. .ΚΑΚΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ.
του Τέλλου Ευρύτου
 

.
Μετά τόν αδίστακτο διασυρμό καί τήν άνευ αιδούς διαστρέβλωση καί κακοποίηση, τού ημιθέου, ήρωος τών Ελλήνων καί γενάρχου τών Μακεδόνων ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ από τό Χόλυγουντ, δέν άργησε νά μας έλθει καί η νέα διεθνοποιημένη εκδοχή καί τού ΟΔΥΣΣΕΩΣ.....
Οσο πολυέξοδη καί μέ πολλά καί εντυπωσιακά τεχνικά ΕΦΦΕ η ταινία, τόσο παντελής η έλλειψη σεβασμού πρός τόν συγγραφέα τού έργου καί πρός τό αυθεντικό κείμενο, τήν ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ.
Είναι βέβαιον πώς ο μεγάλος επικός μας ποιητής θά "φρίκιαζε" άν έβλεπε τούς ήρωες τού έργου του, έρμαια αυτής τής άνευ ορίων χολυγουντιανής ασέβειας καί αλλαζονίας. Η βασίλισσα Πηνελόπη γεννά τόν Τηλέμαχο σέ μία στάνη εν μέσω προβάτων παρουσιαζόμενη ώς ταπεινή καί απλοϊκή βοσκοπούλα, καί ο βασιλιάς Οδυσσέας ώς τσοπανοβοσκός!
Ποιούς άραγε θά έθιγε μία πιό αξιοπρεπής παρουσίαση τής βασιλικής οικογένειας τής Ιθάκης;
Εξ' ίσου αυθαίρετα φέρονται οι σύντροφοι τού Οδυσσέα νά αποκαλούν τόν βασιλιά τους "master" (δηλ. "κύριε"), κάτι πού στήν Αγγλική τουλάχιστον δηλώνει ξεκάθαρα, πλήν ψευδέστατα, σχέση δούλου-αφέντη, κάτι δηλ. τελείως αδιανόητο γιά τό έθος καί τήν ιδιοσυγκρασία τών Ελλήνων. Είναι δυνατόν νά αποδοθεί καί αυτή η τόσο χοντροκομένη παραποίηση σέ αμάθεια ή απροσεξία τού σεναριογράφου;
Τυχαία(;) όμως θά πρέπει νά ήταν καί η επιλογή τών ηθοποιών πού υποδύονται τούς συντρόφους τού Οδυσσέα! Όλοι τους αγύμναστοι, μαλθακοί και άβουλοι, μονίμως τρομαγμένοι -όταν όχι ηλιθίωςχαχανίζοντες- βυθισμένοι στή δεισιδαιμονία, γεμάτοι φοβίες, "σταυροκοπούμενοι" διαρκώς καί έτοιμοι νά υποχωρήσουν στήν πρώτη δυσκολία, εν ολίγοις ένα συνοθήλευμα δειλών καί κακόμηρων ανθρωπάριων πού στήν Ελλάδα τού Ομήρου ούτε γιά δούλοι δέν θά κάνανε.
Μόνο αγανάκτηση καί οίκτο μπορούν νά προκαλέσουν, ούτε κάν τό γέλιο, ενώ ουδεμία σχέση μπορούν νά έχουν μέ τούς ατρόμητους καί δοκιμασμένους εκείνους συμπολεμιστές τού Οδυσσέα, τούςεπιζήσαντες βετεράνους ενός σφοδρότατου καί αιματηρότατου δεκαετούς Τρωικού πολέμου.
Αυτό όμως πού εξοργίζει -εμάς τουλάχιστον- περισσότερο, είναι η προσβολή κατά τών Θεών τών Ελλήνων προγόνων μας, κάτι πού δυστυχώς δέν φαίνεται νά ενοχλή τούς περισσότερους νεο-έλληνες, πού επιτρέπουν σέ κάποιους βάρβαρους καί αγνώμονες νά συκοφαντούν καί υποτιμούν τά Πάτρια θρησκευτικά σύμβολα καί ήθη μας, αφού προτιμούν νά αυτοχαρακτηρίζονται "Ρωμιοί" αντί "Ελληνες", ωσάν νά είναι ακόμη υποτελείς στήν παραπαίουσα καί εκφυλισμένη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία τών πρώτων χριστιανικών αιώνων.
Ναί, παρουσιάζονταν μέ ανθρώπινη μορφή οι 'Ελληνες Θεοί καί Θεές, σάν καλλιπρεπή γλυπτά, αγάλματα πού θωρώντας τα αγάλλεται η ψυχή (αγάλω -άγαλμα). Η Θεότητα δέν είναι κάτι τό απρόσιτο, τό εξώκοσμο καί φοβερό γιά τόν Έλληνα καί τήν Ελληνίδα.
