Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ...ΠΤΩΧΕΥΕΙ, ΟΜΩΣ ΕΜΕΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΜΕ!

ΕΝ ΕΤΕΙ 1995

 

 

(Περί Υποκειμενικών ..."Αντικειμενικών" Κριτηρίων Φορολόγησης του Εισοδήματος, συνέχεια)


Ο οικονομικός πόλεμος τον οποίον υφίσταται η Ελλάς, κυρίως κατά τις τελευταίες δεκαετίες, άγνωστος στην πλειοψηφία των σκοπίμως καί κακοβούλως ανενημέρωτων Ελλήνων πολιτών, μπορεί να συνειδητοποιηθεί διά της παρουσιάσεως κάποιων περίεργων καί ανεξήγητων με την όποια λογική "μοναδικοτήτων" καί "παραδοξοτήτων" της Ελληνικής νομοθεσίας, αυτής πού διέπει καί ρυθμίζει την οικονομική δραστηριότητα στη χώρα μας.

Η θεσμοθέτηση καί εφαρμογή αντιαναπτυξιακών νόμων πού σαν στόχο έχουν την ματαίωση ή παρεμπόδιση της οικονομικής ανάπτυξης καί αυτοδυναμίας των Ελλήνων, είτε ως μονάδων (παραγωγοί - επιχειρηματίες-επιχειρήσεις), είτε ως έθνος (εθνική οικονομία-τεχνολογία), πραγματο-ποιείται ποικιλοτρόπως.

Άλλοτε ταχύτατα καί εκ τού αφανούς, κυριολεκτικά κάτω από τη μύτη των περί άλλων τυρβαζόντων ή μάλλον περί άλλων ενδιαφερομένων πολιτικών μας (ρουσφέτια, μίζες, αυτο-προβολή κ.λ.π.), καί άλλοτε μετά από μακρόχρονη προπαγάνδα καί συστηματική "πλύση εγκεφάλου" των Ελλήνων πολιτών -καί πολιτικών επίσης- καταφέρνουν να περνούν νόμους καί διατάξεις τέτοιους καί τέτοιες πού σε οποιαδήποτε άλλη δυτική χώρα θα δημιουργούσαν σάλο καί θα ήτο αδιανόητος ακόμη καί συζήτησις περί αυτών.

Η θέσπιση καί εφαρμογή τού συστήματος φορολόγησης του εισοδήματος των Ελλήνων μικρομεσαίων βιοτεχνών, ελευθέρων επαγγελματιών, αγροτών καί εμπόρων (εν ολίγεις όλων των μή υπαλλήλων) με τα ψευδεστάτως ονοματιζόμενα από την γλώσσα της προπαγάνδας τού υπουργείου των Οικονομικών "Αντικειμενικά" κριτήρια (ακριβώς επειδή είναι 100% υποκειμενικά καί αυθαίρετα), είναι μιά ακόμη χαρακτηριστική περίπτωση ενός Οργουελικής σύλληψης νομοθετήματος-τερατουργήματος τού Ελληνικού κράτους. Διότι δεν υπάρχει αμφιβολία οτι με την εφαρμογή τού νόμου 2214/94 πραγματοποιείται σταδιακά όχι μόνον η οικονομική αποδυνάμωση καί εκτόπιση των Ελλήνων πολιτών πού παράγουν πλούτο, αλλά καί η αποθάρρυνση των νέων πού αντί να τρέχουν πίσω από τον κάθε "βολευτή" ως ενταγμένα πειθήνια καί ανοήμονα κομματόσκυλα, τολμούν να επιχειρούν!

Ως ήτο φυσικόν η εφαρμογή τού νέου φορολογικού νόμου στον μεν αγροτικό κόσμο πυροδότησε μία πρωτοφανή εξέγερση πού άγγιζε τα όρια λαϊκής επανάστασης στους δε υπόλοιπους χώρους συνάντησε την καθολική αντίδραση όλων των παραγωγικών τάξεων σε όλη τη χώρα με απεργίες, πορείες καί συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, πού συνεχίζονται και θα συνεχίζονται όσο οι άνθρωποι θα οδηγούνται στην απόγνωση καί την αγανάκτηση. Εκτός όμως από αντίδραση ο νόμος αυτός κέρδισε την ενθουσιώδη, θα έλεγα, αποδοχή του πολλών συμπαθών χαμιλόμισθων αλλά ακουσίως αφελών δημοσίων υπαλλήλων πού πίστεψαν οτι η φοροδιαφυγή των ΜΙΚΡΩΝ επαγγελματιών καί παραγωγών (διότι μόνον οι μικροί υπάγονται στον νόμο 2214/94), καί η "παρα-οικονομία" (ας μας εξηγήσει επι τέλους κάποιος τι σημαίνει παραοικονομία), είναι τα αίτια της δικής των κακομοιριάς. Βέβαια δεν θα άκουγαν από τον κ. Αλ. Παπαδόπουλο ή τον οποιονδήποτε υπουργό των οικονομικών πόσο κοστίζει στο Ελληνικό δημόσιο ο στρατός των υπεράριθμων συναδέλφων τους, δημοσίων υπαλλήλων (το σύνολο των οποίων ξεπερνά το 1.000.000 ενώ σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να υπερβαίνει τις 350.000 -400.000). ΔΙΟΤΙ ΜΙΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ ΘΑ ΔΥΣΚΟΛΕΥΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΤΟΙΟΥΤΩΝ ΣΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.
Καί τότε τι θα είχαν οι βουλευτές - βολευτές να πουλήσουν στον ταλαίπωρο ψηφοφόρο;

Δέν χρειάζονται όμως ειδικές γνώσεις για να καταλάβει κάποιος ότι η σκόπιμη εξώθηση της χώρας μας στον υπέρμετρο εξωτερικό καί εσωτερικό δανεισμό από τη μεταπολίτευση και μετά (Τα συγχαρητήρια ανήκουν βέβαια στόν ..."εθνάρχη" κ. Κων/τίνο Καραμανλή καί στον διάδοχο καί συνεχιστή του κ. Ανδρέα Παπανδρέου) κυριολεκτικά καθιστά ματαιοπονία τις όποιες προσπάθειες γιά αυτοδύναμη οικονομική ανάπτυξη, καί καταδικάζει τον Ελληνικό λαό σε μία χωρίς τέλος καί χωρίς ελπίδα λιτότητα με εφιαλτικές για τη χώρα προεκτάσεις. . .

