ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

 

Η διερεύνησις της καταστάσεως στην οποία έχει περιέλθει η πατρίδα μας καί εμείς ως πολίται της είναι αυτό το οποίο μας οδηγεί σε τίποτα άλλο παρά μιά ανησυχία η οποία πιστεύω οτι καταλαμβάνει όλο καί περισσότερους Έλληνες καί Ελληνίδες
Μιά ανησυχία γιά την Ελλάδα πού βλέπουμε σήμερα, γιά την Ελλάδα πού πρόκειται να παραδώσουμε στα παιδιά μας καί στις επόμενες γενιές.
Στά εθνικά θέματα βλέπουμε μία πρωτοφανή γιά την ιστορία τού Ελληνικού έθνους ενδοτικότητα καί ηττοπάθεια από τό μέρος βέβαια της πολιτικής ηγεσίας πού αντί να αποτρέπει, προκαλεί καί αποθρασύνει τούς εχθρούς, απογοητεύει τούς φίλια πρός την χώρα μας διακείμενους ή πιθανούς συμμάχους μας, καί τραυματίζει την εθνική υπερηφάνεια καί τό ηθικό τών Ελλήνων. Στήν παιδεία η οποία στενάζει καί παραπαίει, θύμα κι` αυτή τής πολιτικής αναλγησίας, των συνεχών αλλαγών καί τροποποιήσεων, όπου η μέν δημόσια παιδεία είναι έρμαιο τών ανεύθυνων πειραματισμών καί δημαγωγικών απορυθμίσεων από άσχετα πάντα με το χώρο κομματικά στελέχη, η δέ ιδιωτική (στην ανώτατη βαθμίδα πού είναι καί σημαντικώτερη) ανύπαρκτη, αφού αυτό πού δεν έκαναν ούτε οι Τούρκοι στούς Έλληνες επί τουρκοκρατίας -να απαγορεύσουν δηλ. στούς Έλληνες να ιδρύουν Πανεπιστήμια- να το κάνει σήμερα το Ελληνικό κράτος!
Στά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ) -μέ πρώτη καί κύρια τήν τηλεόραση- τα οποία παρατηρούμε να έχουν επιδοθεί σ` έναν λυσαλέο αγώνα εκμαυλισμού κι` εκφυλισμού τής Ελληνικής νεολαίας καί κοινωνίας, προβάλλοντας συνεχώς περιθωριακά άτομα καί σειρές απαράδεκτα χαμηλού επιπέδου με πτωχό καί υβριστικό λεξιλόγιο, πού εν χορώ επιτίθενται καί προσβάλλουν με τον πιό χυδαίο τρόπο εκείνους τούς ακατάβλητους καί δοκιμασμένους επί χιλιετηρίδες θεσμούς καί εκείνες τις ηθικές αξίες καί αρετές πού προάγουν υγιείς κοινωνίες, σφυριλατούν υπερέχουσες σε ήθος καί αρετή συνειδήσεις, καί δημιουργούν όχι άσχετους καί αδιάφορους υπηκόους - καταναλωτές, αλλά υπέυθυνους, συνειδητοποιημένους καί συμμετέχοντες πολίτες.
Εδώ βέβαια θα μπορούσαμε να αναφερθούμε στήν ρόζ τηλεπορνεία, πού απροκάλυπτα έχει εισβάλλει στά Ελληνικά σπίτια μέσα από την τηλεόραση, καθώς καί την άνευ όρων αποδοχή τής ομοφυλοφυλίας καί τών κάθε είδους γεννετικών διαστροφών, τήν τζογο-λαγνεία, τον αθεϊσμό, τα ναρκωτικά, ότι δηλαδή φθείρει καί διαλύει τόν κοινωνικό ιστό μιάς χώρας.
Ανησυχούμε λοιπόν γιά την Ελλάδα πού σήμερα παραπαίει μεταξύ τών όλο καί περισσότερο ογκούμενων κοινωνικών αντιθέσεων καί αντιδράσεων καί αρνητικών επιδόσεων στούς περισσότερους τομείς.
