διαλέκτους της Ελληνικής Γλώσσης. Η "μητρική" της Γλώσσα! Αμφιβάλλετε; έχετε το δικαίωμα αλλά όχι το δίκαιο και την αλήθεια..... Και αυτή η γλώσσα κατευθύνει την παίδευσιν της οικουμένης και αναδεικνύει την πολιτισμένην ανθρωπότητα. Μαία και τροφός του πολιτισμού είναι η Ελληνική γλώσσα. Η υψίφρων διανόησις μόνον δι' αυτής εκφράζεται και την χρίει διδάσκαλον του Πολιτισμού.... "Και το των Ελλήνων όνομα πεποίηκε μηκέτι του γένους αλλά της διανοίας δοκείν είναι και μάλλον Έλληνας καλείσθαι τους της παιδεύσεως της ημετέρας ή τους της κοινής Φύσεως μετέχοντας" (Ισοκράτης)
Σήμερον οι νεοέλληνες την θεόρρητον, θεόρρυτον και θεοπαγήν γλώσσα των, την παραδίδουν εις την "ζοφόπνοιαν" των μη εξελληνισθέντων βαρβάρων και ορισμένοι θεόπτυστοι "Έλληνες" νομοθετούν δολίως υπέρ της κακώσεώς της. Αι μελλοντικαί γενεαί δεν θα πρέπη να λησμονήσουν ποτέ αυτούς τους αισχρήμονας.... οι οποίοι αποβλέπουν εις το να αλλοιώσουν εις το έπακρον την ήδη αλλοιωμένην ψυχήν της ελληνικής φυλής....
Ενδιεφέρθησαν μη Έλληνες περισσότερον δια την ελληνικήν γλώσσαν απ' ότι Έλληνες (Comparetti, Deffner, Deville, Foy, Legrand, Meyer, Morosi, Pellegrini, Thumb, Wagner και πολλοί άλλοι). Η αμφιρρώξ και αμφισβητήσιμος "επίσημος εξουσία" των Ελλήνων, νοόπληκτος, πολλάκις ξενόσπορος και νοσόθυμος, σχεδόν πάντα εθνοφθόρος, φέρει το μέγιστον μέρος της ευθύνης.

Εις την τελευταίαν "φωτεινήν περίοδον" του ανθρωπίνου χρόνου (εν σχέσει με την μνήμην και τα "ευρήματα") η λογική διαπιστώνει την ανάπτυξιν διασπάρτων πολιτισμών τας πηγάς των οποίων καλύπτει μια διάχυτος καθολική αχλύς.
Η Λογική αναγκάζεται από την "επίσημον" επιστήμην να παραβιάση τους κανόνας της και να προβή εις ταξινομήσεις αι οποίαι προσβάλλουν την ίδια αλλά ικανοποιούν τους καπήλους.
Δεχόμεθα λοιπόν ότι ο πολιτισμός είναι το νήπιον της ενηλίκου ανθρωπότητος το οποίον παρθενογενετικώς εμφανισθέν, ομίλησεν την γλώσσαν της "Βαβέλ" ....ήτοι βαβυλωνιακά, αιγυπτιακά, ινδικά, κινεζικά, ελληνορωμαϊκά, αραβικά, πολυνησιακοεσκιμωικά, μαγιο-αζτεκικά .... και τελικώς την παρούσαν "βαβελική".
Ίσως, ένεκα της βαβελογλωσσίας του (η οποία προδίδει νοητικό βαβελισμό) δεν κατόρθωσε το εφικτόν και το τέλος του θα είναι αναπόφευκτο. Εφ' όσον, βεβαίως, δεχθούμε τας επισήμους εκδότους εκδοχάς (τας οποίας ο ίδιος ο (αυτο)πολιτισμός τας διακωμωδεί) ο πολιτισμός εμφανίζεται ως εν αυτιστικόν τέκνον της ανθρωπότητος αλλοκοτόγλωσσον, βαρύθυμον και....
Οι εξετάζοντες δε αυτόν επισταμένως, οι άριστοι των ειδημόνων (του)! Δηλαδή;.... Και πάλι ο Πολιτισμός καγχάζει και ομιλεί, αλλά οι ειδήμονες απαντούν -όπως ανέκαθεν (περίπου είκοσι αιώνας)- It's all greek to me. Δηλαδή, είναι όλα ελληνικά (ακατανόητα)!... Και έχουν δίκαιο δια πρώτην φοράν καθότι πράγματι Ελληνιστί εκφράζεται ανέκαθεν ο πολιτισμός και είναι ακατανόητος αυτή η "γλώσσα" εις τους βαρβάρους και "ειδήμονας". Ιδού η κλείς λοιπόν: )- It's all greek to me! Πρέπει λοιπόν να επινοήσουν άλλην γλώσσαν, άλλην γραφήν, άλλον τρόπο σκέψεως, άλλην προέλευσιν, άλλην κατεύθυνσιν και πεπρωμένον δια τον πολιτισμόν έστω δια της βίας, απάτης, ψευδοεπιστήμης κλπ. Οι ειλικρινείς διανοούμενοι της Οικουμένης, από της δύσεως του Μεσαίωνος έως της δύσεως του εικοστού αιώνος αναφωνούν ότι ο πολιτισμός είναι οικουμενική διάλαμψις και μεταμόρφωσις του Ελληνισμού. Οι ανθέλληνες, με υπερβολικήν αναισχυντίαν ανταπαντούν ότι ο πολιτισμός είναι η οικουμενοποίησις της ανατολικής σκέψεως. Όμως η ειλικρινής και σοφή Ανατολή παρεμβαίνει και απαντά: εξ Ελλήνων το Φως. Και τότε ο φανατισμός, η φενάκη και η όρφνη επεξεργάζονται το μεγασχέδιον...
Δεν μας αφορά (;) νομίζω και κακώς ασχολούμεθα τόσο με την υπεράσπισιν της μητρότητος του πολιτισμού καθότι το να επιμένουν μερικοί "γεωπόνοι" ότι η δρυς η οποία υψώνεται εις κάποιον λόφον είναι θαλάσσιον κήτος, ούτε τον λόφον μετατρέπει εις θάλασσαν ούτε την δρυν εις κήτος. (Εκτός τούτου πολύ βαθύτερα των πηγών του πολιτισμού αεναόβρυτος η ελικαυγής των Ελλήνων παγά....)

