ΟΙ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ
 

Κανείς πλέον δεν συμπαρίσταται τους ηττημένους Λαούς, ούτε ακόμη τους κάτωθεν του φάσματος της γενοκτονίας ευρισκομένους. Το πλέον δυσάρεστο είναι ότι ούτε οι ηττημένοι λαοί αλληλοσυμπαρίστανται.
Ο καθείς προσπαθεί να επινοήση τας ευνοϊκοτέρας συνθήκας ψωμδουλείας. Αυτή του η προσπάθεια διεγείρει όχι τόσο τας αμυντικάς του ικανότητας όσο τα ένστικτα αυτοσυντηρήσεως τα οποία του ανοίγουν τας πύλας της εγκληματικής του επινοητικότητος.
Εντός των τειχών μιας τοιαύτης καταστάσεως ποίος δύναται να σκεφθή ότι επειγόντως "επαιτούν" συμπαράστασιν και κατεπείγουσαν βοήθειαν και η ατμόσφαιρα, οι ωκεανοί, τα δάση, γενικά άπασα η Φύση, η ίδια η Γαία.... ποίος δύναται να αισθανθή τας "μεταφυσικάς" επικλήσεις των απογόνων μας και τας ικεσίας των προγόνων μας;
Ο κακοήθης φανατικός εγωισμός μας και η δαιμονοποίησις του παροντικού, επισφαλούς και φυσιοκτόνου συμφέροντος -εάν δυνάμεθα να το ονομάσουμε συμφέρον(!)- μας οδηγεί ραγδαίως προς μίαν ολέθριον συγκατάβασιν: Η ανθρωπότης δέχεται να συρθή υπόδικος και να καταδικασθή εις την εσχάτην των ποινών, όχι διότι έχει διαπράξη το χείριστο αυτοέγκλημα, αλλά διότι αρνείται να το αποτρέψη.
Διατί;
Εις το κυνήγιον του ευδαιμονισμού είναι τοποθετημέναι θανάσιμες παγίδες ανάμεσα εις "λωτούς" (και αντιλαμβάνεσθαι τι εννοώ), οι οποίοι μας καθιστούν "αμνησιπόνηρους". Ο ευδαιμονισμός και η ευημερία είναι ανυπόστατο πλέον "επίτευγμα" καθότι αγριοβάρβαροι κυνηγοί έχουν προηγηθή εξοπλισμένοι με κάθε μέσον (που είναι αδύνατον δι' εσάς να το προμηθευτείτε) και με την προστασίαν νομοθεσιών τας οποίας οι ίδιοι επενόησαν και ουδέποτε θα ευνοούσαν ή θα υπηρετούσαν ούτε ένα από εμάς....
Το δυσάρεστον δεν είναι το ότι έχει εκλείψη από το "δάσος" της κοινωνίας το μαγικό πτηνό της ευημερίας, αλλά το ότι οδηγούμεθα πολλοί εξ ημών εις το να εκλείψουμε καθότι θεωρούμεθα υπεράριθμοι, πέραν του ότι συμπεριφερόμεθα ως όντα στερούμενα αισθητηρίων καθότι δεν θέλουμε να αντιληφθούμε ότι κυνηγώντας το "ανύπαρκτον", έχουμε εισέλθη εις περιοχάς δηλητηριωδών ομιχλών και υδάτων.
Αι αιφνίδιαι αλλαγαί των καιρικών συνθηκών, αι καταστροφικαί επιπτώσεις των, η ανησυχητική ετησία άνοδος της θερμοκρασίας η οποία εις πολλάς περιοχάς υπερβαίνει το όριον αντοχής του ανθρώπου και άλλων οργανισμών παρόλον που θέτει εις άμεσον κίνδυνον την φύσιν γενικώς και έχει επιβεβαιωθή η ενοχή των ανθρωπίνων κερδοσκοπικών δραστηριο-τήτων, οι ίδιοι κερδοσκοπικοί μηχανισμοί προσπαθούν τελευταίως να υποτιμήσουν τον "ανθρώπινον" παράγοντα και να παρουσιάσουν το όλον απειλητικόν φαινόμενον σαν απλό περιοδικόν και παροδικόν φυσικόν φαινόμενον. Μας προτρέπουν, τουλάχιστον να αναμένουμε μέχρι να είμεθα απολύτως βέβαιοι δια τας ευθύνας "μας". Τότε όμως θα είμεθα βέβαιοι και δια το τέλος μας. Ορισμένοι μίσθαρνοι ψευδοερευνη-ταί επισήμων εργαστηρίων, μας διαβεβαιώνουν οτι τα συμπεράσματα των computers είναι αμφίβολα και ως εκ τούτου μπορούν να συνεχίσουν να ρυπαίνουν με τον ίδιο ρυθμό έως ότου τα συμπεράσματά των δεν θα παρουσιάζουν ίχνος αμφιβολιών. Τότε όμως θα τοποθετήσωμεν εις το εδώλιον τα computers ή τους ιδίους; Και διά ποίον λόγον άλλωστε;
Ενδιαμέσως, ορισμένοι από τους μεγαμισθωτούς επιστήμονας επιμένουν.