Στην Οικονομική πολιτική πού εφαρμόσθηκε στην Ελλάδα τίς τελευταίες μερικές δεκαετίες αυτές οι αντιδράσεις αλλά καί οι αντιφάσεις καί αντιθέσεις, η απόσταση δηλαδή μεταξύ αυτού πού δηλώνεις καί άρα επιδιώκεις καί αυτού πού στην πράξη εφαρμόζεις, είναι περισσότερο έντονες από οπουδήποτε αλλού.
Το Καραμανλικό "ανήκομεν εις την Δύσην" απεδείχθει ένα σύνθημα παραπλανητικό καί ψευδεπίγραφο, αφού στην πράξη εφαρμόζετο συνειδητώς(!) μία νόθα καί αρρωστημένη κομμουνιστικότροπη οικονομική πολιτική, παρά το ότι παράλληλα με την εφαρμογή της κομμουνιστικότροπης αυτής οικονομικής πολιτικής είχαμε μία φανατικά αντικομμουνιστική ρητορία καί ιδεολογία!
Αλλά καί τα εξ` ίσου παραπλανητικά συνθήματα: "Έξω από τήν ΕΟΚ", "ΕΟΚ - ΝΑΤΟ τό ίδιο συνδικάτο", η "Ελλάδα στούς Έλληνες" καί άλλα ηχηρά παρόμοια με τά οποία ανήλθε κι` εγκαταστάθηκε στήν εξουσία της χώρας η άλλη παράταξη, απεδείχθησαν ψευδή καί λαϊκίστικα πυροτεχνήματα αφού τελικά κατέληξαν να εφαρμόζουν μία με κάθε μέσον καί παρά το όποιο "πολιτικό κόστος" πολιτική ένταξης καί στην ΕΟΚ καί στό ΝΑΤΟ, όχι όμως από θέσεως ισχύος, οπότε θα μπορούσε καί η χώρα μας ίσως να συμμετέχη στην ΕΟΚ ώς ισότιμο καί υπολογίσιμο μέλος καί να οφεληθεί, αλλά από θέση αδυναμίας καί υποτέλειας ώς επέτης καί καιροσκόπος διασπαθιστής τών όχι καλοπραίρετα, θά τολμούσα να πώ συνωμοτικά, "προσφερόμενων" κοινοτικών κονδυλίων. . .
Δυστυχώς είναι αυτές ακριβώς οι αντιφατικές πολιτικές πού εφαρμόσθηκαν σ` αυτόν τόν τόπο από τίς δύο μεγάλες κομματικές παρατάξεις-φέουδα δύο πανίσχυρων καί αδιαμφισβήτητων ηγετών πού σχεδόν θεοποιήθηκαν, παρά το ότι καί οι δύο αυτοδιαψεύσθηκαν, καί συνολικώς καί πανηγυρικώς απέτυχαν.
Αλλά ενώ η κάθε παράταξη θεοποιούσε τον δικό της ηγέτη, ταυτόχρονα καταριόταν καί κατήγγειλε τον ηγέτη τής άλλης με βαρύτατους χαρακτηρισμούς, ακόμη κι` αυτόν τού προδότη καί εθνικού μειοδότη, καί δυστυχώς δεν εστερείτο επιχειρημάτων γι` αυτές τίς καταγγελείες καμία από τίς δύο.
Τί συμβαίνει λοιπόν; Ήσαν οι δύο αυτοί πολιτικοί ηγέται άξιοι ή ανάξιοι; πατριώτες ή προδότες;
Τό μόνο σίγουρο είναι οτι αυτοί, αποικλειστικά αυτοί, με τα επιτελεία τους είναι οι εκτελεσταί τού δεύτερου Ελληνικού θαύματος, ή μάλλον αντι-θαύματος, αυτού δηλ. τής παρατηρούμενης διαρκούς κατάπτωσης καί καταστροφής της Εθνικής οικονομίας.