ΤΟ Ι.Π.Π.Ε.Σ. ΚΑΤΑ ΤΩΝ "ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΩΝ" ΚΡΙΤΗΡΙΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ:
Καί ενώ όλα δείχνουν οτι δεν υπάρχει πλέον τρόπος ουσιαστικής αντιμετώπισης αυτής της πραγματικότητας, βρίσκονται κάποιοι άνθρωποι -της ιδιωτικής προτωβουλίας φυσικά- οι οποίοι με στοιχεία καί επιχειρήματα και βέβαια μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας επιμένουν να αγωνίζονται γιά την απόσυρση καί κατάργηση τού άδικου, αντισυνταγματικού καί αντιφατικού αυτού νομοσχεδίου.

Πρόκειται βέβαια γιά το Ι.Π.Π.Ε.Σ. (Ινστιτούτο Προστασίας καί Προώθησης Επιχειρηματικών Συμφερόντων) με πρόεδρό του τον κ. Γεώργιο Αναστασιάδη καί γενικό διευθυντή τον κ. Γιάννη Στεφανίδη ο οποίος μας μίλησε γιά το θέμα αυτό. Η παρακάτω συνέντευξη πού ευγενικά καί πρόθυμα μας παρεχώρισε είναι όντως αποκαλυπτική!

ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ: κ. Στεφανίδη, γιά την ιστορία του θέματος. Θα μπορούσατε να μας πείτε πώς προέκυψε ο νόμος περί "αντικειμενικών" κριτηρίων φορολόγησης του εισοδήματος καί πώς θα σχολιάζατε το νέο φορολογικό νομοσχέδιο.
Γ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ: Από την έρευνα πού έχουμε κάνει μέχρι τώρα προκύπτει οτι πουθενά καμία χώρα της Ευρώπης δεν έχει κάνει ένα τέτοιο τ ε ρ α τ ο ύ ρ γ η μ α ! Το λέμε καί το ενούμε όπως το λέμε. Τι θέλω να πώ. Υπάρχουν αντικειμενικά κριτήρια καί στην Ευρώπη, αλλά αυτά αφορούν όπως και στην Ελλάδα τα ακίνητα ή τα αυτοκίνητα.

Τ.: Σαν τεκμήρια.
Γ. Σ. : Ακριβώς. Αλλά πουθενά δεν τολμήθηκε να γίνει ένας τέτοιος νόμος. Ελέγετο οτι η Γαλλία είχε κάνει κάτι παρόμοιο. Αλλά προσφάτως μίλησα με κάποιον αρμόδιο από εκεί, ο οποίος μού είπε οτι είναι αστεία αυτά τα πράγματα. ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΘΕΙ ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΦΟΡΟΛΟΓΗΘΕΙ. ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟ !

Τ. : Καί στήν Ελλάδα πώς προέκυψε;
Γ. Σ.: Στην Ελλάδα προέκυψε διότι προέκυψε η μεγάλη τρύπα στα οικονομικά της χώρας. Η μεγάλη τρύπα πού έχει να κάνει με το πελώριο χρέος τού Δημόσιου τομέα πού δεν μπορεί να καλυφθεί. Θεωρήθηκε έτσι οτι με ένα σμπάρο κτυπούν εδώ πολλά τρυγόνια. Κτυπούν πρώτα πρώτα τούς Μικρομεσαίους, τούς μικρούς μάλιστα απ` αυτούς. Διότι όπως θα ξέρετε γιά την Ευρώπη μικρομεσαίοι είναι αυτοί πού έχουν έως 500 άτομα προσωπικό, ενώ οι μικροί μικρομεσαίοι είναι αυτοί πού έχουν έως 10 άτομα προσωπικό.
Ειδικώτερα, σύμφωνα με τα στοιχεία πού έχουμε, στην Ελλάδα το 80% των ΜΜΕ δεν απασχολούν καθόλου προσωπικό αλλά είναι ατομικές επιχειρήσεις ενός οικογενιάρχη όπου όμως, λόγω ανάγκης, απασχολούνται πολλές φορές καί ο παπούς η γιαγιά η σύζυγος, ακόμη καί τα παιδιά ανάλογα με την περίπτωση. Η τρύπα δημιουργήθηκε λοιπόν, κυρίως, από τίς αλόγιστες προσλήψεις γιά λόγους πελατειακούς, κομματικούς, με το να πληρώνουμε τούς άνω τού 1.000.000 υπαλλήλους τού δημοσίου -καί δεν μιλάμε γιά τούς συνταξιούχους αλλά γιά τούς εν ενεργεία υπαλλήλους τού δημοσίου τομέα- σε μία χώρα 10.000.000 κατοίκων!

Τ. : Είναι απορίας άξιον οτι από τις επίσημες κρατικές πηγές δεν δίδεται κάποιος ακριβής αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων ωσάν να είναι δύσκολο να ξέρει ο κάθε διευθυντής κρατικού οργανισμού στόν στενό καί ευρύτερο δημόσιο τομέα πόσους υπαλλήλους απασχολεί ώς προσωπικό ! . . .
Γ.Σ.: Εμείς από όσο μπορέσαμε καί ψάξαμε, διότι πρόκειτε γιά τρέλλα, βρήκαμε οτι είναι άνω τού ενός εκατομμυρίου, ενώ η Αυστρία με 9.500.000 πληθυσμό έχει μόνον 300.000 δημοσίους υπαλλήλους!