Είναι προσιτές μά ανώτερες οντότητες οι οποίες έκπροσωπόντας ιδέες ή φυσικές δυνάμεις δείχνουν τό δρόμο πού πρέπει νά ακολουθήσει ο "πιστός" ή η "πιστή" στή ζωή τους, τό δρόμο πού οδηγεί στή δική του, τή δική της "θέωση".
Έτσι ο Διογενής Ηρακλής επιλέγει τόν δύσβατο καί κακοτράχαλο δρόμο τής Αρετής (ιδέα-ιδανικό) η οποία εμφανίζεται μπροστά του μέ ανθρώπινη μορφή (Θεά), σάν μία νέα γυναίκα, όμορφη, δροσερή καί αθλητική, αλλά λιτή καί απλή χωρίς εντυπωσιακά στολίδια καί πλουμιστά φορέματα ή περίτεχνη κόμμωση, πού τού λέγει χωρίς ενδυασμούς ότι ο δρόμος ο δικός της είναι γεμάτος δυσκολίες καί στερήσεις αλλά είναι ο δρόμος τού ήρωα, ο δρόμος τών Θεών.
Πόσοι από τούς σημερινούς "έλληνες" θά τό σκέπτοταν, έστω καί γιά μιά στιγμή, πρίν ακολουθήσουν σάν ναρκωμένοι, αποχαυνωμένοι τόν φαινομενικά εύκολο καί φαρδύ κατηφορικό δρόμο τών υλικών απολαύσεων καί στιγμιαίων ηδονών πού οδηγούν όμως στήν παραλυσία καί τή φαυλότητα, τόν δρόμο τής άλλης επίσης μέ ανθρώπινη μορφή (αρνητικής όμως) ιδέας-θεότητας τής Ευδαιμονίας ή Κακίας; Αλλά η επικοινωνία μέ τούς Θεούς ήταν κάτι ιερό, κάτι πού προκαλούσε τό δέος καί τό σεβασμό. Στήν "…κακΟμήρου Οδύσσεια", ο Ποσειδών φέρεται νά "κατσαδιάζει" τόν Οδυσσέα σάν ένας αδύναμος, κακότροπος καί εκδικητικός γεράκος. Πού είναι τό δέος καί ο σεβασμός;
Πότε επιτέλους θά χαρακτηρισθούν ώς Εθνικά σύμβολα οί Θεοί καί Θεές τών Ελλήνων ώστε νά μή μπορεί ο κάθε ανοήμων ή ανθέλλην να τα προσβάλλει ατιμωρητί;
Τήν οργή διαδέχεται η θλίψη καί τήν θλίψη η οργή όταν έκπληκτοι βλέπουμε τόν Οδυσσέα νά προσεύχεται σέ ...κάτι πού θά έπρεπε νά παριστά τή Θεά Αθηνά, λίγο πρό τής αναχωρήσεώς του γιά τή Τροία. Εδώ έχουμε μία ανέκδοτη παρουσίαση τής θυγατρός τού Διός καί Θεάς τής σοφίας ώς…σκιάχτρου! Χωρίς περικεφαλαία, χωρίς δόρυ καί ασπίδα, χωρίς τήν αιγίδα της, χωρίς κάν ανθρώπινη μορφή αλλά σάν ένα απλό σκιάχτρο.
Πρόκειται γιά αθέλητη ασέβεια από ανοησία καί άγνοια ή γιά σκόπιμη καί μελετημένη υποτίμηση καί χλευασμό τής "θρησκευτικής" πίστης τών Ελλήνων;
Βέβαια η πάντα ένοπλος Θεά έχει ήδη "επιβάλει" τήν τιμωρία της στούς αργυρόδουλους σκηνοθέτας καί σεναριογράφους καθώς καί στούς πραγματικούς τσοπανοβοσκούς, τούς βάρβαρους καί βέβηλους εργοδότας των, στά μεγάλα αφεντικά τού παρακμιακού καί αλλοτριωμένου χάλι-γουντ, αφού τούς έχει αποστερήσει από τήν αληθή καί φυσικά άδολη σοφία, καί καταστήσει ανοήμονες εκφραστές τής κακογουστιάς καί τής κακοδουλίας.
Διότι τί σκοπιμότητα μπορεί νά έχει η σπίλωση τών ιερών ενός έθνους πού φώτισε διά τής παρουσίας του καί τής ιστορίας του τά μαύρα σκοτάδια τών μεσσιανιστών, τών θεοκάπηλων ταυτόχρονα επίδοξων εξουσιαστών;

   
 
[ Πίσω ΤΕΥΧΟΣ 13]