Η αμφικατοπτρική διαμόρφωσις της συνειδήσεως, παρουσιάζει είδωλα, τα οποία η συνείδησις εκλαμβάνει ως δημιουργήματά της καθότι ελάχιστα αποκαλύπτουν στοιχεία των κέντρων εκπορεύσεώς των, ώστε να την οδηγήσουν εις την ερμηνεία των βαθυτέρων νοημάτων των και της εν βυθώ αληθείας. Απότοκος και αποφαντική, εις το ενδιάμεσον υπέρ και υποσυνειδήτου, υποθέτει ότι είναι αυτόφωτος, ενώ είναι και αμφετερόφωτος. Εις στιγμάς κατά τας οποίας κατορθώνει να "ανυψωθή" εις κατάστασιν εξάρσεως, είναι δυνατόν να παραβιάση (επεκτείνη) ακόμη και τα όρια της ισχύουσας λογικής και να προβή εις "αποκαλύψεις" (εκ των αποφανών σφαιρών).
Εις μίαν τοιαύτην στιγμήν, πιστεύω, αναφωνεί: Ετοιμασθείτε δια τον Τοκετόν τον απόφορον. Ήδη πυρετωδώς ενεργοποιούνται πολλοί. Αλλά, μη λησμονήσετε να μεταφέρετε την Μνήμη σας καθότι πιθανώς όλα θα αφανισθούν^ ακόμα και η συνειδητοποίησις ότι είσθε φυσικά όντα. Όταν παρέλθη η ίσως απρόσβατος δοκιμασία και ουδέν προγενέστερον έχει διασωθή επί του οποίου θα ήτο δυνατόν να στηριχθή μιά νέα Αρχή, το ηλιακό μας σύστημα θα βυθισθή εις την αιωνίαν Λήθην και η ανθρωπότης εις τον βυθό της Απουσίας....
Εδώ μας οδήγησαν δύο χιλιάδες χρόνια αντιανθρωπισμού (δηλ. ανθελληνισμού). Δεν φαίνεται αξιόπιστο, ειδικά στους ιστορικούς. Λησμονούν ότι το δυσάρεστο με το παρελθόν μας είναι ότι εφιμώθη και ανετέθη εις την ιστορίαν να αγορεύη περί αυτού. Το παρελθόν ακούει την ιστορία και αναμένει να του αφαιρέσουν το φίμωτρο, καθότι πιστεύει ότι η ιστορία διηγείται γεγονότα του εαυτού της και από διαφορετικό κόσμο και αγνώστους εις αυτό εποχάς άν και κατά καιρούς διαπιστώνει ότι παρεμβάλλει ανιαρά, ανήθικα και εντελώς σχεδόν παραποιημένα γεγονότα τα οποία του τα προσάπτει όπως ακριβώς η ίδια επιθυμεί. Αδίκως όμως αναμένει να του χορηγηθή η ελευθερία του λόγου. Προβάλλουν "veto" η ιστορία και η εξουσία....
Δεκανέα αιώνες δίχως μέλλον. Ο εικοστός κατέστρεψε και το παρελθόν και η Κόλασις ετοιμάζεται να πάρη την θέσιν του παρόντος.
Το κακό που έχει κατακλύση τον κόσμο, το έσπειραν "κρατικάρχαι" και "εκκλησιάρχαι". Οικονομικό επόμενο είναι -εφ' όσον διά εκμετάλλευσιν εκαλλιεργήθη- τώρα να το εμπορεύονται. Αυτή η κατάστασις βαρυδαίμονος νεοειλωτίας, θα αποκαλύψη εντελώς τους δαιμονιάρχας αλλά και το πεπρωμένο της αυτοφόνου ανθρωπότητος. Ήδη άρχισε η αρχιδαφνηφορία των....
Ευτυχώς, υπάρχουν εναλλαγαί πεπρωμένων (το "άκρον άωτον" της ελπίδος). Ετοιμασθείτε δια την διάβασιν της κολάσεως..... Δεν ακούτε τα διαγγέλματα;
Δισεκατομμύρια ώτων ακούν αλλά δισεκατομμύρια δεν σκέπτονται όπως θα έπρεπε. (Δεν θα κατορθώσουν να αντιληφθούν πού απέβλεπε η "internetopoiesis" της "γνώσεως"....)
Είναι γνωστό ότι κανείς αφοπλισμός δεν είναι πλήρης ή τουλάχιστον αποδοτικός άν δεν συμπεριλάβη την σκέψιν. Όταν αποφασίσης να αφοπλίσης, ξεκινάς από την σκέψιν. Αν αρκεσθής μόνο εις τα όπλα των αντιπάλων, αφήνοντας ελευθέρα την σκέψιν, θα πρέπη αργά ή γρήγορα να αναμένης την ήτταν σου. Οι νέοι δυνάσται το γνωρίζουν καλώς. Ερευνήστε τα "οπλοστάσια" της οικουμενικής σκέψεως και δεν θα ανακαλύψετε παρά μόνον άδεια φυσίγγια, ψευδολογίας και μυριάδας κενολογιών, ακόμη και εις τους χώρους όπου είχαν συσωρεύση την "υψηλή νόησιν". Ο αφιλοσοφικός αιών μας, εδέσμευσε την φιλοσοφίαν, επαγίδευσε την συνείδησιν και γνώσιν και απηλευθέρωσε εντελώς τας δυνατότητας του ολέθρου μέσω της οικονομίας (δυσοικονομίας και αδικονομίας) και της θλιβεράς συνοδού επιστήμης. Παλαιά κατάρα η οποία βαραίνει την φιλοσοφία και γνώσιν, είναι να τας μεταχειρίζεται η οικονομία δια να τροφοδοτεί την εκμετάλλευσιν των ανθρώπων και συγχρόνως να παρουσιάζει όπλα δια να καταστραφούν ώστε η παραγωγή και η εκμετάλλευσις να μη σταματούν.
Αυτή η μεταστροφή αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της ανθρωπότητος. Το Πνεύμα απέτυχε έως τώρα. Οι νικηταί αυτοαποκαλούνται πραγματισταί. Τους ηττημένους τους αποκαλούν ουτοπιστάς. Πολλοί όμως επίστευσαν ότι η κόλασις ανήκει εις την ουτοπίαν. Ταχέως θα διαπιστώσουν οτι είναι το βασίλειον, η γη της "επαγγελίας" των πραγματιστών.
Ορισμένοι επιμένουν ότι η -όπως την είπαν- επανάστασις η οποία "ανέτρεψε" τους βουρβόνους θα εξελιχθή εις σωτήριον οικουμενικήν νέαν τάξιν. Τυφλόνοες όντες αδυνατούν να αναγνωρίσουν την δυσάλωτον ολιγαρχίαν των "βορβο(ρό)νων" και "βορόνων". Εξηπατήθησαν βεβαίως και μεγάλοι φιλόσοφοι της εποχής και αυτό καταδεικνύει την ικανότητα εξαπάτης την οποίαν διαθέτει το πολιτικοοικονομικό μηχανορραφικό σύστημα εις όλας τας μέχρι σήμερον εκδηλώσεις του.
Πρέπει κάποτε οι άνθρωποι, (αν θα έχουν την ευκαιρία και το δικαίωμα πλέον), να διερευνήσουν όχι το πώς από την βαρβαρότητα ωδηγήθησαν εις τον πολιτισμό (αυτό δεν θα τους επιτραπή να το γνωρίζουν), αλλά το πως από τον πολιτισμό ωδηγήθησαν εις την σημερινή βαρβαρότητα.
Δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο. Αρκεί να ξεκινήσετε με ένα απλό και αδιαμφισβήτητο δεδομένο: Το θρησκευτικοπολιτικό κατεστημένο της ανθρωπότητος έστειλε (πάντοτε) τους βαρβαροθύμους εις την αυλήν του Θεού ή της Δόξης και τους αγαθούς (τους πραγματικούς αγίους) εις την αυλήν του Διαβόλου. Και πίστευε ότι τους εδέχθησαν!!! Φαντάσθηκε την επουράνιον εξουσία "και εικόνα και ομοίωσιν" της επιγείου....
Προσπάθειαι μυριάδων χρόνων, απέτυχον να δημιουργήσουν και εδραιώσουν έναν ανθρωπιστικόν πολιτισμόν. Όλα εις την Λήθην και εις τον Κωκυτόν και τον Πυριφλεγέθοντα. Και όλα τα Ελλήνια εις την βαρβαρομανιάδαν.