α) εις την ελάττωσιν του υπερπληθυσμού.
Καθ' ότι, συν τοις άλλοις, ο υπερπληθυσμός ευθύνεται διά την ρύπανσιν του περιβάλλοντος. Ένας κοινός νους όμως αναρωτάται: πόσας φοράς περισσότερον μολύνει το περιβάλλον μιά 5μελής οικογένεια της Νέας Υόρκης ή του Σικάγου ή του Λονδίνου ή του Βερολίνου απ' ότι μία οικογένεια της Πέλλας ή της Ολυμπίας ή της Ποτίδαιας ή της Μεθώνης ή των ορεινών χωριών της Ελλάδος και πόλεων, κωμοπόλεων και χωριών της Αφρικής και γενικώς του υπό αναστολή της αναπτύξεως κόσμου ή όπως τον θέλουν υπό ανάπτυξιν κόσμου; Μια πενταμελής αμερικανική οικογένεια τουλάχιστον θα αλλάξη 10 με 15 αυτοκίνητα το ολιγώτερον. Αν λάβουμε υπ' όψιν και όλα τα υπόλοιπα καταναλωτικά παράγωγα θα διαπιστώσουμε ότι τουλάχιστον προκαλεί και συμβάλλει πεντακοσίας φοράς περισσότερον εις την ρύπανσιν απ' ότι μία ισάριθμος οικογένεια του τρίτου ή τετάρτου κόσμου. Λοιπόν ποίον δίκαιον θα ισχύση εις την διαδικασίαν της πληθυσμιακής εξισορροπήσεως;
Πέραν τούτων υπάρχουν πανάρχαιαι φυλαί αι οποίαι τείνουν προς εξαφάνισιν. Τι θα συμβή με αυτάς την στιγμήν που ορισμέναι άλλαι τείνουν να κατακλύσουν τον πλανήτην; Είπα όμως οτι ο υλισμός δεν αντιλαμβάνεται ούτε ποιότηταν ούτε κληρονομίαν.
Αλλωστε 6000 γλώσσαι της ανθρωπότητος τείνουν να περιορισθούν εις μερικάς εκατοντάδας και ουδείς, έστω γλωσσολόγος, δεν ενδιαφέρεται να χρησιμοποιήση έναν απλούν "computer" να τας καταγράψη. Τι θα ηδυνάμεθα να αποκομίσωμεν εξ αυτών πιστεύω το αντιλαμβάνεσθε.
Θα μου είπη τις, δεν ενδιαφερόμεθα Έλληνες και μη, διά την Ελληνικήν, την σπουδαιοτέραν των γλωσσών, θα ενδιαφερθώμεν δια 6000 γλώσσας; Ποίοι; Οι Ευρωπαίοι; Ενδιαφέρθησαν εις το παρελθόν. Όταν ο Κολόμβος αφίχθη εις Αμερικήν οι κάτοικοί της εχρησιμοποίουν περισσοτέρας των 1000 γλωσσών. Όταν οι Ευρωπαίοι αφίχθησαν εις Αυστραλίαν, οι κάτοικοί της ομίλουν πλέον των 250 γλωσσών. Εις τας Φιλιπίνας 160. Αν όμως αδιαφορούμε βαναύσως δια το απόμακρον παρελθόν μας, κάποια στιγμή θα μας ανταμείψη όπως πρέπει το μέλλον. Το γλωσσολογικόν πρόβλημα της ανθρωπότητος είναι έν μεγα και σοβαρόν θέμα το οποίον ίσως αργότερον το εξετάσωμεν όταν κάποια στιγμή με κάποια σύνεσιν, η οποία ίσως κάπου λαθροβιεί σήμερον, αναζητήσωμεν τας πηγάς της ανθρωπότητος.