Τ. : Είναι όντως συνταρακτικό το νούμερο.
Γ.Σ.: Λοιπόν αυτή η τρύπα δεν μπορεί να καλυφθεί. Τώρα γιατί διάλεξαν αυτόν τον τρόπο; Είπα προηγουμένως οτι με ένα σμπάρο κτυπούν πολλά τρυγόνια. Ευκολίνουν το ξένο κεφάλαιο να επενδύσει χωρίς τον ανταγωνισμό αυτών των ανθρώπων. Καί πρέπει να είμαστε εδώ κάθετοι όσοι αγαπάμε αυτή τη χώρα. Επειδή εκ των προτέρων θεωρούν φοροδιαφεύγοντα αυτόν τον κόσμο. Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι εκείνοι πού κάνουν την φοροδιαφυγή. Η φοροδιαφυγή γίνεται κυρίως από τούς μεγαλύτερους τούς οποίους αυτά τα μέτρα ευνοούν διότι έτσι δικαιώνονται. Αυτοί οι άνθρωποι απλά προσπαθούν να επιβιώσουν από την ασυδοσία της πολιτείας.Επίσης έτσι εξυπηρετούν την διική τους πελατεία, δηλ. αυτούς πού έχουν βιβλία Δ` κατηγορίας καί κάνουν πραγματικά φοροδιαφυγή. Ο μικρός δεν έχει λόγους, δεν μπορεί να κάνει φοροδιαφυγή διότι τού έχουν συντελεστή επί των πωλήσεων καί μπορούν να καθορίσουν τις αγορές του από τις οποίες μπορείς να διαπιστώσεις τα εισοδήματά του, εφ` όσον κυνηγήσεις εκεί πού πρέπει να κυνηγήσεις.

Τ. : Μπορεί όμως ένα κατάστημα να μή κόβει αποδείξεις γιά ότι πωλεί, πράγμα πού σε κάποιον βαθμό όλοι ξέρουμε οτι γίνεται, καί έτσι να δείχνουν μειωμένες οι πωλήσεις.
Γ.Σ.: Ναί μα φορολογούνται βάσει συντελεστών όπως εξήγησα, αλλά κι` άν ακόμα γίνεται κάποια φοροδιαφυγή από τούς μικρούς γίνεται από ανάγκη, καί μάλιστα σε τέτοια αναλογία καί ποσοστό πού είναι πολύ μικρότερη από το ποσοστό πού φοροδιαφεύγει όλη η γκάμα των φορολογουμένων στη χώρα μας, και αυτό μπορώ να το αποδείξω.

Τ. : Επί τού προκειμένου όμως εάν υπάρχει κάποια αντιπαράθεση σε κοινωνικό επίπεδο αυτή εντοπίζεται μεταξύ δημοσίων υπαλλήλων από την μιά, καί σχεδόν όλων των μη υπαλλήλων από την άλλη...
Γ.Σ.: Μα εδώ είναι καί το έγκλημα. Οι δημόσιοι υπάλληλοι δημιούργησαν την τρύπα. Το τεράστιο έλλειμα δημιουργήθηκε, πρώτα καί κύρια, από αυτές τις στρατιές των εκατοντάδων χιλιάδων πλεοναζόντων υπαλλήλων τού δημοσίου πού δεν θα έπρεπε καν να είχαν προσληφθεί.
Οταν γιά μιά θέση στο δημόσιο προσλαμβάνονται 3 ή 4 άτομα, έχουν το δικαίωμα αυτοί να πληρώνονται καί να λεν οτι δεν θα έπρεπε να πληρώνουν τούς δήθεν υπέρογκους φόρους πού λενε οτι πληρώνουν καί δεν πληρώνουν οι άλλοι; Αυτό το ερώρημα μού τίθεται επανειλημένως καί απαντώ έτσι οτι αυτοί δεν έχουν το δικαίωμα να παίρνουν χρήματα από το κράτος αφού δεν δουλεύουν, αφού δηλ. την δουλειά τού ενός την κάνουν 3 ή 4, μόνο ο ένας έχει το δικαίωμα να πληρώνεται. Δεν θεωρώ λοιπόν επιχείρημα το οτι πληρώνουν φόρο οι δημόσιοι υπάλληλοι και δεν πληρώνουν οι άλλοι.

Τ. : Υπάρχει η εντύπωση σε πολύ κόσμο οτι ο νέος φορολογικός νόμος είναι "δίκαιος" εις το ότι επιβάλλει την καταβολή κάποιου φόρου (ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο γίνεται αυτό) σε όλους τούς φορολογούμενους έτσι ώστε να μή γίνεται τόσο εκτεταμένη φοροδιαφυγή. Είναι όμως από πλευράς οικονομικής, ταμειακής τόσο μεγάλη η επιβάρυνση από το φόρο πού προκύπτει ώστε να κλείνουν πολλές μικρές επιχειρήσεις απ` αυτήν την αιτία καί μόνο; Θέτω αυτή την ερώτηση διότι από πολλούς θεωρείται αυτό υπερβολικό. Πολλοί δε αναλυταί καί από έγκυρα έντυπα ισχυρίζονται οτι τα κλεισίματα καί ανοίγματα επιχειρήσεων είναι σύνηθες φαινόμενο καί δεν υποδηλώνουν τα στοιχεία αυτά την ύπαρξη κάποιας κρίσης η οποία να συνδέεται με το νέο φορολογικό νόμο.
Γ.Σ.: Κυτάξτε, εάν ο νόμος ήταν "σεμνός", δεν θα εδημιουργείτο πιστεύω θέμα. Διότι κάπως παρόμοιες συνθήκες είχαμε καί γιά τον νόμο με τούς φορολογικούς συντελεστές στο παρελθόν. Bέβαια σε μιά δημοκρατική καί ευνομούμενη πολιτεία δεν θα έπρεπε να υπάρχει ούτε εκείνος, ο οποίος όμως δεν ήταν εξοντωτικός. Δηλαδή εκεί πού ο φορολογούμενος θα κατέβαλε ένα φόρο 150.000 ή 200.000 δρχ. σύμφωνα με τα επίσημα βιβλία του εσόδων-εξόδων, θα ηναγκάζετο τώρα, με βάση τούς φορολογικούς συντελεστάς, να καταβάλει ας πούμε 200.000 ή 300.000 δρχ. Με τα "αντικειμενικά" κριτήρια όμως τον βάζει να πληρώσει 1.000.000 καί 1.500.000 δρχ φόρο, καί βέβαια τον εξοντώνει, κυριολεκτικά τον αναγκάζει να βάλει λουκέτο.