Η ισχύς των όπλων κατείχε ανέκαθεν κυρίαρχον θέσιν εις το έργον της εξουσίας, ακόμη και εις τα πλέον "δημοκρατικά" καθεστώτα, όπου η "πονηρά" οχλοψευδοκρατία οδηγείται να πιστεύη ότι καθορίζει την εξουσίαν ως δημοκρατική κυριαρχία. Σήμερα, η ισχύς των όπλων έχει τοποθετηθή εις το ενδιάμεσον, καθότι ελέγχεται από την υπερεξουσίαν και το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Άλλωστε γνωρίζουμε, ακόμη κι αν υποθέτουμε, ότι αν μεταβληθή η ισχύς των όπλων, θα μεταβληθή άρδην και η μορφή της εξουσίας παγκοσμίως. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι οι κυριώτεροι νόμοι "μυρίζουν" πυρίτιδα. Και η ένοπλος "ευνομία" διαφέρει τα μέγιστα από την ένορκον ευνομία, όσον η αδικαιοδότητος και δικαιοκτόνος πολιτεία από την θεμισκόπον (δικαιο)πολιτείαν (η οποία βεβαίως εντάσσεται -ιδού ο άνθρωπος!- εις το βασίλειον της Ουτοπίας) όπου και των (παν)ανθρώπων ευτυχία, πλήρωσις, αυτογνωσία, αγαθότης, ηρωισμός, αυτοθυσία, ηθική, μεγαλοψυχία, εγρήγορσις, σωφροσύνη, πρόνοια κλπ. Τι απομένει λοιπόν εντεύθεν; αλληλοκτονία, αλληλοφαγία, αλληλοφθονία, αλληλοφθορία ..... και πολλή "αγάπη" ώστε να μην είναι δυνατόν να εξαντλούνται αι διεργασίαι αλληλοκαταστροφής και φυσικά όταν αγαπάμε την αλληλοκαταστροφή μας θα την συνεχίζουμε εσαεί ως πρωταρχική και ηγεμονεύουσα διαδικασία της κοινωνικής αμφιδηρίτου και αλλοπροσάλλου "εξελίξεως". Ο πολυπάτωρ Φόβος, πολύγονος συγχρόνως και πανεπόπτης των όχλων έχει συμβάλλη εις την διαμόρφωσιν της κοινωνίας κατά τοιούτον τρόπον ώστε δικαίως θα την απεκαλούσαμε Φοβογενή κοινωνία. Ιδού το "μέγα" επίτευγμα της εξουσίας.
Θα μου πείτε:
Έχει αποδειχθή ότι κάθε εξουσία εγκυμονεί την πτώσιν της δίχως να γνωρίζη τον χρόνο και τας διαδικασίας συλλήψεως, αναπτύξεως, γεννήσεως, δράσεως και τελικής εφόδου της πτώσεως. Το μέγεθος της πτώσεως είναι ανάλογον του μεγέθους της εξουσίας και αυτή η σχέσις επιταχύνει την διαφθοράν της εξουσίας η οποία πιστεύει ότι με τοιούτου είδους διαδικασίας -τας οποίας αρνείται να χαρακτηρίση διαδικασίας διαφθοράς- θα αποφύγη την πτώσιν η οποία όμως εκτρέφεται και ισχυροποιείται με την βοήθειαν αυτών των διαδικασιών. Φαύλος κύκλος ιστορικής διαμορφώσεως της Οικουμένης και ιδού το αποτέλεσμα. Φαύλη κοινωνία "εξ απορροής". (εκ της φαυλοπραξίας της εξουσίας). Ακριβώς! η εξουσία εξελίσσεται εις την κλίμακα της φαυλότητος....
Η εξουσία, εις την ιστορικήν της πορείαν, ακρατοφρόνως πολυγαμική, καθιστά ακραταφρόνους τους "συζύγους" και μνηστήρας της, γεγονός το οποίον διαταράσσει τας σχέσεις του "κατέχοντος" την εξουσίαν και με την εξουσίαν και με τον εαυτόν του και με τους εξουσιαζόμένους. Εις κάθε περίπτωσιν, όσοι κατορθώνουν να διασωθούν, καταλήγουν ως εξαπατηθέντες σύζυγοι και υποτελείς. Έχει όμως αποδειχθή ότι τα αποτελέσματα δεν έχουν μειώση εις το ελάχιστον την γοητείαν της. Αδυναμίαι ματαιοδόξων! Άλλωστε η εξουσία έχει ανεξαρτητοποιηθή τόσο από τους φέροντας τα ψευδοσκήπτρα της και παρακολουθεί την θεατρικήν των παράστασιν αντικαθιστώντας τους όποτε αποφασίσει. Έχει ήδη συμπληρώση και πυρινοποιήσει τας τελικάς επιλογάς της. Και γνωρίζει άριστα την τέχνην της επιλογής.