Αραγε να αναμένη και την Ελληνικήν γλώσσαν η μοίρα της Βασκικής, της Ετρουσκικής ή ακόμη της Eyak, της Yupik, της Nootka, της Cupeno, της Saaroa κλπ; Πράγματι αναρωτιέμαι: πως εσύρθημεν αμαρτή εις την έρημον των αμαρτινόων!.
Θα μου πήτε, τι να τας κάνουμε τόσας γλώσσας; Το ίδιο λέγουν οι Αγγλοι ή οι Γάλλοι ή οι Γερμανοί διά τας γλώσσας των; Ή δεν είναι δυνατόν να "επιβάλλεται" να μαθαίνουμε μία ή δύο γλώσσας "εξυπηρέτησης" διατηρώντες με κατανυκτικόν σεβασμόν την γλώσσαν μας; Τί είναι η γλώσσα κύριοι; Αυτό μόνον αναλογισθείτε πριν συμφωνήσετε δια την εξαφάνισίν των.
β) Να αναχαιτισθή η καταστροφή των τροπικών δασών από τους κατοίκους των κρατών εις τα οποία ανήκουν τα δάση.
Αποφεύγουν πολλοί να αποκαλύψουν:
- ότι πολλά εξ αυτών των δασών δεν ανήκουν εις τας χώρας "όπου φύονται και ευδοκιμούν".
- ότι η καταστροφή προκαλείται από ζήτησiν και απαίτησiν των βιομηχανικών χωρών
- ότι αποτελεί έναν τρόπον -έστω και ανεπαρκέστατον- να εξοφλήσουν χρέη από δάνεια εκ των οποίων οι λαοί δεν εγεύθησαν ίχνος ωφελείας
- ότι αι ελάχισται επιχορηγήσεις από ορισμένους διεθνείς οργανισμούς δια την διάσωσιν των δασών καταλήγουν εις τους τραπεζικούς λογαριασμούς των κυβερνώντων ή όπου -δεν- δει και ατιμωρητεί.
- ότι ουδείς υπεύθυνος καταδικάζεται ποτέ δια την καταστροφήν των...... Κατεδικάσθη ποτέ κανείς εις την Ελλάδαν δια την πυρπόλησην των δικών μας δασών; Εκεί, τα συμφέροντα είναι πολύ μεγαλύτερα και αδιαφορούν αν με τον παρόντα ρυθμόν εις 20 έτη θα έχουν όχι μόνον εξαφανισθή τα δάση αλλά και περισσότερα του ενός εκατομμυρίου ειδών χλωρίδος αυτών των δασών εκ των οποίων ένας ελαχιστότατος αριθμός έχει μελετηθή ειδικώς όσον αφορά την ευνοϊκήν προσφοράν εις τον άνθρωπον.
Επί πλέον, πλέον του ενός δισεκατομμυρίου κατοίκων θα οδηγηθούν να "κατοικήσουν" την έρημο που θα αντικαταστήση τον "παράδεισο" και η ατμόσφαιρα θα δεχθή τας συνεπείας της κολάσεως καθότι γνωρίζετε πολύ καλά την απαραίτητον ρυθμιστικήν επίδρασην των δασών εις την ατμόσφαιραν....
Όμως προέχει το οικονομικόν συμφέρον των ανεπτυγμένων και πολιτισμένων οικονομιών!...
γ) Η παραγωγή ειδών διατροφής έχει παρουσιάση πρωτοφανή αύξησην κατά τα τελευταία πενήντα έτη, μας αποκαλύπτει ο πρόεδρος του International Union for Conservation of Nature and Natural Resources, αλλά δεν υπάρχει κάποιος "πρόεδρος" να μας αναλύση τα αίτια της πείνας και της ελλειπούς διατροφής των 2,5 δις ανθρώπων ούτε δια τις περίπου 45.000 ..... παιδιά που πεθαίνουν ημερησίως από πείνα και μ' αυτήν σχετιζομένας ασθενείας!....