Τ. : Πώς τελικά έχει επηρεασθεί η Ελληνική οικονομία καί παραγωγή σύμφωνα με τις μέχρι τώρα παρατηρήσεις σας;
Γ.Σ.: Αρχισαν ήδη τα πρώτα κλεισίματα. Άρχισαν οι άνθρωποι να κλείνουν τα μαγαζιά τους. Ο πρώτος στόχος λοιπόν έχει επιτευχθεί. Να σταματίσει δηλαδή ο ανταγωνισμός πρός τούς μεγαλύτερους. Οσο γιά τα χρήματα πού περιμένουν να μαζέψουν, δεν θα τα μαζέψουν γιατί οι άνθρωποι δεν έχουν να πληρώσουν.
Και εγώ τουλάχιστον πιστεύω οτι τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ακόμη καί από τις απεργίες των δύστυχων των μικρομεσαίων, μόνο τα μεγάλα υπερκαταστήματα έχουν ωφεληθεί.

Τ. : Καί τώρα ας πάμε στο έργο σας κ. Στεφανίδη. Τι ακριβώς κάνει το Ι.Π.Π.Ε.Σ.
Γ.Σ.: Το Ι.Π.Π.Ε.Σ. είναι μία οργάνωση μη κερδοσκοπική πού ιδρύθηκε το 1988 με εγγεκριμένο το καταστατικό της από το πρωτοδικείο της πόλης μας. Ο σκοπός του είναι η μελέτη τού κοινωνικού πλαισίου γύρω από το οποίο κινείται η μικρή καί μεσαία επιχείρηση γιά να την πληροφορεί ανά πάσα στιγμή γιά τα δικαιώματα καί τις υποχρεώσεις της.
Εξυπηρετεί όσους θέλουν επ` αμοιβή όχι γιά να κερδίσει το Ινστιτούτο αλλά γιά να μπορεί να έχει τη δυνατότητα να κάνει μελέτες. Αρκεί να σας πώ οτι μόνον γιά την συλλογή πληροφοριών σχετιζομένων με τα "αντικειμενικά" κριτήρια από την εταιρία πληροφοριών ROTA ΑΕ δώσαμε πάνω από 700.000 δρχ. Όσον αφορά τα "αντικειμενικά" κριτήρια φορολογίας του εισοδήματος, ο περισσότερος κόσμος νόμιζε οτι αυτά είναι αμάχητα καί οτι ως εκ τούτου δεν μπορεί να γίνει προσφυγή. Γιατί ακριβώς είχαν φροντίσει να εγκλωβίσουν την Ελληνική βουλή να ψηφίσει ένα νόμο πού να φαίνεται οτι είναι αμάχητος. Ο ίδιος ο νόμος όμως προβλέπει οτι δεν ισχύει το αμάχητο σε δύο περιπτώσεις. Η μία είναι όταν υπάρχει ανωτέρα βία, καί η άλλη αφορά 4 ή 5 συγκεκριμένους προσωπικούς λόγους. Εμείς έχουμε στοιχεία πού αποδεικνύουν αδιαμφισβήτητα την ύπαρξη στην αγορά της Θεσσαλονίκης ανωτέρας βίας καί συγκροτήσαμε το σχέδιο προσφυγής στην Ελληνική δικαιοσύνη ώστε ο κόσμος να μπορέσει να πάρει πίσω τα λεφτά του.

Τ.: Σε τι συνίστατε αυτή η ανωτέρα βία κ. Στεφανίδη;
Γ.Σ.: Ανώτερη βία θεωρούμε το γεγονός οτι υπάρχει πόλεμος στα βόρεια σύνορά μας, και ο πόλεμος είναι ανωτέρα βία, το γεγονός οτι γιά ένα χρονικό διαστημα έγινε το εμπάργκο στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης καί ένα λιμάνι είναι πηγή αναθέρμανσης της οικονομίας μιάς πόλης, καί το γεγονός οτι η λαθρομετανάστευση οχι μόνο από την Αλβανία, αλλα και από Βουλγαρία, Γιουγκοσλαβία, καί Ρουμανία κατά 80% είναι μέσα στη Θεσσαλονίκη κι` αυτό είναι ένα φαινόμενο τρομερό. Πρώτα-πρώτα αφαιρεί από το καταναλωτικό κοινό κάποιο χρήμα πού θα αναθέρμαινε την αγορά. Το χρήμα αυτό πηγαίνει στούς λαθρομετανάστες κι` αυτοί το πηγαίνουν στις οικογένειές τους εκτός Ελλάδος. Πήραμε λοιπόν συγκριτικά στοιχεία καί αποδείξαμε πόσο έχει πέσει η αγορά της Θεσσαλονίκης. Καί τα στοιχεία αυτά είναι οι ακάλυπτες επιταγές, καί οι αιτήσεις πτωχεύσεων. Θα αναφέρω ενδεικτικά οτι από το 1992 έως το 1994 έχουμε 300% παραπάνω σφραγισμένες επιταγές. Διότι δεν έχουν οι άνθρωποι να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Είναι λοιπόν λόγοι ανωτέρας βίας πού συνετέλεσαν στην πτώση του τζίρου, της κατανάλωσης, των πωλήσεων και των παρεχόμενων υπηρεσιών γενικότερα.
Όλα αυτά τα έχουμε στοιχειοθετημένα με επίσημα έγγραφα, άλλα από το πρωτοδικείο καί άλλα από την εταιρία πού προαναφέραμε. Έτσι συντάξαμε το σχέδιο αυτό προσφυγής διότι ο ίδιος ο νόμος προβλέπει οτι εφ` όσον υπάρχει ανωτέρα βία μπορεί να γίνει προσφυγή.

