ΑΛΛΑΓΗ  ΤΗΣ  ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ  ΓΛΩΣΣΑΣ
Ή  ΤΗΣ  ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ  ΠΙΣΤΕΩΣ

ΕΝΑ  ΔΙΛΗΜΜΑ  ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ  ΠΡΟΣ  ΜΕΡΙΚΟΥΣ  ΕΛΛΗΝΕΣ
του Σταύρου Βασδέκη


Μετά το 1922 κυρίως, ήλθαν στον νυν Ελλαδικό χώρο πρόσφυγες δύο κατηγοριών σε σχέσι με την γλώσσα και την θρησκεία. Οι περισσότεροι, Έλληνες χριστιανοί και Ελληνόγλωσσοι. Οι λιγότεροι, Έλληνες χριστιανοί και Τουρκόφωνοι. Αυτό όμως το οποίο αποκρύπτεται συστηματικώς αφορά άλλες δύο κατηγορίες Ελλήνων.

Πρώτη των Ελληνοφώνων Μουσουλμάνων οι οποίοι παρέμειναν στον χώρο της νυν Τουρκικής επικρατείας και δεύτερον των Ελληνοφώνων Μουσουλμάνων τους οποίους εξεδίωξε το Ελληνικό κράτος κατά τις ανταλλαγές το 1922-23 από τον χώρο της νυν Ελληνικής επικρατείας στον χώρο της νυν Τουρκικής.

Οι Τουρκόφωνοι χριστιανοί Έλληνες έγιναν δεκτοί από το Νεοελληνικό κρατίδιο ως Έλληνες. Πολύ ορθώς.  Ελληνική εθνική συνείδησι τους διακατείχε και γι' αυτό ήλθαν εδώ.

Το ουσιώδες όμως ερώτημα είναι: ποιά εθνική συνείδησι φωλιάζει στους Ελληνόφωνους Μουσουλμάνους που μετέβησαν στην Τουρκία το 1922 από εδώ και ποιά στους Ελληνόφωνους Μουσουλμάνους που παρέμειναν στην Τουρκία;Δηλαδή οι Τουρκόφωνοι χριστιανοί οι οποίοι ήλθαν μετά το 1922 τυγχάνουν περισσότερο Έλληνες από τις δύο προαναφερθείσες κατηγορίες των Ελληνοφώνων Μουσουλμάνων;

Όσοι επισκέφθηκαν τους ανθρώπους αυτούς στην Τουρκία, διεπίστωσαν και διαπιστώνουν ότι αυτοί αισθάνονται Ελληνική την συνείδησι εντός των. Όλοι οι άνθρωποι αυτοί στους οποίους αναφερόμαστε τυγχάνουν Έλληνες. Και μάλιστα όπως απέδειξαν όλες οι ανθρωπολογικές μελέτες, Έλληνες είναι και πολύ περισσότεροι άλλοι, εκ των οποίων άλλοι το γνωρίζουν και άλλοι όχι.

Είτε έτσι όμως είτε αλλιώς τίποτε δεν μας εμποδίζει να προβούμε, χάριν διαλόγου, σε ορισμένες σκέψεις.

Επί τουρκοκρατίας τέθηκε το δίλημμα σ' ορισμένους υπόδουλους Έλληνες για αλλαγή ή της γλώσσας ή του θρησκεύματός των. Και κατά περίπτωσι κάποιοι άλλαξαν την μεν κάποιοι το δε. Δεν σκοπεύουμε να κρίνουμε εδώ τις δύο διαφορετικές συμπεριφορές. Αυτό όμως που θα προσπαθήσουμε είναι να αποτιμήσουμε ό,τι χάνεται στην κάθε περίπτωσι.

Στην μία περίπτωσι λοιπόν αλλάζει κανείς την γλώσσα την Ελληνική και κρατά την χριστιανική του πίστι. Χάριν δε αντικειμενικότητος δεν θα βάλουμε την αδικημένη στην προκειμένη περίπτωσι γλώσσα, να υποστηρίξη το δίκιο της, αλλά, την πλευρά της ευνοουμένης και κερδισμένης θρησκείας.