δ) Πρέπει να περιορισθή η κατανάλωσις ύδατος, προτρέπουν οι ειδικοί, αλλά εμείς πρέπει να γνωρίζουμε ότι ενώ οι κάτοικοι των ανεπτυγμένων χωρών χρησιμοποιούν μερικάς δεκάδας, ακόμη, εις ορισμένας περιπτώσεις και εκατοντάδας κυβικών ύδατος ο καθένας ημερησίως, περίπου δύο δισεκατομμύρια κόσμου εις τας "υπαναπτύκτους" χώρας στερούνται ύδατος και το ελαχιστότατον που διαθέτουν δεν είναι κατάλληλον προς πόσιν.
ε) Πρέπει να ελαττωθή παγκοσμίως η "παραγωγή" διοξειδίου του άνθρακος, αμμωνίας, ενώσεων θείου, μεθανίου, PCP, CFC και άλλων τοξικών αερίων αλλά δεν επισημαίνουν ότι ο βιομηχανικός κόσμος είναι υπεύθυνος δια την "παραγωγήν" των και την ρύπανσιν του όλου περιβάλλοντος με όλας τας συνεπείας.
Βέβαια, το σοβαρότατο πρόβλημα της μολύνσεως των τροφών δια λόγους εις την πηγήν των οποίων υπάρχει η εγκληματική αισχροκέρδεια και τα υπερκέρδη δεν είναι δυνατόν εδώ και εν συντομία να εξετασθή. Σαν απλό παράδειγμα, αναφέρω, αυτό που αρκετοί πιστεύω να γνωρίζετε, το spray Alar, που εχρησιμοποιήθη (ουσία daminozide) κυρίως εις τα μήλα.... Ενώ απεδείχθη μείζον καρκινογόνο, η χρήσις του ανετέθη, ή αν θέλετε η απόσυρσίς του εις την καλήν θέλησην των μεγαλοπαραγωγών κλπ.

Η διερεύνησις της αλήθειας (και κατά συνέπεια η "προαλήθεια", καθότι απέχουμε πολύ από το να δυνάμεθα να ομιλούμε δια την αλήθειαν) ενώ την εποχήν της ακμής των Ελλήνων ακολουθούσε τας πηγαίας και αρχετυπικάς δυναμικάς του θαυμασμού, του δέους, της απορίας και άλλων παρεμφερών, σήμερα (διά της βίας) ακολουθεί την δυναμικήν της οικονομικής ασυδοσίας μιάς ατασθάλου ολιγαρχίας η οποία χρησιμοποιεί εις τον πολυδιάπλοκον μηχανισμόν "δημοσίων σχέσεων και εξαναγκασμών" τας ανά τον κόσμον πολιτικάς εξουσίας. (Και τα μέλαθρα των επιστημών).
Καταλήγουμε λοιπόν εις το συμπέρασμα ότι μιά μειοψηφία αποφασίζει διά την "αναγνώρισιν" των αληθειών, η οποία δεν έχει καμμία άλλην σχέσιν με την Αλήθειαν πέραν της σχέσεως εκμεταλλεύσεως της δυναμικής της και αδιαφορεί εντελώς διά το συνολικόν όφελος, το αγαθόν και το ασφαλές. Συχνάκις η "πλειοψηφία" προβάλλει άλλας "αληθείας" τας οποίας βεβαίως νοθεύει η άγνοια, ο φανατισμός, η "αντίδρασις" κλπ.
Εις το ενδιάμεσον λοιπόν μιάς ψευδοαληθείας της ολιγαρχίας (ή μειοψηφίας) και μιάς ψευδοαληθείας της πλειοψηφίας (των μαζών) η πραγματική αλήθεια ανακαλύπτει έναν ακόμη σύμμαχον διά την κάλυψίν της. Ούτως η Φύσις και όλη η ανθρωπότης δέχεται τας βαρυτάτας συνεπείας της πλάνης η οποία έχει εξαγριωθή τόσον εις τους καιρούς μας ώστε όχι μόνον δεν αποφασίζει να συμβιβασθή αλλά απειλεί τα πάντα και το μέλλον της ανθρωπότητος.