Τ.:Είναι τελικά αδύνατον να προσδιορισθεί το εισόδημα των εργαζομένων σε όλους τους κλάδους με ορθολογικότερους τρόπους, και άν ναί γιατί καταφεύγουμε σε τέτοιου είδους απαράδεκτες λύσεις;
Γ.Σ.: Τρόποι να ξεπερασθεί το πρόβλημα της φοροδιαφυγής υπάρχουν. Χρόνος δεν υπάρχει! Τί θέλω να πώ. Θα έχετε ακούσει, διότι έχει γραφτεί στον τύπο, οτι ετοιμάζει η κυβέρνηση την φορολογική αστυνομία. Επίσης προ ολίγου είχε ανακοινωθεί οτι τρία συναρμόδια υπουργεία μαζί προχωρούν στη δημιουργία φορολογικών ελέγχων σε όλες τις επιχειρήσεις. Βρίσκονται ακόμη στο τελικό στάδιο ηλεκτρονικού ελέγχου με την πλήρη μηχανογράφηση των εφοριών όλης της χώρας, δηλαδή την διασταύρωση των στοιχείων. Καί για κάθε κλάδο μπορεί να διασταυρωθούν τα στοιχεία, δεν είναι δυνατόν η ηλεκτρονική να μη τα πιάσει. Ενώ λοιπόν υπάρχουν αυτά τα προγράμματα ενώ τα έβαλαν μπρός δέν τα άφησαν να λειτουργήσουν γιατί βιάζονται. Βιάζονται διότι υπάρχει το άνοιγμα του Ελληνικού δημοσίου. Θα χρεωκοπίσει, καί προκειμένου να χρεωκοπίσει κτυπά όπου μπορεί.

Τ. : Θα μπορούσαμε λοιπόν να ελπίσουμε οτι θα είναι κάτι το προσωρινό, οτι δηλαδή αφού λειτουργήσουναυτοί οι μηχανισμοί πού μόλις απαριθμήσατε θα πάψουν να ισχύουν τα "αντικειμενικά" κριτήρια;

Γ.Σ.: Μα το λένε καί οι ίδιοι οτι είναι προσωρινά. Αλλά ξέρετε οτι ουδέν μονιμότερον του προσωρινού. Τι να το κάνουμε δηλ. αν καταργηθεί αυτό το νομοσχέδιο μετά από μερικά χρόνια όταν θα έχουν ήδη εξοντωθεί όλοι οι μικρομεσαίοι καί μικροί επαγγελματίες; Μα τότε δεν θα έχει πιά λόγο να υπάρχει αφού δεν θα υπάρχουν και οι μικρομεσαίοι.

Τ. : Θα έχουν γίνει κι` αυτοί δημόσιοι υπάλληλοι...
Γ.Σ.: Θα έχουν γίνει όργανα τού πολιτικού κατεστημένου πού θα ψηφίζουν ένα από τα κόμματα γιά να μπορούν να βρούν μιά δουλειά να ζήσουν.

Τ. : Ισχυρίζεσθε ότι είναι δυνατόν να καταφέρετε την αναστολή του νόμου γιά την χρήση του έτους 1994 ή ακόμη και επ` αόριστον ειδικά γιά τη Θεσσαλονίκη, καθώς καί την κατάργηση του γιά ολόκληρη την επικράτεια! Πώς θα το κατορθώσετε αυτό κ. Στεφανίδη;
Γ.Σ.: Είναι πάρα πολύ σοβαρό αυτό το θέμα διότι άπτεται των τριών σημείων της αντισυνταγματικότητας του νόμου τα οποία εντοπίσαμε μετά από σοβαρότατη μελέτη. Εις αυτήν την μελέτη πήραν μέρος δύο συνταγματολόγοι, δύο νομικοί, καί ένας φοροτεχνικός. Οσον αφορά την αναστολή τού νόμου γιά τή χρήση τού έτους 1994. Ο νόμος αυτός ψηφίστηκε τον Μάιο τού 1994 καί έχει αναδρομική ισχύ από 1/1/1994. Ομως στο σύνταγμα της Ελλάδος στο άρθρο 78 παράγραφος 2 κι` αυτό θέλω να το προσέξετε, αναφέρεται: "Φόρος ή άλλο οικονομικό βάρος δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος που εκτείνεται πέρα από το οικονομικό έτος το προηγούμενο εκείνου από το οποίο επιβλήθηκε." Δηλαδή όταν πρόκειται να επιβάλουμε κάποιον φόρο ή άλλο οικονομικό βάρος συγκεκριμένα, τότε και μόνον τότε το σύνταγμα επιτρέπει την ενός έτους αναδρομικότητα. Ο νόμος 2214/94 όμως δεν μιλά πουθενά μα πουθενά γιά φόρο ή οικονομικό βάρος. Εδώ έχουμε αλλαγή στον τρόπο υπολογισμού των κερδών των επιχειρήσεων και μάλιστα με αναδρομική ισχύ! Η απάτη εδω είναι ξεκάθαρη, καί απορώ πώς παρεσύρθει ο υπουργός των οικονομικών να υπογράψει έναν τέτοιο νόμο. Το λέω αυτό γαιτί θέλω να είμαι καλός με τον υπουργό. Διότι το να μεταβάλεις τούς όρους καί το περιβάλλον το οικονομικό και φορολογικό στο οποίο κινούνται οι επιχειρήσεις και οι επενδυτές είναι έτσι κι αλλιώς αρνητικό, αλλά καί με αναδρομική ισχύ; Είναι εξωφρενικό!