Ο πατήρ Παντελεήμων Φάτσης, στην τοπική εφημερίδα των Σερρών "Η ΠΡΟΟΔΟΣ", της 1-9-"1999", δημοσιεύει άρθρο με τίτλο "Ελληνικά: η άλλη γλώσσα". Γράφει μεταξύ των άλλων ο πατήρ ότι ο Τζων Σκάλι, πρόεδρος της εταιρείας Η/Υ APPLE η οποία παρήγαγε πρόγραμμα ηλεκτρονικής εκμαθήσεως της Ελληνικής γλώσσας, που το CNN διανέμει παγκοσμίως, εξηγεί: "Αποφασίσαμε να προωθήσουμε το πρόγραμμα αυτό

επειδή η κοινωνία μας χρειάζεται ένα εργαλείο που θα της επιτρέψη να αναπτύξη την δημιουργικότητά της, να εισαγάγη νέες ιδέες και να της προσφέρη γνώσεις, περισσότερες από όσες ο άνθρωπος μπορούσε ως τώρα να ανακαλύψη". Με άλλα λόγια, συνεχίζει ο πατήρ, "πρόκειται για μία εκδήλωσι της τάσεως για επιστροφή στις ρίζες του παγκοσμίου πολιτισμού που είναι το πνεύμα και η γλώσσα των Ελλήνων". Άλλη συναφής εκδήλωσι: Οι Άγγλοι επιχειρηματίες προτρέπουν τα ανώτερα στελέχη τους να μάθουν αρχαία Ελληνικά διότι... και συνεχίζει "το πανεπιστήμιο IRBAIN της Καλιφόρνιας ανέλαβε την αποθησαύρισι του πλούτου της Ελληνικής γλώσσας. Ο αρμόδιος καθηγητής Μπρούνερ είπε: "σ' όποιον απορεί γιατί τόσα εκατομμύρια δολλάρια για την αποθησαύρισι αυτή απαντούμε: μα πρόκειται για την Γλώσσα των προγόνων μας και η επαφή μας μ' αυτούς θα βελτιώση τον πολιτισμό μας". Κι αφού εξηγεί ο πατήρ για ποιούς λόγους η Ελληνική είναι η γλώσσα των γλωσσών και πού έγκειται η ανωτερότητά της έναντι των άλλων, καταλήγει: "Γι' αυτούς τους λόγους, οι Ισπανοί Ευροβουλευτές ζήτησαν να καθιερωθή η Ελληνική Γλώσσα ως η επίσημη γλώσσα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, διότι το "μιλά κανείς για Ευρωπαϊκή Ένωσι χωρίς την Ελληνική Γλώσσα είναι σαν να μιλά σ' έναν τυφλό γιά χρώματα".

Αυτά όλα λοιπόν τα ΥΠΕΡ, τα χάνει κανείς όταν αλλάξη την γλώσσα την Ελληνική.

Και ερχόμαστε τώρα στην άλλη περίπτωσι στην οποία κρατά κανείς όλα αυτά τα πλεονεκτήματα τα απορρέοντα από την Ελληνική γλώσσα και αλλάζει την χριστιανική του πίστι. Δεν θα αναλύσουμε εδώ τα γνωστά ότι χριστιανισμός και μουσουλμανισμός προέρχονται απ' ευθείας από τον Ιουδαϊσμό, αφού είναι παραδεκτά απ' όλες τις πλευρές ως εντελώς ευδιάκριτα. Διότι αμφότερες οι θρησκείες αναγνωρίζουν την παλαιά διαθήκη των Ιουδαίων ως ιερό τους βιβλίο.

Αυτό το οποίο μπορεί κανείς να υποστηρίξη ανεπιφύλακτα είναι ότι ο χριστιανισμός ουδεμία σχέσι έχει με τα Ελληνικά πράγματα. Αναφέρεται αποκλειστικά στα εβραϊκά πράγματα και στους προγόνους των Εβραίων τους οποίους συνεχώς εξυμνεί ενώ παράλληλα υβρίζει τους Έλληνες, όπως θα δούμε στην συνέχεια.

Νομίζουμε ότι ο αρμοδιώτερος ο οποίος μπορεί να μας φωτίση επ' αυτού είναι ο προστάτης της παιδείας μας και μέγας ιεράρχης και πατήρ ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Και αναφερόμαστε στην εποχή εκείνη διότι ο καθηγητής Μπρούνερ όπως προαναφερθήκαμε είπε: "μα πρόκειται για την γλώσσα των προγόνων μας" κι όπως αντιλαμβάνεσθε εννοεί τους αρχαίους Έλληνες σαφέστατα. Αυτούς οι οποίοι δημιούργησαν την γλώσσα αυτή, την τέλεια, όπως μας εξήγησε ο πατήρ Φάτσης πριν λίγο.

Ας δούμε λοιπόν τι γνώμη έχει γι' αυτούς τους προπαππούδες μας ο Χρυσόστομος. Γι' αυτούς που τους ψάχνει όλη η υφήλιος για να βελτιώση τον πολιτισμό της όπως ισχυρίζεται ο κ. Μπρούνερ.