Θα αναρωτηθή ίσως κάποιος, πώς είναι δυνατόν ο καθορισμός της αληθείας να "ανατίθεται" εις την οικονομικήν ολιγαρχίαν (μειοψηφίαν) ή έστω εις την λαϊκήν πλειοψηφίαν; Δεν καθορίζεται από τας επιστήμας; Θα ίσχυε το τελευταίον εάν αι επιστήμαι δεν είχον αιχμαλωτισθή εντός του πανισχύρου κάστρου της οικονομίας και συγχρόνως εντός του ιστού της αλαζονικής των αφροσύνης. Φαίνεται λοιπόν ότι τελικώς και κατά κάποιον τρόπον "κομματικοποιούνται" και αι επιστήμαι. Τί σημαίνει αυτό και πως συμβαίνει;
Υποστηρίζουν π.χ. πολλοί επιστήμονες (και υπεστήριξαν) ότι το DDT δεν έπρεπε να απαγορευθή. Ακόμη ότι δεν έχει καμμία επιστημονικήν βάσιν η χρησιμοποίησις της αμολύβδου βενζίνης (π.χ. ο Jaworowski), ή ...δεν ευθύνονται αι δραστηριότητες των βιομηχανιών διά τα CFC (Chlorofluorocarbons) και άλλα "τοξικά" τα οποία θεωρούνται κύριοι συντελεσταί διά την ελάττωσιν του όζοντος και το φαινόμενο του θερμοκηπίου, ή ..ότι δεν πρέπει να ελέγχεται η βιοτεχνολογία κλπ, κλπ.
Αλλοι όμως επιστήμονες υπεστήριξαν και υποστηρίζουν το αντίθετον.
Το μεγαλύτερον ποσοστόν των εντός του οικονομικού κάστρου επιστημόνων -σχεδόν όλοι- υποστηρίζει ότι δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπισθή το οποιονδήποτε οικολογικόν πρόβλημα από την επιστήμην και την τεχνολογίαν εάν δεν καθηλωθή ο πληθυσμός της ανθρωπότητος εις τον αριθμόν που βρίσκεται σήμερον ή ακόμη και εις μικρότερον. (Ένας μεγάλος αριθμός εκ των εκτός των "τειχών" επιστημόνων" έχουν αντίθετον γνώμην). Ούτως οι επιστήμονες απαιτούν να τους δοθή η δυνατότης αντιμετωπίσεως των οικονομικο-κοινωνικο-περιβαλλοντολογικών προβλημάτων με επιστημονικούς μηχανισμούς οι οποίοι θα έχουν ως αποτέλεσμα την ελάττωσιν του (υπέρ) πληθυσμού.
Εδώ περίπου κατέληξε το συνέδριον των "επιστημονικών ακαδημιών του κόσμου" (World' s Scientific Academies) το οποίον έλαβε χώραν τον Οκτώβριον του 1993 εις το Νέο Δελχί με συμμετοχήν 56 επιστημονικών ακαδημιών. Παρ' όλον ότι διεφώνησαν σε πολλά θέματα αι Αφρικανική, Αρμενική, Ιρλανδική, Ιταλική, Ισπανική και η Pontifical ακαδημίαι επιστημών, αι αποφάσεις εθεωρήθησαν ομόφωνες.
Η πρώτη παγκόσμιος συνδιάσκεψις διά τον πληθυσμόν της ανθρωπότητος (The first World Population Conference) εις το Βουκουρέστι, το 1974, ήτο έργον κυρίως του John D. Rockefeller III και δευτερευόντως της ανθρωπολόγου Margaret Mead και του Aurelio Peccei, προέδρου του zero-growth club of Rome (εν Ρώμη λέσχη μηδενικής πληθυσμιακής αναπτύξεως). Οι "αντιπρόσωποι" της ιδίας της ανθρωπότητος όχι μόνον απουσιάζουν αλλά ήταν -όπως και σήμερα- ανύπαρκτοι. Όσον αφορά το Union of Concerned Scientists (ένωσις ενδιαφερομένων ή ανησυχούντων επιστημόνων) θα πρέπη να αναμένουμε τα αποτελέ-σματα των ενεργειών του πριν εκφέρουμε γνώμη..
Από τους οικονομικούς τιτάνες και τους αδρομίσθους επιστήμονας επεσημάνθησαν οι διάφοροι κίνδυνοι από (και διά) την εξαφάνισιν πολλών ειδών, την παραγωγήν ουσιών αι οποίαι ευθύνονται διά το φαινόμενον του θερμοκηπίου, την ραγδαίαν καταστροφήν των δασών, την ρύπανσιν της ατμοσφαίρας και των ωκεανών, την ελάττωσιν του όζοντος, την "καταστροφήν" του καλλιεργησίμου εδάφους, την ανυδρία, την έλλειψιν τροφής, την όξινη βροχή, την συρρίκνωσιν των πηγών ενεργείας, τας ασθενείας κλπ κλπ.