Τ.: Θα μας μιλήσετε καί γιά τα άλλα δύο σημεία από τα οποία προκύπτει η αντισυνταγματικότητα τού νόμου;
Γ.Σ. Βεβαίως. Ενα άλλο άρθρο του συντάγματος πού παραβιάζεται είναι το άρθρο 43 παραγραφος 2. Στο σημείο αυτό το σύνταγμά μας επιτρέπει τη χρήση υπουργικών αποφάσεων μόνο γιά τοπικού χαρακτήρα περιπτώσεις. Στο νομοσχέδιο όμως αυτό έχουμε μία υπουργική απόφαση με την οποία καθορίζονται τα διάφορα μεγέθη πού χρησιμοποιούνται στην αλγεβρική εξίσωση πού δίδει το εισόδημα τού πολίτη πού θα φορολογηθεί. Έρχονται λοιπόν και με υπουργικές αποφάσεις δημιουργούν αυτό το σύστημα εξαγωγής των κερδών πράγμα κατάφορα αντισυνταγματικό εφ` όσον υπουργικές αποφάσεις επιτρέπονται μόνον διά περιορισμένου ή τοπικού χαρακτήρα -όπως λέει το σύνταγμα- ενδιαφέροντος υποθέσεις. Όχι γιά έναν νόμο πού καλύπτει ολόκληρη την Ελλάδα!
Το τρίτο σημείο αντισυνταγματικότητας του νομοσχεδίου είναι καί το σημαντικότερο. Σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 5 Συντ. 1975 "οι Ελληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους". Από τη διάταξη αυτή διαγράφεται γιά τον κοινό νομοθέτη η υποχρέωση θέσπισης ενός συστήματος πού να βασίζεται στην εξακρίβωση, ατομικά γιά κάθε πολίτη, της πραγματικής φοροδοτικής του ικανότητας καί όχι στην επιβολή ίσης επιβάρυνσης σε όλους χωρίς διάκριση των οικονομικών τους δυνατοτήτων.
Κατά συνέπεια "τεκμήρια" ή "αντικειμενικά κριτήρια" δαπανών ή εισοδήματος με τα οποία προσδιορίζετα αδιακρίτως γιά όλους τούς φορολογουμένους ή γιά μεγάλες κατηγορίες φορολογουμένων πλασματικό φορολογητέο εισόδημα, είναι εξ ορισμού ύποπτα γιά αντισυνταγματικότητα, πολύ περισσότερο μάλιστα όταν είναι αμάχητα. Καί τούτο διότι μέθοδος πού δεν επιδέχεται ανταπόδειξη δεν μπορεί να αποτελεί εξακρίβωση των "δυνάμεων" τού πολίτη, ανάλογα με τις οποίες θα πρέπει αυτός να συνεισφέρει στα δημόσια βάρη.

Τ. : Εδώ βέβαια δοκιμάζονται έννοιες καί αξίες όπως "Κράτος δικαίου", "Πολιτική συνέπεια καί πολιτικά ήθη", "Καλλιέργεια συνεργατικότητας καί εμπιστοσύνης στις σχέσεις μεταξύ φορολογικής αρχής καί φορολογουμένων" κ.α., πού κατά τη γνώμη μου μάλλον προσβάλονται παρά υπηρετούνται. Καί με αυτή την έννοια θα χαρακτήριζα κι` εγώ το τελευταίο αυτό άρθρο τού συντάγματός μας πού παραβιάζεται ώς το σημαντικότερο. Όσο γι` αυτό το περίφημο "αμάχητο" τού νέου φορολογικού νόμου, δεν συμφωνείτε ότι είναι μία έμμεση παραδοχή από την πλευρά των υπευθύνων πού τόν εκπόνησαν οτι θα οδηγήσει, αυτός ο τρόπος υπολογισμού των κερδών, σε σημαντικές υπερεκτιμήσεις αυτών των κερδών καί επομένως σε ωμή καί απροκάλυπτη πλέον παραβίαση τού τελευταίου άρθρου τού συντάγματος εις τό οποίο αναφερθήκατε; Διότι εάν δεν επρόκειτο να σημειωθούν πολλές καί όχι μεμονομένες περιπτώσεις υπέρ-φορολόγησης χαμηλών εισοδη-ματιών -εφ` όσον, επαναλαμβάνω, τούς υψηλούς εισοδηματίες δεν τούς πιάνουν τα "αντικειμενικά" κριτήρια- τότε διατί να θεσπισθεί καί το αμάχητο πού ετσι κι` αλλιώς είναι αδιανόητο γιά μιά δημοκρα-τική χώρα. Δηλαδή να πιστεύει ο πολίτης -έστω καί εσφαλμένα- οτι το κράτος τον "κλέβει" επιβάλοντάς του να καταβάλει φόρους πού δεν έχει τη δυνατότητα να καταβάλει αφού έχουν υπολογισθεί σε ανύπαρκτο εισόδημα, καί να μην έχει το δικαίωμα να προσφύγει στην δικαιοσύνη γιά να βρεί το δίκιο του;

Γ.Σ.;Συμφωνώ. Μόνο πού όπως προανέφερα υπάρχει το "παραθυράκι" της αποδεδειγμένης ανωτέρας βίας πού μας επιτρέπει να προσφύγουμε στην Ελληνική δικαιοσύνη καί να αισιοδοξούμε ότι θα δικαιωθούμε, γιά λογαριασμό φυσικά των ανθρώπων πού θα μας εμπιστευθούν την υπόθεσή τους.