Κόθε ισχύς εις τα επίπεδα των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων υποκρύπτει διακύβευσιν ελευθεριών και με απλούς συλλογισμούς αποδεικνύεται ότι η πολιτισμική ισχύς του παρόντος έχει εγκλωβίση (εις ομηρίαν) όλας τας ανθρωπίνους ελευθερίας. Ο πολιτισμός ο οποίος ενεφανίσθη εις το προσκήνιον της ανθρωπότητος ως εγγυητής και δημιουργός ελευθεριών, μετεράπη εις δεσμώτην και καταχραστήν και δήμιόν των.
Έχουμε ταυτίση τον πολιτισμόν με την απόβλεπτον αλλά απρόβλεπτον τεχνολογία. Η ανάλυσις της τεχνολογίας από την άποψιν των αιτιών τα οποία οδηγούν εις την διαρκήν εμφάνισιν, επέκτασιν και "μετάστασίν" της, έως την διερεύνησιν του ελέγχου και καθορισμού της από ορισμένας και ελαχίστας ομάδας ατόμων τα οποία "διαχειρίζονται" την παγκόσμιον οικονομίαν και τελικώς την προοπτικήν της, αποδεικνύει την παραγκώνισιν του πολιτισμού προς όφελος της τεχνολογίας και εις βάρος της ανθρωπότητος εν γένει, συμφώνως με τας ορέξεις των χρηματοκρατών.
Η παρακμή, όταν φέρει την μάσκα και το στέμμα της τεχνολογίας και καπηλεύεται τους "τίτλους" του πολιτισμού, είναι ικανή να προκαλέση γεγονότα ακραίας θριαμβικής σχιζοφρενείας και κατατονικής εγκαταλείψεως. Και τα δύο κυριαρχούν σήμερα. Θριαμβική σχιζοφρένεια των Κρατούντων, κατατονία των Όχλων.
Σισύφιος ο πολιτισμός καθότι διεσκόρπισαν τους ελαχίστους υιούς και κόρας του Προμηθέως και κατεδάφισαν βαναύσως τα έργα των, καπηλεύθηκαν βάρβαρα τον Λόγο των και παρενόησαν και παρερμήνευσαν την σκέψιν των. Ότι δεν κατέστρεψαν αι φλόγες, το "διέσωσε" η κλοπή!
Η ελληνουσία αντιμετωπίσθη όπως τα μάρμαρα των Ναών και ιδού το αποτέλεσμα. Η ανειλικρίνεια έχει διηθήση κάθε δραστηριότητα του πολιτισμού μας από τας βασικάς του αρχάς και διακηρύξεις έως τα "οράματά" του.
Η αφροσύνη, ο φανατισμός, η παράνοια, το τυφλό ακόρεστο έχουν κυριαρχήση. ΜαταιοΠέλωρ ο πολιτισμός μας. Πολύπλαγκτος, πλήκτωρ, πολυρραίστης, πολυρραγής (τα πέντε Π του πολιτισμού).
Εάν δεν διερωτάσθαι πώς κατορθώσαμε να διαπλεύσουμε τους αιώνας σώοι και... με εκατοντάδας εκατομμυρίων νεκρούς, ένεκα της ακορέστου αφροσύνης μας, τότε θα πρέπη να αναρωτηθείτε αν θα κατορθώσουμε να μην "ανήκουμε" εις τους νεκρούς αλλά εις τους σώους του μέλλοντος και τι απωλείας θα έχουν υποστή και εις τι υποχρεώσεις θα υποβληθούν οι σώοι.