Εάν επιχειρούσαμε να διερευνήσουμε την διαδικασία μέ τήν οποία η Ελληνική Οικονομία, από τίς εξαίρετες επιδόσεις πού παρουσίαζε παγκοσμίως κατά την εικοσαετία 1950-1970, αυτό πού έχει ονομασθεί "Ελληνικό θαύμα", με ρυθμούς ανάπτυξης από τούς υψηλότερους στον κόσμο -άνω τού 7%- πού μέχρι το τέλος της δεκαετίας τού 1970 αυξάνετο κατά 5%, ανεργία σχεδόν ανύπαρκτη, πληθωρισμό αμελητέο, εξωτερικό καί εσωτερικό δανεισμό (Δημόσιο χρέος) επίσης αμελητέο, κατήντησε στά χάλια πού τα τελευταία χρόνια βιώνουμε ως πολίτες αυτής τής χώρας, αυτό πού ας μού επιτραπεί να τό αποκαλέσω "Ελληνικό αντι-θαύμα", αυτό δηλαδή της Ανεργίας πού από 2,5-3% το 1976 να έχει ξεπεράσει σήμερα το 10%, τού Δημόσιου χρέους πού από περίπου 20 δισεκατομμύρια δρχ. (700 εκατ. Δολλ.) μόνον τό 1974 να έχει φθάσει σήμερα τα 36,5 τρισεκατομμύρια δρχ., την καταπολέμιση τού πληθωρισμού με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, -δηλ. την συνέχιση της αποβιομηχάνισης καί την μείωση της εγχώριας παραγωγής-, καί πού πάντως παραμένει υπερδιπλάσιος (7%) τού μέσου όρου των ανταγωνιστριών χωρών της ΕΟΚ (2,5%), αύξηση τού ΑΕΠ (Ακαθαρίστου Εγχώριου Προϊόντος) σχεδόν μηδενική πού μόλις τα τελευταία δύο χρόνια παρουσιάζει κάποια αύξηση άνω τού 2% από την οποία όμως άν αφαιρέσουμε τις αυξήσεις στούς μισθούς των Δημοσίων υπαλλήλων -πού συνυπολογίζονται ώς αύξηση τού εθνικού εισοδήματος, ενώ στήν ουσία είναι αύξηση τού Δημόσιου χρέους- κινείται κι` αυτό σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα.
Όσο γιά τα συγκριτικά μέ άλλες χώρες τής Ε.Ο.Κ. μεγέθη, ενώ η Ελλάς είχε φθάσει στίς αρχές τής δεκαετίας τού 1970 να έχει κατά κεφαλήν εισόδημα μεγαλύτερο απ` αυτά της Ισπανίας καί Πορτογαλίας, να βρίσκεται σήμερα στήν τελευταία καί διαρκώς επιδεινούμενη θέση.
Χρειάσθηκε πράγματι να κυβερνηθή η Ελλάς από τέτοιους "χαρισματικούς" ηγέτες γιά να επιτευχθή τόση ζημία στην εθνική μας οικονομία σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.
Η κατάρευση αυτή της τελευταίας εικοσαετίας δεν ήταν φυσιολογική αλλά προσχεδιασμένη καί εσκεμμένη,, προϊόν βασικών κυβερνητικών επιλογών καί νομοθετικών ρυθμίσεων πού πάρθηκαν κατόπιν εντολών απ` έξω, γιά να αποδυναμωθή οικονομικά η Ελλάς καί να οδηγηθή ανίσχυρη καί καταχρεωμένη, σιδηροδέσμια, χωρίς φωνή καί χωρίς λόγο στην Αμερικανική Ευρωπαϊκή Οικονομική Ένωση.