Τ. : Πώς σκοπεύετε να προχωρήσετε την διά της νομικής οδού αντιμετώπιση αυτού τού νομοσχεδίου γιά τούς συνδρομητές σας;
Γ.Σ.: Κατ` αρχήν από την ίδια την φορολογική νομοθεσία οι πολίτες υποχρεούνται ο καθ` ένας να κάνει χωριστή δική του προσφυγή, δεν μπορεί να γίνει ομαδική. Εμείς μεθοδεύουμε ώς εξής τη δουλειά μας. Ας υποθέσουμε οτι θα μας έρθουν π.χ. 1.000 προσφυγές. Γίνονται καί οι 1.000 προσφυγές στα πρωτοδικεία καί μόνον 2 ή 3 ή 5 -γιά να αποφύγουμε τα πολλά έξοδα- προχωρούν στο εφετείο καί στό συμβούλιο της επικρατείας.
Αυτό συμφέρει καί τα πρωτοδικεία, Να εκδικασθούν δηλ. 2 ή 3 υποθέσεις, ενώ οι άλλες να μείνουν σε αναμονή. Να προχωρήσουν οι πρώτες στο εφετείο καί στο συμβούλιο της επικρατείας να δημιουργηθεί νομολογογία ώστε με βάση αυτή τη νομολογία να εκδικασθούν κατόπιν όλες οι υπόλοιπες.

Τ. : Ευχόμαστε να ευοδοθούν οι προσπάθειές σας ώστε καί εσείς να δικαιωθείται αλλά καί να μην αδικηθεί κανείς έντιμος επαγγελματίας. Τελικά κ. Στεφανίδη εσείς πού είστε τόσο κοντά στα προβλήματα καί τις αγωνίες των ανθρώπων αυτών, των μικρών δηλ. εισοδηματιών πού μοχθούν καθημερινά σε ένα τόσο αντίξοο καί ανταγωνιστικό περιβάλον, χωρίς καμία εξασφάλιση γιά την μέλλοντική τους επιβίωση, με το φοβερό φάσμα της πτώχευσης καί της ανεργείας να πλανάται απειλητικό καί αμείλικτο από επάνω τους, καί ταυτόχρονα θύματα της οικονομικής ασυδοσίας καί πολιτικής ανευθυνότητας αυτού τού κράτους, τού τόσο δυτικού, ώστε το Δημόσιο να ελέγχει περί το 70% της οικονομικής δραστηριότητας στη χώρα (!!!), πείτε μας γιά να τελειώσουμε καί την ενδιαφέρουσα αυτή συνομιλία μας πως βλέπετε να εξελίσσεται η κατάσταση γι` αυτούς;
Γ.Σ.: Η κατάσταση οπωσδήποτε είναι δύσκολη. Σέ όλα σχεδόν τα επιμελητήρια καί σωματεία είναι εκλεγμένοι επιχειρηματίες πού έχουν βιβλία Γ` κατηγορίας, ανώνυμες εταιρίες καί Ε.Π.Ε.. Εξ αντικειμένου, αυτοί δεν θίγονται καθόλου απ` αυτόν τον νόμο ενώ φεύγει ο ανταγωνισμός των μικρών. Γιατί λοιπόν να ενδιαφερθούν; Είναι σύμμαχοι αυτοί με το κράτος γιά να πνίξουν τούς ανταγωνιστές τους. Αυτό το πράγμα ισχύει γιά τη γκάμα όλων των φορολογουμένων μηδενός εξαιρουμένου. Εμείς στείλαμε παντού επιστολές σε όλα τα επιμελητήρια καί σωματεία αλλά εάν εξαιρέσουμε το Εμπορικό καί Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ) γιά την αμέριστη βοήθεια πού μάς προσέφεραν, κυρίως εις την συλλογή πληροφοριών γιά τις μελέτες μας, τόν σύλλογο των οδοντιάτρων πού μοίρασαν τις επιστολές μας σε όλους τούς γιατρούς, καί δύο τριών σωματείων πού τις εμοίρασαν στα μέλη τους, όλοι οι άλλοι ή δεν έκαναν τίποτα ή μας σαμποτάρισαν κιόλας. Διότι το κακό δεν είναι βέβαια οτι είναι μεγαλοεπιχειρηματίες, αλλά οτι όλοι έχουν φιλοδοξίες καί είναι καπελωμένοι από τα κόμματά τους. Ξέρετε κανένα σωματείο εσείς εις το οποίο να μην έχει διεισδύσει το μικρόβιο τού κομματισμού; Είναι λοιπόν οι μικρομεσαίοι οι μικροί επαγγελματίες ακόμη καί οι μικρογιατροί εγκλωβισμένοι καί από παντού έχουν μόνο αντιπάλους, καί γιά εμάς, το Ι.Π.Π.Ε.Σ. καί κάποιοι άλλοι πνευματικοί άνθρωποι, εσείς π.χ. είναι η όαση όπου μπορούν να στηριχθούν. Καί αυτή είναι η ωμή αλήθεια, είναι πουλημένοι οι άνθρωποι.

Τ : Υπάρχει κάποιο αισιόδοξο μήνυμα γιά να κλείσουμε κάπως ευχάριστα;
Γ.Σ. : Να σας πώ κάτι; Εχουμε έναν πολύ μεγάλο σύμμαχο καί δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό, την Ελληνική δικαιοσύνη. Καί έχει αποδείξει η Ελληνική δικαιοσύνη ότι δεν κάμπτεται από συμφέροντα, όσο ισχυρά κι` άν είναι αυτά..

Τ : Ας ελπίσουμε τουλάχιστον οτι οι Ελληνες δικαστές θα σταθούν στό ύψος τους.
Γ.Σ. : Ακριβώς. Πιστεύουμε στη δουλειά μας, πιστεύουμε στο δίκαιο τού κόσμου, καί έχουμε έναν σύμμαχο πού αυτόν δεν μπορούν να τον αλώσουν, λέγεται Ελληνική δικαιοσύνη!