Μαθηματικώς είναι δυνατόν να αποδειχθή ότι θα υπάρξουν σώοι και εφ' όσον η επιστήμη των μαθηματικών έχει μοναδικήν ικανότητα να επινοή σταθεράς εκεί όπου η άγνοια και η αστάθεια κυρίαρχοι είναι (παράδοξο μαθηματικό!) επινοούμε την σταθεράν επιβιώσεως ώστε θεωρητικώς τουλάχιστον να "γνωρίζουμε" πόσοι θα επιβιώσουμε ενώ εις την πραγματικότητα είναι δυνατόν να μην υπάρξουμε (η ανακρίβεια της μαθηματικής ακρίβειας). Εφ' όσον η λογική δεν προβάλλει αμφιβολίας, η υπόθεσις θεωρείται ορθή, αληθής. Αυτό βέβαια θα μπορούσα να το θεωρήσω αρχαίον αξίωμα το οποίον δεν λαμβάνεται πλέον ως αξίωμα καθότι συχνότατα πλέον, ενώ η λογική προβάλλει εντόνους αμφιβολίας "εμείς" επιμένουμε να θεωρούμε μία υπόθεσιν ως αντίτυπο της "αληθείας". Φαίνεται ότι οι νοητικοί "βανδαλισμοί" μέσω των αιώνων και κυρίως τελευταίως, οδήγησαν εις έν είδος "αντιβασιλείας" και εγκατέστησαν παραπλεύρως της λογικής μίαν πανίσχυρον "νεοθρησκευτική" ή νεοδογματική παρά-λογική εξουσία αποφάνσεως (ή ορθώτερον αποτυφλώσεως). Αι αμφισβητήσεις, Ιέρειαι της Αρχαίας Λογικής, έχουν θυσιασθή εις τους διαφόρους δογματικούς και οικονομικούς βωμούς και η ίδια εξαναγκάζεται πολλάκις να επικυρώνη θεωρίας, νόμους, συμπεριφοράς, αξιώματα και προβλέψεις. Την σοφίαν και μήτιν των επιφυλάξεων και αμφισβητήσεων, αντικατέστησαν η σκοπιμότης της βροτοβάμωνος εξουσίας.
Η "νεοφιλοσοφία", (η οποία τείνει να μεταμορφωθή πλήρως εις οικονομογενήν σοφιστίαν) ορίζει τας σταθεράς του "Εγώ" του "ατόμου" και του "Κόσμου" (και άλλας) αναλόγως των προσταγμάτων της οικονομίας ("υψιμελαθρονομίας" ή δυσοικονομίας και αδικονομίας). Εφ' όσον ουδέν σχεδόν περί τούτων γνωρίζει, αποκτά το δικαίωμα της "πανκαπηλίδος" εφ' όσον αυτό απαιτεί η οικονομία (η οποία ως ποικιλότιτλος πρωτοκαπηλίς δύναται να εξαπατά τους πάντας)

Η ΝΩΣΙΝΟΜΙΑ(*), δύναμαι να είπω, εκδηλώνεται εις τον "αισθητόν" (και μη) κόσμον ως ακατάλυτος και ακατάσχετος τάξις....
Ακατάφραστος και ακαταμάθητος εν μέρει. Και λέγω εν μέρει καθότι η ανθρωπεία νόησις (νώσις), εκ της Νωσινομίας εκπορευομένη, προσπαθεί να κατανοήση και εκφράση εις τα πλαίσια των ορίων τα οποία η Νωσινομία θέτει. Συγχρόνως να (αυτο)νοηθή και (αυτο)εκφρασθή (πιθανώτατα εις αυτήν την "τελεστίαν" αναφέρεται το "γνώθι σ' αυτόν").
Οι Έλληνες πρώτοι ιερουργούν εις τα μυστήρια της Νώσεος (Νοήσεως) ιδιαιτέρως προικισθέντες εξ αυτής. Η ιστορική διερεύνησις από τον Ερμήν-Ορφέα.....Θαλήν-Αναξίμανδρον-Αναξιμένην-Πυθαγόραν-Πέτρωναν-Ίππασον-Αλκμαίωνα-Φιλόλαον-Αρχύταν-Ικέταν-Έκφαντον, Ξενοφάνην, Παρμενίδην, Ζήνωνα, Μέλισσον, Ηράκλειτον, Εμπεδοκλήν, Λεύκιππον, Δημόκριτον, Αναξαγόραν (ΝΟΥΣ), Διογένην, Αρχέλαον, Πρωταγόρα,.... Σωκράτη, Πλάτωνα, Αριστοτέλην, Αρίσταρχον, Θεόφραστον, Εύδημον, Αριστόξενον, Δικαίαρχον, Στράτονα,.... Ζήνωνα, Κλεάνθην, Χρύσιππον, Παναίτιον, Ποσειδώνιον, Επίκτητον..... Αρκεσίλαον, Καρνεάδην, Ευκλείδην έως Βόκωνα, Σπινόζα, Κάντ, Σπένσερ, Χέγκελ, Νίτσε, Μπέρκσον, Σανταγιάνα, Χούσερλ, Χάιντεκερ .... κλπ. αποδεικνύει ακριβώς ότι "ελλήνωσις" (ελληνόησις) λειτουργεί εις όλους τους διανοητάς Έλληνας και μη. (Το "έργον" όλων των μη Ελλήνων φιλοσόφων δεν είναι παρά προσπάθεια διερευνήσεως, κατανοήσεως και αποδόσεως -έστω από διαφορετικό πρίσμα- της Ελληνοήσεως).
Εόν ποτέ ήτο δυνατόν να χαρακτηρίζωμεν περιούσιον φυλήν, αυτή είναι μόνον η Ελληνική Φυλή.