Οι συμπληγάδες εις τίς οποίες οδηγήθη καί συνεθλίβη η Ελληνική οικονομία είναι: Η πρώτη είναι η δημιουργία αυτού τού κράτους τέρατος, αυτού τού υδροκέφαλου κράτους τών 1,000,000 Δημοσίων υπαλλήλων καί των συνεχών διορισμών πού αποστερούν από τον ιδιωτικό τομέα το αναγκαίο ανθρώπινο δυναμικό καί τα στελέχη, ενώ δημιουργούν διαρκώς καί νέους επι πλέον αργόσχολους καί μη παραγωγικούς εισοδηματίες.
Η δεύτερη δεν είναι άλλη από τον ασύνετο καί ακατάσχετο δανεισμό τού Κράτους πού απαιτείται γιά να συντηρηθή ο αντιπαραγωγικός καί ράθυμος αλλά λαίμαργος αυτός γίγας δηλ. ο Δημόσιος τομέας.
Σήμερα το σύνολο των δημοσίων εσόδων -ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ- διατίθεται γιά την εξόφληση τόκων καί χρεολυσίων αυτού τού υπέρογκου χρέους τών 36,5 τρίς δρχ. (πάνω από 3,5 εκατομμύρια χρωστά ο κάθε Έλλην καί Ελληνίδα κάθε ηλικίας, από τό νεογέννητο βρέφος έως τόν ανήμπορο αλλά εν ζωή ακόμη υπερήλικα!) καί κάθε δραχμή πού δαπανά ο Κρατικός προϋπολογισμός γιά οτι,δήποτε άλλο προέρχεται από τον εσωτερικό καί εξωτερικό δανεισμό, καί από τά "πονηρά" Ευρωπαϊκά κονδύλια.
Η οικονομία είναι ίσως η σημαντικότερη παράμετρος πού επιτρέπει ή αποτρέπει κάθε προσπάθεια ενός έθνους γιά μία αξιοπρεπή καί αυτοπροσδιοριζόμενη πορεία καί παρουσία.
Μία χώρα πού δεν μπορεί να παράγη η ίδια ούτε τα βασικά είδη διατροφής ή άλλα βασικά αγαθά, δεν είναι δυνατόν να αναπτυχθή αυτοδύναμα καί να συμμετάσχη ισότιμα στήν διεθνή πολιτική σκηνή, πόσο μάλλον να υπερασπίση τα όποια συμφέροντά της, ή δίκαιά της όταν αυτά απειλούνται.
Μία χώρα πού εξαρτάται οικονομικά ακόμη καί γιά το γάλα των βρεφών της, δεν μπορεί να έχει εθνική στρατηγική, εθνικές επιδιώξεις καί εθνική αξιοπρέπεια.
Έτσι θά άγεται καί θα φέρεται όπως οι αρκούδες των πανηγύρεων από τις ισχυρότερες χώρες καί τούς επιθετικότερους γείτονες, υποκύπτοντας καί επαιτόντας ακόμη καί ευγνωμονόντας τούς αδικοπραγείς πάτρονες καί δυνάστες χωρίς βέβαια να υπάρχη περίπτωση δικαίωσης.
Ώς πότε λοιπόν θα επιτρέπουμε σε ένα διεφθαρμένο, καί αφελληνισμένο πολιτικό κατεστημένο να λεηλατή καί να χρεοκωπή την Ελλάδα καί να υποθηκεύη το μέλλον των παιδιών μας;
Ως πότε θα είμαστε οι μή συμμετέχοντες καί οι μονίμως αντέχοντες; (Διότι έχοντες καί κατέχοντες υπάρχουν αλλά είναι λίγοι καί κατά κανόνα ....απρόσβλητοι).
Καί ως πότε θα δεχόμαστε καί θα χειροκροτούμε αυτούς πού υπόσχονται το καλύτερο καί πού είτε από έλλειψη διορατικότητος καί άλλων προσόντων -δηλ. ώς ανάξιοι-, είτε από έλλειψη φρονήματος καί ήθους-δηλ. ώς εθνικοί μειοδόται-, πράττουν το χειρότερο;

ΤΕΛΛΟΣ ΕΥΡΥΤΟΥ

   
 
[ Πίσω ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ] [ Πίσω ΤΕΥΧΟΣ 12ον]