Τα αποσπάσματα που θα ακολουθήσουν είναι από τις εκδόσεις των έργων του Χρυσοστόμου "ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ", 1980.

Ορίστε λοιπόν πως χαρακτηρίζει τους Έλληνες. "Μωρούς" τόμος 18 σελ. 17, "εκφέροντες λόγους ακαθάρτους" 18.113, "κυλιόμενους μαζί με πόρνους και μοιχούς" 18.115, "αιμομίκτες μετά μητέρων και αδελφών" 34.497, "ασοφότερους από τα ζώα" 34.497. Και επί πλέον "χειρότερους από τους χοίρους που πασαλείβονται με περιττώματα.... άξιους λιθοβολισμού", "κυνικά καθάρματα", "πανάθλιους", "παμμίαρους", "αδιάντροπους" και χίλιες δύο άλλες ανυπόστατες λοιδορίες.

Αυτός ο ίδιος "πατήρ" δε, είναι και ο ηθικός αυτουργός για την γενοκτονία, από τους βυζαντινούς αυτοκράτορες (από τον Θεοδόσιο και όλων σχεδόν των μεταγενεστέρων του) των Ελλήνων αυτών οι οποίοι δημιούργησαν τον τεράστιο Ελληνικό πολιτισμό και την αντίστοιχη γλώσσα του.

Ορίστε το κήρυγμά του:

"Κι αν ακόμη φονεύση κάποιος κατά το θέλημα του Θεού, ο φόνος αυτός είναι από κάθε φιλανθρωπία καλύτερος, ενώ αν κάποιος από λύπη δείξη ευσπλαχνία και φιλανθρωπία, παρά το θέλημα του Θεού, θα μπορούσε η φειδώ αυτή να αποβή πιό μιαρή από οποιοδήποτε φόνο" (κατά Ιουδαίων λόγος Δ'  σελ 195). Κι αν δεν γνωρίζετε ποιό είναι το θέλημα του Θεού αυτού, τον οποίον χάνει κανείς με την αλλαξοπιστία του, μας το φανερώνει ο ίδιος ο Χρυσόστομος στον λόγο Α' κατά Ιουδαίων τομ. 34 σελ. 107: "....πράγμα που έπαθαν και οι Ιουδαίοι, οι οποίοι, αφού κατέστησαν τους εαυτούς τους άχρηστους γιά εργασία, έγιναν κατάλληλοι για σφαγή. Γι' αυτό και ο Χριστός έλεγε: τους εχθρούς μου που δεν θέλησαν να βασιλεύσω σ' αυτούς, οδηγήστε τους εδώ και κατασφάξτε τους" (κατά Λουκάν 19.27). Ορίστε όμως και το παράδειγμα: "Ο Φινεές λοιπόν, που διέπραξε σε μια στιγμή δύο φόνους, φονεύοντας έναν άνδρα και μία γυναίκα, τιμήθηκε με το αξίωμα της ιεροσύνης, ενώ αυτός όχι μόνο δεν μόλυνε με το αίμα τα χέρια του αλλά καθαρώτερα τα έκαμε".(κατά Ιουδαίων Λόγος Δ' σελ. 199). Εάν αυτός ο "ιεράρχης" δεν είναι ο ηθικός αυτουργός των "ιερών" εξετάσεων, τότε ποιός είναι;

Αυτός λοιπόν είναι ο αίτιος της σφαγής των Ελλήνων οι οποίοι δημιούργησαν την Ελληνική Γλώσσα.

Κι όποιοι δεν παραδέχονται την σφαγή αυτή τότε να διαψεύσουν την κ. Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, την παγκοσμίου φήμης και κλάσεως αυτή Βυζαντινολόγο και πρύτανη Γαλλικού Πανεπιστημίου η οποία τα λέει έξω

από τα δόντια στο βιβλίο της "Η πολιτική ιδεολογία της Βυζαντινής αυτοκρατορίας".

Κλείνοντας το παρόν, θεωρούμε ότι συμβάλλαμε κάπως στο ξεκαθάρισμα των εκτιμήσεων των ζητημάτων, περί του προτιμητέου, έναντι της αναγκαστικής αλλαγής της χριστιανικής πίστεως ή της Ελληνικής γλώσσας. Ένας αντίλογος-διάλογος επ' αυτών των θεμάτων δημοσίως, θα έριχνε σίγουρα περισσότερο φως στα ζητήματα αυτά.

 
 

[ Πίσω ]