ΠΡΟΜΥΘΕΛΛΗΝ-ΝΟΟΠΟΙΟΣ-ΠΡΟΜΗΘΟΓΕΝΕΤΗΣ
ΠΡΟΜΗΘΕΛΛΗΝ-ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΕΤΩΡ....
"και είπε ο Θεός....."
ΠΡΟΜΗΘΕΛΛΗΝ ΔΕΣΜΩΤΗΣ
ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΣ ΝΟΟΠΛΑΓΚΤΟΣ-ΔΕΛΕΑΡΠΑΞ.....
......................

Αι εκδηλώσεις της Νοήσεως εμφανίζουν επί μέρους εξάρσεις μέσω διαφόρων ατόμων και αυτή η "συμπεριφορά", οδηγεί πολλούς αναλυτάς της ιστορίας της Σκέψεως, να ταυτίζουν σχεδόν τα "νοητικά επιτεύγματα" με συγκεκριμένα άτομα.
Λάθος το οποίον υποτιμά και την σκέψιν και τους ανθρώπους της φυλής εκ της οποίας προέρχονται οι συγκεκριμένοι διανοηταί, ενώ αποδίδει υπεραξίαν εις αυτούς καθότι τους παρουσιάζει ως άλλης "φύσεως". Πιστεύω οτι επιβάλλεται να δεχθώμεν την "πρωτοπορείαν" της φυλετικής νοήσεως, αλλά θα αποτελούσε αφελήν υπεραπλούστευσιν να δεχθώμεν ότι η απουσία ορισμένων διανοητών θα ήτο ικανή να δημιουργήση φράγμα εις την εκδήλωσιν της νοητικής πρωτοπορείας της συγκεκριμένης Φυλής. Η απουσία του Πλάτωνος ή του Αναξιμάνδρου ή του Αριστοτέλους δεν θα παρεμπόδιζε την Νοητικήν πρωτοπορείαν να εκδηλωθή μέσω άλλων "εγκεφάλων" ατόμων και να παρουσιάση εις την ανθρωπίνην "συνείδησιν" τα φιλοσοφικά "συστήματα" τα οποία μέσω αυτών εξεφράσθησαν. Η αξία των είναι τεραστία, αλλά, πηγάζει από την σπουδαιότητα της "νοοσυνθέσεως" της Φυλής των. Η σκέψις των Ελλήνων φιλοσόφων, είναι πρωταρχικώς Ελληνική Νόησις η οποία θα είχε εκδηλωθεί και αν ακόμη δεν υπήρχαν τα συγκεκριμένα άτομα, όπως πρέπει να είχε "εκδηλωθεί" εις πολλούς Έλληνας αλλά δεν την εξέφρασαν (ας εξαιρέσουμε ακόμη και πολλούς οι οποίοι την εξέφρασαν αλλά δεν έφτασε έως ημών. Άλλωστε, ο χρόνος ο οποίος έχει μεσολαβήσει και οι "δίαυλοι" μέσω των οποίων διήλθε δια τους γνωστούς εις όλους λόγους η ελληνική φιλοσοφία ηλλοίωσαν και ηφάνισαν ένα μεγάλο τμήμα της και ίσως το ουσιωδέστερο).
Είναι όμως χρέος ιερόν να τιμώμεν τους αξιονόμαστους φιλοσόφους μας. Και δυστυχώς, ούτε αυτό είμεθα άξιοι να πράξωμεν εγκαταλείποντας εις την λήθην χιλιάδας ονομάτων Ελλήνων διανοητών. Ίσως είμεθα άξιοι της λήθης^ αλλά όχι εκείνοι.

Οι Έλληνες δημιουργούν επικοινωνίαν μεταξύ ακρουρανίας και οικουμένης μέσω της ΕΛΛΗΝΟΗΣΕΩΣ. Οι Ρωμαίοι επικοινωνίαν παλαιάς και νέας Ρώμης μέσω της Εγνατίας..