Την Κυριακή στις 10/12/95 ο Υφυπουργός των Οικονομικών κ. Γεωργακόπουλος με περισσή άνεση ομιλούσε σε τηλεοπτική του εμφάνιση γιά τον "αγώνα" πού κάνει η κυβέρνηση γιά να επιβάλει τη "φορολογική δικαιοσύνη" αντιπαλεύοντας με "πανίσχυρα συμφέροντα"!...
Τα "πανίσχυρα" αυτά συμφέροντα είναι αυτά -τα ανύπαρκτα- πού εκπροσωπούν τούς μικρούς και μεσαίους επαγγελματίες, η φορολογική δικαιοσύνη πού θέλουν να επιβάλλουν είναι η μέχρις εσχάτων οικονομική αφαίμαξη των μικρών ελευθεροεπαγγελματιών πού δεν ελέγχουν κομματικά, καί τού Ελληνικού λαού από τον οποίο πλέον ζητούν ατέρμονη λιτότητα, ενώ ο αγώνας τους είναι να μπορέσει να βγή καί ο επόμενος προϋπολογισμός ωσαν η χώρα αυτή να μην έχει προοπτική ζωής γιά παραπάνω από μερικά χρόνια. Βέβαια, γιά τα μάτια του κόσμου ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ μπορεί να κυνηγήσουν και μερικούς φοροδιαφεύγοντες (!) τραγουδιστάδες ...οψίμως αντιληφθέντες οτι και στον νυκτερινό χώρο γίνεται φοροδιαφυγή. Αντί λοιπόν να αγωνισθούν με σθένος καί αποφασιστικότητα γιά να δημιουργήσουν συνθήκες οικονομικής ανάπτυξης καί κοινωνικής προόδου, παλεύοντας με τα όντως υπαρκτά μεγάλα συμφέροντα πού θέλουν την Ελλάδα ανίσχυρη καί εξαρτώμενη, τι κάνουν; Συρρικνώνουν την Ελληνική παραγωγή, ακρωτηριάζουν τον Ελληνα παραγωγό, καί ανοίγουν τον δρόμο στις ξένες πολυεθνικές καί τις αλυσίδες υπερκαταστημάτων, ενώ παράλληλα προ-σθέτουν νέους παρακαλητές καί τυφλούς οπαδούς τού κομματικού παιγνιδιού καί της συναλλαγής. Αυτοί βέβαια δεν είναι άξιοι γιά τίποτε καλύτερο.
Θα μπορέσουν όμως μέσα απ` αυτό το αλλαλούμ της σύγχρονης Ελλάδος να αναπηδήσουν κάποτε εκείνες οι υγιείς πολιτικές δυνάμεις πού θα θέσουν τέρμα σ`αυτήν την πορεία πρός τον αργό θάνατο στον οποίο οδηγούν τη χώρα οι ανεγκέφαλοι ή εντολοδόχοι υπουργοί καί υφυπουργοί των σημερινών μεγάλων κομμάτων; Καί ο Ελληνικός λαός, θα μπορέσει να τούς διακρίνει καί να τούς φέρει στην εξουσία; Οψόμεθα.....

ΤΕΛΛΟΣ ΕΥΡΥΤΟΥ

Ανοικτή επιστολή προς τον Υπουργό Οικονομικών

Αξιότιμε κ. Υπουργέ των Οικονομικών,
Τώρα που οι φορολογούμενοι έμποροι και επαγγελματίες, που τηρούν βιβλία Α και Β κατηγορίας, είναι υποχρεωμένοι να συμπληρώσουν τις φορολογικές τους δηλώσεις, πιστεύουμε οτι θα αντιληφθείτε το μέγεθος της αδικίας και των προβλημάτων που δημιουργήσατε με την ψήφιση του πρόσφατου φορολογικού νόμου. Θεσπίσατε φορολόγηση των επιχειρήσεων, που τηρούν βιβλία Α και Β κατηγορίας, με "αντικειμενικά" κριτήρια, ενώ στην πραγματικότητα τα κριτήρια αυτά είναι υποκειμενικά και αυθαίρετα και ενώ αγνοείτε τα μόνα αντικειμενικά δεδομένα, που είναι τα βιβλία και στοιχεία της φορολογούμενης επιχείρησης.
Σας υποβάλαμε τεκμηριωμένο υπόμνημα όπου αναλύουμε το άδικο και αντισυνταγματικό των ψηφισμένων διατάξεων, στο οποίο όμως απαντήσατε, όχι επί της ουσίας, αλλά με την λακωνική παρατήρηση στελεχών του υπουργείου σας οτι δεν προβλέπεται η αλλαγή της νομοθεσίας.
Ήδη προκαλείτε -είμαστε βέβαιοι, άθελά σας- παρά την εκπεφρασμένη κυβερνητική βούληση ενίσχυσης των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων, την αφαίμαξη αυτών, και οδηγείτε πολλές από αυτές στη διακοπή της λειτουργίας τους.
Αναλογίζεσθε άραγε τις αλυσιδωτές συνέπειες, που θα έχει η συστηματική υπερφορολόγηση των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων; Έναντι της αμφίβολης αύξησης των δημοσίων εσόδων θα επιτύχετε:
Α. Την αύξηση της ανεργίας, λόγω διακοπής της λειτουργίας πολλών μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Β. Τη χειροτέρευση των όρων ανταγωνισμού σε βάρος των ΜΜΕ
Γ. Σοβαρά προβλήματα στην παραγωγή της εγχώριας βιομηχανίας, της οποίας πελάτες είναι οι θιγόμενες ΜΜΕ
Δ. Τη μείωση των επιλογών του καταναλωτικού κοινού.
Αυτές είναι λίγες μόνο από τις καταστρεπτικές συνέπειες που ο φορολογικός νόμος θα έχει γιά τις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις.
Αξιότιμε κ. Υπουργέ των Οικονομικών,
Αν από την αρχή προχωρούσατε σε πραγματικό διάλογο με την επιχειρηματική κοινότητα, πράγμα που πάντοτε επιδιώξαμε, δεν θα βρισκόμασταν μπροστά σ' αυτά τα αδιέξοδα.
Ελπίζουμε, οτι με την εντιμότητα και το θάρρος που διαθέτετε, θα προχωρήσετε τάχιστα στην διόρθωση των αδικιών αυτών.

ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ
ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

 

   
 
[ Πίσω ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ] [ Πίσω ΤΕΥΧΟΣ 6ον]