Ότι περίπου δηλαδή θα επεσήμανε και ένας "αντιπρόσωπος" της ανθρωπότητος... (συνηθισμένη τακτική). Επίσης επεσημάνθη ότι η τεχνολογική πρόοδος έφθασεν εις το σημείον της οπισθοχωρήσεως και ότι (διά να μη μακρυγορώ) διά να αναστείλλωμεν την πείνα, τας ασθενείας, την πενίαν, την απειλητικήν ρύπανσιν κλπ η λύσις είναι μία και μόνον. Ποία; η εξαφάνισις της αιτίας η οποία προκάλεσε όλα αυτά τα δεινά; Ποία είναι αυτή η αιτία; Ο υπερπληθυσμός! Και ως εκ τούτου η επιστήμη πρέπει να αναλάβη την ελάττωσίν του! Και αναρωτιέμαι αν πρέπει να ανακράξω: ιδού ο άνθρωπος ή ιδού το κτήνος!
Το ίδιο σκηνικό συνεχίζεται (μετά το Βουκουρέστι) και εις αναλόγους συνδιασκέψεις, όπως εις το Μεξικόν το 1984, εις το Rio de Janeiro το 1993, εις το Κάιρον το 1994. Δεν νομίζω οτι απαιτείται η αναφορά εις τα πρακτικά αυτών των συνδιασκέψεων. Εκείνο το οποίον προέχει είναι να συνειδητοποιήσωμεν ότι ή άγνοια, η αδιαφορία, η καταπίεσις, η παραπληροφόρησις, το φαιδρόν και τραγικόν ανικανοποίητόν μας, ο ανεξέλεγκτος και παραπλανητικός υλιστικός προσανατολισμός μας, η κατάχρησις της επιστήμης και τεχνολογίας καθώς και η "γόρδιος" πλεκτάνη της διεθνούς οικονομίας η οποία έχει επέμβη εις κάθε τομέαν των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων, αναζητούν ένα θύμα -το μεγαλύτερον θύμα της ιστορίας- και οδηγούμεθα όλοι να το κατονομάσωμεν. Ποιό; η ανθρωπότης η ίδια· Εμείς. Τα ίδια τα τέκνα της Φύσεως!..
Εδώ βεβαίως υπάρχει ένα ποσοστόν αληθείας. Ναι! ευθύνονται τα τέκνα της Φύσεως, αλλά κυριώτατα αυτό το απειροελάχιστον ποσοστόν το οποίον κατορθώνει και καταχράται και εκμεταλλεύεται κανιβαλιστικά σχεδόν οτιδήποτε είναι δυνατόν να προσφέρη η Φύσις, οι επιστήμονες, η τεχνολογία και γενικώς η νόησις και η εν γένει δυναμική της ανθρωπότητος.
Όχι ο πληθυσμός της ανθρωπότητος λοιπόν και η συμπεριφορά της αλλά η συμπεριφορά των ολίγων ολιγαρχιών της....
Το φαινόμενον του σχετικού "υπερπληθυσμού" είναι ένα φαινόμενον το οποίον διατρέχει σχεδόν όλη την ιστορίαν της ανθρωπότητος. Από την πτώσιν του Βυζαντίου μέχρι την πτώσιν της Σοβιετικής Ενώσεως, ο πληθυσμός της ανθρωπότητος περίπου δεκατετραπλασιάσθη. Μόνον όμως τας τελευταίας "ημέρας" αυτής της περιόδου θέλουν και επιχειρούν να τον καταστήσουν υπεύθυνο δια τα δεινά τα οποία του προκαλούν, και ακόμη χειρότερον, θεωρούν ως κυρίως υπεύθυνα διά τούτα τα δεινά όχι τα "τμήματα" της ανθρωπότητος τα οποία παρουσιάζουν πληθυσμιακήν πυκνότητα 100-200 ατόμων ανά τετραγωνικόν χιλιόμετρον, αλλά εκείνα εις τα οποία αυτή η πυκνότης είναι 10-20 άτομα ανά τ.χ. όπως συμβαίνει σχεδόν εις όλας τας χώρας της Αφρικής και πολλάς άλλας του υπαναπτύκτου κόσμου, όπου η κάθε είδους στέρησις όλων των αγαθών του ανεπτυγμένου κόσμου καθώς και αι επιβαρύνσεις τας οποίας υφίστανται δια να απολαμβάνουν αυτά τα αγαθά οι "ανεπτυγμένοι", είναι μιά εκ των κυριωτέρων αιτιών της δυστυχίας των.. και όχι ο (ψευδο-υπερ) πληθυσμός των!