Και είπεν ο Θεός.. "ΟΥ ΠΑΓΑΝ ΛΑΛΕΟΥΣΑΝ..".
Δεν ήταν αι αθρόαι κατεδαφίσεις των Ελληνικών τεκτονημάτων μοναδικός δείκτης μίσους των βαρυοργήτων και βαρβαροφρόνων όχλων και φυλών των οποίων η καταστροφική μανία αποτελεί το μεγαλύτερον "αριστούργημα" υπανθρώπου εκφράσεως εις την ιστορίαν της ανθρωπότητος. Η λεηλασία των συγγραμμάτων είναι ο πρώτος δείκτης. Κατόπιν ακολουθούν οι πολυποίκιλοι υπόλοιποι, καθότι ποικιλομήται οι καταστροφείς. Τα έργα των προ-σωκρατικών εχάθησαν (σχεδόν) εντελώς.
Τα έργα των φιλοσόφων της περιπατητικής σχολής και της Ακαδημίας, των Στωικών και των Επικουρείων, των Νεοπυθαγορείων και άλλων των οποίων μόνο τα ονόματα διεσώθησαν (ή ούτε κι αυτά) έφθασαν με μερικάς μόνον λέξεις μέχρις ημών, ώσπερ διασωθέντες εκ κατακρεουργημένου στρατεύματος, Ο Νεοπλατωνισμός επιχειρεί την "ανασύνταξιν" όμως ηττάται και μετατρέπεται εις πεδίον λαφυραγωγιών και λαφυροπωλών. Αγαλλίασις των όχλων!
Άλλωστε άλλος ήτο ο Πλάτων και άλλος ο Αμμώνιος Σακκάς, ο οποίος "ιδρύει" τον Νεοπλατωνισμόν εφ' όσον προηγουμένως έχει ασπασθή τον χριστιανισμόν, από τον οποίον λέγεται ότι απεχωρίσθη. Ο ανθρωπισμός του νεοπλατωνισμού προκαλεί την "εισβολήν" χριστιανών "θεολόγων" ώστε να αντληθή εξ' αυτού οτιδήποτε θα ήτο δυνατόν να διαταράξη την αποκλειστικότητα της χριστιανικής επελάσεως. (π.χ. Αυγουστίνος). Με την διδασκαλίαν του ο Αμμώνιος, φαίνεται να προσπαθή να "συμφιλιώση" τον Πλάτωνα με τον Αριστοτέλην και τους δύο εν μέρει με τον χριστιανισμό.
Ο Πλωτίνος, μαθητής του Αμμωνίου, διδάσκει φιλοσοφίαν εις την Ρώμην. Φίλος του αυτοκρατορικού ζεύγους Γαληινού και Σαλωνίας, φιλοικτίρμων συγχρόνως, ενδιαφέρεται διά μίαν ανθρωπιστικήν κοινωνικήν αναμόρφωσιν συμφώνως προς την "πολιτείαν" του Πλάτωνος. Οραματίζεται την ίδρυσιν της Πλατωνοπόλεως και ενώ ο Γαληινός συμφωνεί, το σχέδιον δεν πραγματοποιείται. Κατ' εξοχήν θεωρητικός, απεχθάνεται και αυτό τούτο το σώμα του! Το "Εν" αποτελεί την αυταρχήν της Δημιουργίας και το διαχωρίζει από το Όν. Δέχεται την πτώσιν της Ψυχής εις τας διαστάσεις της ύλης. Αμάρτημα της ψυχής προερχόμενον από την αγάπην της προς την ελευθερίαν! Ο "Νεοπλατωνισμός", μέσω του Πλωτινισμού εισρέει εις τους χώρους του χριστιανισμού. Θεωρεί ακόμη και τον χρόνο ως αποτέλεσμα πτώσεως την δε ύλην ως το μέγιστον κακόν!
Ο Πορφύριος, θεωρεί σκοπόν της φιλοσοφίας την σωτηρίαν της ψυχής. Ο δε Ιάμβλιχος, επινοεί τριαδικόν Θεοκρατορικόν σύστημα (το οποίον δεν φαίνεται να έχη κάποιαν σχέσιν με την φιλοσοφίαν. Τριαδικόν σύστημα εδέχετο και ο Πλωτίνος, αλλά ο συνωστισμός που παρουσιάζει ο Ιάμβλιχος απαιτεί υπερανεπτυγμένη φαντασία και όχι σοφία). Ίδρυσε την συριακήν νεοπλατωνικήν σχολήν.
Η σημαντικοτέρα προσωπικότης της περγαμηνής νεοπλατωνικής σχολής είναι, πιστεύω, ο αυτοκράτωρ Ιουλιανός, της δε Αθηναϊκής νεοπλατωνικής σχολής ο Πρόκλος ο οποίος προσπαθεί να συμβιβάση τα ασυμβίβαστα. Η Πλατωνική φιλοσοφία ένεκα του "μεγέθους" των νεοπλατωνικών οδηγείται εις στενωπούς ως νεοπλατωνική θεολογία και ο χριστιανισμός προήλαυνε ακάθεκτος. Δεν ήτο θρησκεία, αλλά φιλοσοφία και την αντέτασσον μέτριοι και αμφιταλαντευόμενοι "στρατηγοί" εναντίον μιας σθεναράς θρησκείας η οποία βαρβαρογενής (και όχι ελληνογενής) καθώς ήτο θα εσάρωνε όχι μόνο τον νεοπλατωνισμό αλλά οτιδήποτε ελληνικό. Θα παρέλθουν τουλάχιστον δεκατρείς αιώνες δια να αρχίσουν να αντιλαμβάνονται ορισμένοι Έλληνες και Ευρωπαίοι το μέγεθος της καταστροφής και απωλείας. Ενδεικτικόν είναι το παράδειγμα της νεοπλατωνικής φιλοσόφου Υπατίας. Κόρη του μαθηματικού Θέωνος, διήυθυνε την Αλεξανδρινήν Νεοπλατωνικήν Σχολήν την οποίαν κατήυθυνε προς την μελέτην κυρίως των μαθηματικών και επιστημών και καθαράς φιλοσοφίας. Η μεταφυσική και θρησκειολογία δεν απετέλεσαν αντικείμενον διδασκαλίας. Θεωρείται μια εκ των φωτεινοτέρων διανοιών του αρχαίου κόσμου.
Το 367 μχ .. .. .. (27 Ιουνίου) δολοφονείται από χριστιανούς ο Ιουλιανός.
Το 412 μχ .. .. .. κατακρεουργείται ζώσα από όχλο χριστιανών τη προτροπή του πατριάρχου Αλεξανδρείας Κύριλλου, η Υπατία. Διασκορπούν τα τεμάχια του διαμελισμένου σώματός της εις τας οδούς και ορισμένα τα κατακαίουν.