Η γή των, το υπέδαφός των, η ατμόσφαιρά των αι θάλασσαί των, κλπ τους υπεραρκούν. Η οικονομία των "ανεπτυγμένων" έχει, με τρόπον αγριοβάρβαρον εισβάλλει και καταστρέφει την γην των, το υπέδαφός των, την ατμόσφαιράν των, τους ωκεανούς των, την υγείαν των και όλας τας δυνατότητας των "τριτοκοσμικών" πληθυσμών. Εόν υπάρχη τρόπος βοηθείας των, το γνωρίζουμε. Μία υγιής και ανθρωπιστική, καθώς και "ελευθέρα", επιστήμη (και τεχνολογία) θα ήτο δυνατόν να τους "προσφερθή" ώστε να εκμεταλλευθούν οι ίδιοι όλας τας πλουτοπαραγωγικάς πηγάς των, την καλλιέργειαν του εδάφους των, να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα υγείας των και τας "πολιτισμογενείς" ασθενείας των, να αντιμετωπίσουν την υπογεννητικότητα η οποία έχει εμφανισθή εις πολλάς περιοχάς των, να εξουδετερωθή η άγνοια, να "αναγεννηθή" και ευνοηθή η παιδεία, να καταστή δυνατή η πιθανότης ενός αξιοπρεπούς γενικώς βίου. Όμως μία τοιαύτη πιθανότης προϋποθέτει ανθρωπιστικήν "πολιτείαν" και οικονομίαν. Πότε όμως, ανθρωπισταί, κατείχον τους θρόνους της "πολιτείας" και "οικονομίας";
Εόν δεν παραδώσουν τους θρόνους, πρέπει να αλλάξουν. Εόν δεν αλλάξουν (προς το ανθρώπινο) θα καταποντισθούν και αυτοί και ίσως συμπαρασύρουν ολόκληρον την ανθρωπότητα.
................................................................................................................................
Ίσως δια πρώτην φοράν εγεννήθησαν τόσα πολλά "κτήνη" συγχρόνως εις τον κόσμον. Τον "βασιλέα" τους αναμένουν. Και δεν γνωρίζουν αν την γέννησίν του από στιγμή σε στιγμή αναμένουν ή αν προετοιμάζονται διά την "εκλογήν" του. .... Προβλέπω λοιπόν ότι, πράγματι, τούτον τον -εγγύς της ανατολής- αιώνα "αντιπαρθενώνα θα οικοδομήσουν και θα προσκυνήσουν άγγελο αβύσσου.!... Φύση ιερή μου πώς να σε θρηνήσω....." ΕΙΘΕ να με διαψεύση το μέλλον μας.................................. ..................................................................................................................................
Έμβρυο φωτεινών αλαλαγμών της πανέμορφης ηλιακής πρωτονεφέλης
και νεογνό καταμεσίς στην ουράνια απουσία του κόσμου
την παρουσία τού (νοητικού) φωτός εγκατέστησες αδίσταχτα
μέσα στην λάμψη του ήλιου και την αιωνιότητα βάπτισες με δική σου λέξη.
Από την άλλη πλευρά των διαστάσεων την μεγάλη πορεία ξεκίνησες
ανάμεσα στους "λειμώνες" των άστρων και τα νεφελώματα του πνεύματος
και ένδοξο για να είναι το ταξίδι σου στην μάχη με τον εαυτό σου
να αναδειχθής πρέπει ο νικητής.
Αν αρνηθής τον "προορισμό" σου, όλες οι συνέπειες θα σε κατασπαράξουν "σισύφια".....

Μανώλης Καπουσίδης

   
 

[Πίσω ΠΟΛΙΤΙΚΗ] [Πίσω ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ] [Πίσω ΤΕΥΧΟΣ 9ον]