"Και είπε ο Θεός...."
Δια το οικονομικόν συμφέρον η κακιστοκρατία (κατ' ευφημισμόν αριστοκρατία) της ανθρωπότητος υπεβίβασε και κατεβίβασε την θεότητα εις βαθμόν ασύλληπτον..
"Και είπε ο Θεός...."
Ιδού μία φράσις η οποία καταδεικνύει την φρεναπάτην, φρενοπληξίαν και την φρενερημίαν των ανθρώπων και συγχρόνως την δεσποτεύουσαν αλαζονείαν μας, ασέβειάν μας, υποκρισίαν μας και χρυσολατρείαν μας.
Όμως οι σοφώτεροι των ανθρώπων, αυτοί οι οποίοι εις κάποιαν μεταγενεστέραν περίοδόν των ονομάσθησαν Έλληνες, είχον προειδοποιήση τους ανθρώπους ποικιλοτρόπως, να σέβονται βαθύτατα τον "Θεϊκό" Λόγο. Ο Φινεύς π.χ. Θραξ, Βασιλεύς της Σαλμυδησού αποκαλύπτει εις τους ανθρώπους τας βουλάς των Θεών και διά ταύτην την πράξιν του ο Ζεύς τον ετύφλωσε. Να αναμένουμε την τύφλωσιν των θεοκαπήλων ή μήπως δεν αποκαλύπτουν παρά μόνον δικάς των βουλάς και απλώς εμείς έχουμε τυφλωθή; Διατηρώ το απόρρητον της γνώμης μου, καθότι κινδυνεύουμε πολλάκις αν αποκαλύψουμε τας βουλάς μας και τας γνώμας μας, να "τυφλωθούμε" όχι από τον Δία αλλά από τους βροτοβάμονας θνητούς τους "τυφλοτέρους" των ανθρώπων και (ως εκ τούτου) πονηροτέρους.
Πριν αναγγείλουν ορισμένοι τας βουλάς των με το εναρκτήριον φόβημα "Και είπε ο Θεός..", η Διογενής φυλή, -το έθνος των Ελλήνων-, Θεοφόρητων και πρώτον ενσυνείδητον προσεπάθη να "Θεουργήση" προς ώφελος όλης της ανθρωπότητος. Επέτυχε να ανασύρη από το συνειδησιακόν σκότος τας διαφόρους φυλάς και να τας κατευθύνη προς το μέλλον της νοογενέσεως με ρυθμόν εντονώτερον των αντοχών των και ικανοτήτων των -το μέγα σφάλμα- και ως εκ τούτου η αντίδρασις ανεπτύχθη ισχυροτάτη και ραγδαία. Και το αίτιο δεν ήτο μόνον αυτό. Παρ' όλα αυτά η μετρία ακμή των, αδιαφόρως αν ονομάσθη μεσαίων, ήτο σκοτεινή εν συγκρίσει με την Ελληνικήν ακμήν και όχι με κάποια δική των προγενεστέραν περίοδον. Ήτο μετρία λόγω της επιθέσεώς των κατά των διδασκάλων των Ελλήνων και μετεράπη εις αναγέννησίν των λόγω της (εμμέσου) "μετανοίας" των και επανόδου εις τα διδάγματα Εκείνων. Ενδιαμέσως υπέστησαν τα πάνδεινα αυτοί οι διδάσκαλοι, αλλά και η δευτέρα ανεφάνη αντίδρασις εναντίον των απογόνων των. Το πεπρωμένο των πεφωτισμένων!
"Και είπε ο Θεός.."! αυτή η φράσις, πρωταρχικά, επιβάλλει την τυφλήν αποδοχήν. Δεν είναι δυνατόν να διανοηθή κάποιος να αμφισβητήση το τι θα επακολουθήση. Το Μέγα Φράγμα της Γνώσεως. Η μεγίστη Φενάκη. Οι Έλληνες έλεγον: εδημιούργησαν οι Θεοί^ ουδέποτε τί είπε ο Θεός. Προσεπάθουν να κατανοήσουν το μυστήριον της δημιουργίας με μέγιστον σεβασμό και με την συνοδεία όλων των αμφισβητήσεων τας οποίας εγέννησεν η συνειδητοποίησις ότι η νόησίς των είναι διαφορετικής τάξεως και ουσίας από την "Θεϊκήν". Προσεπάθησαν να "θεοποιηθούν" εντός των επιτρεπτών ορίων τα οποία η Θεότητα έθεσεν δι' αυτούς. Η άμεσος επικοινωνία με το υπέρτατον και άρρητον Θείον ήτο αδιανόητος. Και ανεφάνησαν, ο Λόγος, το Αίτιον το Αιτιατόν, η κριτική εξέτασις. Προ των Ελλήνων η Θεοποιημένη Άγνοια εχαλιναγώγη το τραγικόν όν το οποίον ασυνειδήτως ανεζήτη φως εντός του Φωτός. Η φιλοσοφία η επιστήμη, το Δίκαιον, η ελευθερία, τα δικαιώματα εγεννήθησαν εις την Ολύμπιον χώραν και ηγαλλιάσθη η Ελλάς.
Η οικουμένη, αιώνας βραδύτερον, γαλαθηνή, θα επιχειρήση τροφοκτονίαν και θα επικαλεσθή βαρβαροφόνως "θείαν εντολήν" κατά προτροπήν του αρχεγόνου ενστίκτου. Δεν ήτο όμως θείος λόγος αλλά η επιταγή της βαρυδίκου κολοβού εκδικητικής, θεοκαπήλου, φένακος και υλολάγνου "Αγνοίας" και της συνοδού πονηρίας και του πάθους κατοχής.
Ο Προμηθεύς, διά πρώτην φοράν, συμφώνως με την μυθολογικήν αλληγορίαν, σύρεται δέσμιος (ουδέποτε από τον Δία) αλλά από τον Μαμωνά και τους σκοτάρχας εκπροσώπους του.


Μανώλης Καπουσίδης


ελικαυγής: εκπέμπων κύκλω ελικοειδείς ακτίνας
αποφανής: ο μη φαινόμενος εναργώς
απότοκος: ο απότινος γεννώμενος, πηγάζων ή προερχόμενος
απόφορος: αποτρόπαιος, αφόρητος
βορός, ο αδηφάγος
απόβλεπτος, υπό πάντων θαυμαζόμενος
*Νωσινομία: όρος επινοηθείς υπό του συγγραφέως αυτού του άρθρου όπου νώσις ο αρχαϊκός τύπος της νοήσεως.

   
 
[ Πίσω ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ] [Πίσω ΤΕΥΧΟΣ 11ον ]